The Bouble

2012-02-08T17:40:00.000+02:00

2011-12-23T21:19:00.000+02:00

Your eyes are burning holes through me

I'm gasoline

I'm burnin' clean

1999 - halls of residence - barefoot diva - morna - morna - morna

2011-12-17T18:47:00.000+02:00

2011-12-17T17:46:00.001+02:00

ΙΙ

ΝΟΥ(ΜΟ)ΘΕΣΙΕΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ ΣΕ ΠΕΡΙΟΔΟΥΣ ΑΙΣΥΜΝΗΤΕΙΑΣ
Ασυδοσίας
Ασυλίας
Και πάσης φύσεως δυναστείας

ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ ΤΟ ΚΑΠΝΙΣΜΑ ΣΕ ΤΕΚΕΔΕΣ
καφενέδες
λουτροκαμπινέδες
ουρητήρια
διυλιστήρια
και πάσης φύσεως μοναστήρια

ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ Η ΑΦΙΣΟΚΟΛΛΗΣΙΣ ΣΕ ΜΙΝΑΡΕΔΕΣ
μπαχτσέδες
μπιντέδες
και πάσης φύσεως μεντεσέδες

ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ Η ΦΥΛΑΚΙΣΙΣ ΥΠΟΥΡΓΩΝ
υφυπουργών
πρωθυπουργών
δημόσιων λειτουργών
αυτοκρατόρων
πραιτόρων
και πάσης φύσεως πρακτόρων

ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ Η ΔΙΑΤΑΡΑΞΗ ΤΗΣ ΚΟΙΝΗΣ ΗΣΥΧΙΑΣ ΜΕ
πυροτεχνήματα
συνθήματα
ποιήματα
και πάσης φύσεως αποκυήματα
(τα χαιρετίσματά μας στους αξιοσέβαστους ειρηνοδίκες και στο αμαρτωλό πλην όμως τίμιο ποίμνιό τους)

Παναγιώτης Αρβανίτης

Όνειρα εικοστού πρώτου

"C'est la vie", say the old folks, it goes to show you never can tell

ΣΑΡΑΒΑΛΟ

2011-12-10T20:39:00.000+02:00

Ποιος σκάει ο κόσμος κι αν χαλάει

αυτή η βρωμοάνοιξη σαν σβούρα με γυρνάει
κι η καρδιά μου σα σαράβαλο σε κατηφόρα πάει

Άντε ας πάει ψηλά ετούτη η ζήση
μοσχοβολάει η ανάσα της μπαρούτι και χασίσι
κι η καρδιά μου σα σαράβαλο που ορμά να τη φιλήσει

Ποιος κλαίει μέσα μου και μου λέει
ξύπνα δεν είναι όνειρο το χιόνι που μας καίει
η φτώχεια είναι πιο φρόνιμη αν νιώθει ότι φταίει

Ποιος σκάει ο κόσμος που το πάει
αυτή η βρωμοάνοιξη με σκίζει με μεθάει
κι η καρδιά μου σα σαράβαλο στ'αστέρια ξεφυσάει

Πού θα πάει, πού θα πάει τούτη η ρόδα που κολλάει
κι όλο στην αρχή γυρνάει
πού θα πάει θα ξεκολλήσει
κι ο κόσμος σα σαράβαλο γι'αλλού θα ροβολήσει

Πού θα πάει, πού θα πάει τούτη η νύχτα που κρατάει
και δε λέει να τελειώσει
πού θα πάει θα ξημερώσει
κι η καρδιά μου σα σαράβαλο όλους σας θ'ανταμώσει

ΥΠΟΜΟΝΗ ΦΙΛΕ ... ΥΠΟΜΟΝΗ

2011-11-15T22:45:00.000+02:00

2011-07-09T01:34:00.001+03:00

Παναγιώτης Αρβανίτης
Ονειρα εικοστού πρώτου

Τώρα

τώρα ήσυχα περνάμε τον καιρό μας
γράφουμε νόστιμα ποιήματα
κρυβόμαστε σε γυάλινα καταφύγια
περιφέρουμε θορυβώδη χαμόγελα στα πλήθη
φωταγωγημένες χαρές στις επετείους
ρητορικά γεωτρύπανα στις διαβουλεύσεις
λογοκριμένα δάκρυα στις φυλακές
τώρα ήσυχα περνάμε τον καιρό μας
συμμαχούμε με συμφεροντολόγες Συμπληγάδες
συνθηκολογούμε με το αυτονόητο
βάζουμε νερό στο κρασί μας
δίνουμε τόπο στην οργή
κοιτάμε τη δουλειά μας
επιβιώνουμε

στο μεταξύ πολιτείες καταποντίζονται
θάλασσες μεταναστεύουν σπίτια καίγονται
μνήμες βαλσαμώνονται αλήθειες φιμώνονται
παιδιά πυρπολούνται άνθρωποι εξημερώνονται
ελευθερίες απελαύνονται ελπίδες συνταξιοδοτούνται
ηγεσίες χειροκροτούν

οργισμένοι πρέπει
οργισμένοι γράφουμε ποιήματα

Στον ρόλο του Hitler ο καθένας από μας ... by Scarface

2011-06-15T23:52:00.001+03:00

http://www.youtube.com/watch?v=-iaHxePUV7Y

«Η πλατεία ήταν γεμάτη...»

2011-05-30T01:29:00.002+03:00

«...με το νόημα που 'χει κάτι απ' τις φωτιές.»

Δεν θα σχολιάσω, δεν θα αναλύσω, δεν θα προτρέξω. Θα αφήσω τις εικόνες να μιλήσουν.

Ωστόσο δεν μπορώ να μην επισημάνω ένα σημείο απόλυτης ταύτισης μου με τα παιδιά (κυρίως κορίτσια), τους μεσήλικες αλλά και τους ηλικιωμένους της μεγάλης πλατείας της χώρας. Είναι το σύνθημα που ακούστηκε και σήμερα: «Ψωμί, Παδεία, Ελευθερία, Η Χούντα δεν τελείωσε το '73». Για όσους έχουν κάνει το λάθος να διαβάσουν τις απόψεις μου, επιμένω συχνά σχεδόν γραφικά σε αυτό το ιστορικό «μυστικό» που σημάδεψε την σύγχρονη Ελληνική ιστορία: η Χούντα κάλεσε και όρκισε τον Κωνσταντίνο Καραμανλή. Και σε μία νύχτα γεννήθηκε ο μύθος της «Μεταπολίτευσης». Ελπίζω και εύχομαι τα παιδιά της πλατείας να φέρουν την αληθινή «Μεταπολίτευση» που ποτέ δεν είδε αυτή η χώρα γκρεμίζοντας κόμματα και συμφέροντα αλλά όχι την ελπίδα για πραγματική δημοκρατία.

...γιατί ρε Πάνο;

2011-04-07T20:55:00.002+03:00

...νομίζω ότι βρήκα εξήγηση για την δεινή κατάσταση του τηλεοπτικού σταθμού Άλτερ (sic).
Διαβάστε μόνοι σας:

Καταδικάστηκε ο Ψωμιάδης - Εκπίπτει του αξιώματός του

Την καταδίκη του Παναγιώτη Ψωμιάδη για την κατηγορία της παράβασης καθήκοντος μετά την παρέμβασή του, υπέρ πρατηριούχου υγρών καυσίμων, αποφάσισε το πενταμελές εφετείο Θεσσαλονίκης. Εφόσον η ποινή για τον Περιφερειάρχη της Κεντρικής Μακεδονίας παρέμεινε η ίδια, καταδικάζεται σε 12 μήνες με τριετή αναστολή.
Με τα μέχρι τώρα δεδομένα, ο Περιφερειάρχης εκπίπτει του αξιώματός του και τίθεται σε διαθεσιμότητα μέχρι να αποφανθεί αμετάκλητα ο Άρειος Πάγος

Πηγή: freegossip.gr

...εγώ...
ο μοναδικός αναγνώστης της Φούσκας!

Υ.Γ.1: Γιατί μας το έκανε αυτό ο Πανίκας;
Υ.Γ.2: Για όσους πικρόχολα σχολίασαν την πηγή μου: Για τον Πανίκα μιλάμε! τι πηγή θέλατε να έχω την Καθημερινή ή το Βήμα;
Υ.Γ.3: Πολύτεκνος πατέρας, διακεκριμένος νομικός που με έχει καιρό τώρα χεσμένο με 11 γράμματα! Σύντροφε με Like δεν καθαρίζεις!

Το είχε πει...

2011-03-14T18:10:00.002+02:00

Θυμάμαι τον κύπριο φίλο μου, γείτονα και σχεδόν συγκάτοικο (όταν ανοίγαμε τις πόρτες της κοινής τουαλέτας) να το λέει:

"Για να καταλάβεις ρε Γιώργο, Αγγλία είναι η χώρα που για να πας στην τουαλέτα σου δίνουν μάνιουαλ (εγχειρίδιο οδηγιών)..."

...πόσο δίκιο είχε: "Toilet Map. For those times when you need to find a loo in a hurry."

Φαντάζομαι η δική μας έκδοση θα δείχνει σε ποιές γωνιές μπορείς να κάνεις δουλειά σου χωρίς να σε πάρουν χαμπάρι...

Κλάστε μας...

2011-03-14T12:11:00.001+02:00

Χωρίς λόγια...

2011-02-27T03:23:00.003+02:00

...γιατί υπάρχουν νεότεροι που διαβάζουν ιστορία και γράφουν στίχους!

...κι ύστερα κοίταξα ξανά το φανοστάτη
εκείνο στη φωτογραφία της ντροπής
κι είπα αντίο Καπετάνιε επαναστάτη
καλές εφόδους στην κοιλάδα της σιωπής...

Ότι και να γίνει μην τα παρατάς.- by Scarface

2011-02-21T14:59:00.001+02:00

Από το Σάββατο, προσπαθώ να βάλω σε μια τάξη μέσα μου όσα ζήσαμε μέσα από την τηλεόραση, το παιχνίδι, τα επεισόδια, τις δηλώσεις κοκ.

Αυτό που αισθάνομαι μετά από δυο μέρες που πέρασαν, αφού έχει κατασταλάξει κάπως η οργή αλλά όχι και ο θυμός είναι ότι δεν γίνεται να σου ακυρώνουν έτσι ξεδιάντροπα κάτι που αγαπάς.

Δεν μιλάω απλά για το να σου στερούν μια νίκη τρεις βαθμούς. Είναι φυσικά ενοχλητικό αλλά αυτό καλύπτεται, η ομάδα μας άλλωστε έδειξε στο πανελλήνιο και σε όσους έχουν iq λίγο μεγαλύτερο από της σαύρας ποιος είναι καλύτερος ποιος έπαιξε ποδόσφαιρο και άξιζε τη νίκη.

Αυτό που πραγματικά με ενοχλεί είναι η αηδιαστική συμπεριφορά των νταβατζήδων του ποδοσφαίρου.

•παράγοντες πρόεδροι με χαπακομένο ύφος και λεξιλόγιο τρούμπας

•έμμισθοι υπάλληλοι- γυμνοσάλιαγκες με ειδικότητα τον τσαμπουκά εκ του ασφαλούς

•Θρυλικοί (χα χα) οπαδοί που συμπεριφέρονται σαν πιθήκια που μόλις έπεσαν από το δέντρο και κατάφεραν να σηκωθούν από τα τέσσερα πόδια στα δύο.

•Δημοσιογράφοι χούλιγκανς χειροκροτητές της αλητείας και έτοιμοι με το πληκτρολόγιο στη μασχάλη να δικαιολογήσουν-επικροτήσουν οποιαδήποτε συμπεριφορά των από πάνω κατηγοριών.

Φίλοι μου αν δεν αλλάξει και τώρα τίποτα ….τέλος.

Τα τελευταία χρόνια το μόνο που θυμάμαι είναι μια ομάδα η οποία βιάζει συστηματικά το ποδόσφαιρο σε αυτή τη χώρα.

Μια ομάδα και όλα τα παρελκόμενα της πολιτικούς, αρδ, οπαδούς, έγκριτους αναλυτές, ομάδες δορυφόρους, αυλοκόλακες να καταστρέφει με όλους τους πιθανούς τρόπους οτιδήποτε έχει να κάνει με κανονισμό, fair play, και να συλλέγει τίτλους με οποιοδήποτε τίμημα. Δεν έχει τέλος όλο αυτό ?

ΕΜΕΙΣ γιατί ασχολούμαστε? Γιατί να είμαστε συνένοχοι στην αηδία τους.? Γιατί να δίνουμε χαρά στον serial killer?

Νέα Λίγκα τώρα!!!!!!!!!!!!!Είναι η μόνη λύση, ας τους αφήσουμε να παίξουν στο νέο πρωτάθλημα με τον Βόλο την Κέρκυρα τον Πανιώνιο την Ξάνθη.

Και κλείνοντας να πω και μια προσωπική ιστορία-προβληματισμό.

Ο γιος μου είναι έξι χρονών. Πρώτα είπε τη λέξη μπάλα κα μετά μαμά-μπαμπά. Είναι αρρωστάκι με το ποδόσφαιρο, τον Παναθηναϊκό, τον Σισέ, τον Λέτο, τον Τζόρβα .

Από το Σάββατο αισθάνομαι ότι το μεγαλύτερο λάθος της ζωής μου είναι που τον «πότισα» με το μικρόβιο της μπάλας.

Το όνειρο του είναι να παίξει ποδόσφαιρο στον Παναθηναϊκό.

Τον άφηνα να ονειρεύεται.

Χτες του είπα ότι δεν θα τον γράψω στην ακαδημία που του είχα υποσχεθεί από 1η Μάρτη, «να ασχοληθείς με κάτι άλλο αγόρι μου, το ποδόσφαιρο δεν είναι για σένα».

Έβαλε τα κλάματα.

… Μετά διάβασα κάποιες δηλώσεις του Τζιμπρίλ.

«η μητέρα μου μεγάλωνε εφτά παιδιά, ο πατέρας μου μας είχε αφήσει, ένα πράγμα να μην ξεχάσεις μου είπε, ότι και να γίνει να μην τα παρατάς.»

*Για την ιστορία αναφέρω ότι το κείμενο του Scarface αναρτήθηκε στην σελίδα των green web funs σήμερα. Οι οργανωμένοι αποφάσισαν να πάρουν την τελευταία ατάκα, να την μεταφράσουν στα γαλλικά και να την κάνουν πανό στο γήπεδο για το ματς του Σαββάτου.

Τέσσερις Πράξεις, Μια Διαθεσιμότητα και Ένα (αυτόθροο) Συμπέρασμα.

2011-02-17T00:11:00.001+02:00

ΠΡΑΞΗ ΠΡΩΤΗ: H παράσταση της Κίρκης Καραλή «Νο Body Else», που πατά στο «Κατά Ιησούν Ευαγγέλιο» του Σαραμάγκου, μετά το κύμα χλευαστικών αναφορών σε μεσημεριανάδικες τηλεοπτικές εκπομπές, που έδωσαν τροφή σε ακροδεξιά και χριστιανορθόδοξα sites, αναβάλλεται ... λόγω απειλών!!!

ΠΡΑΞΗ ΔΕΥΤΕΡΗ: Διάφοροι επαγγελματίες πατριώτες ηθελημένα (δηλ. κακόπιστα) παρερμήνευσαν ένα αστείο του Πέτρου Τατσόπουλου και αντί να εμπλακούν σε μια επί της ουσίας συζήτηση - αντίκρουση των ιστορικών επιχειρημάτων του "1821" ... απειλούν τη ζωή του παρουσιαστή!!!

ΠΡΑΞΗ ΤΡΙΤΗ: Τις θλιβερές για την κοινωνία μας "επιτυχίες" των παραπάνω κυρά - Κατίνων της μισαλλοδοξίας και της εθνικοφροσύνης, ζήλεψαν κάποιοι γραφικοί της "δημοσιογραφίας" συμπολίτες μας και αποφάσισαν να επιτεθούν στην Ζακελίνα Κυρούση, επειδή στην τελετή έναρξης του Πατρινού Καρναβαλιού απηύθηνε την φράση "Καλή τύχη στ'ονειρό σας" στα Αφγανικά.

ΠΡΑΞΗ ΤΕΤΑΡΤΗ: Μια περίπου ώρα πριν από την πρεμιέρα της θεατρικής παράστασης με τίτλο «Ταξιδεύοντας με τον ΠΑΟΚ», μια ομάδα θερμοανεγκέφαλων Ολυμπιακών οπαδών μπούκαραν στο Θέατρο Τέχνης του Καρόλου Κουν, με μολότοφ, καπνογόνα και σιδερολοστούς. Αφού προκάλεσαν εκτεταμένες ζημιές και έκαψαν μεγάλο μέρος της σκηνής, προπηλάκισαν θεατές που περίμεναν να αρχίσει η παράσταση. Τα άτομα αυτά έσπαγαν τα πάντα και φώναζαν -μέσα σε ένα θέατρο που βρίσκεται στην ΠΛΑΚΑ- … "εδώ είναι Πειραιάς. Εδώ είναι λιμάνι".

ΔΙΑΘΕΣΙΜΟΤΗΤΑ ΜΙΑ ΚΑΙ ΜΟΝΗ: Μετά το παραπάνω περιστατικό, στο φύλλο της 9-2-2011 της έγκριτης;;; Ελευθεροτυπίας, ο Μ Ε Γ Α Λ Ο Σ Ανδρέας Ρουμελιώτης δημοσίευσε ένα (ρουμελιωτικά σατυρικό) κείμενο, το οποίο εξόργισε τον μέσο ΠΑΟΚτζη Θεσσαλονικέα. Από την επόμενη μέρα η δ/νση της εφημερίδας έπαψε την στήλη ΕΔΩ ΡΑΔΙΟ Ε και έθεσε σε διαθεσιμότητα (ή μετέθεσε στην Κυριακάτικη ή απέλυσε - κανείς δεν ξέρει) τον αρθρογράφο. Τούτο συνέβη μετά από 23 έτη συνεχούς - καθημερινής παρουσίας του στην εφημερίδα.

Όπως έγραψε και ο ίδιος:
"ΤΡΙΑΝΤΑ δύο συναπτά έτη στη (ράδιο) ενεργό δημοσιογραφία, από τα οποία τα 23 στο μικρόφωνο τούτου 'δώ του έντυπου ραδιοσταθμού συμπληρώνει απόψε ο ουάου εκφωνητής μας· δηλαδή η αφεντομουτσουνάρα μου."

Το επίμαχο κείμενο θα το βρείτε εδώ:

http://www.enet.gr/?i=issue.el.home&date=09/02/2011&s=edw-radio-e

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ ΕΝΑ, ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΚΑΙ ΑΥΤΟΘΡΟΟ:
Δεν την παλεύω άλλο!!!
Το'χω γράψει και αλλού, έχει δίκιο ο Μάλαμας:
ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ ΜΑΛΑΚΑ (έλληνα) Η ΖΩΗ ΕΧΕΙ ΠΛΑΚΑ.

Θαυμάστε την Όαση

2011-02-16T19:02:00.002+02:00

Τι κρίμα

Κανείς δεν έρχεται να δει και να θαυμάσει
Αυτήν την όαση
Που μερικοί
Περνώντας μέσα
Απ' την οδύνη της απώλειας
Δημιούργησαν για μας.

ΤΑΣΟΣ ΔΕΝΕΓΡΗΣ
Ποίημα από τον τόμο «Μιλάει ο αγριόχοιρος», Υψιλον/Βιβλία, 2008

Αισθάνομαι ΑΗΔΙΑΣΜΕΝΟΣ. Τι Κρίμα για την μπάλα!!!

2011-02-15T15:28:00.000+02:00

Αν γράφαμε βιβλίο θα βάζαμε τον τίτλο 'ΝΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ'. Τη συνέχεια μάλιστα θα δώσει ο πρόεδρος μας σε κυριακάτικη αθλητική εκπομπή, στις 20 Φεβρουαρίου.

Τελικά, όπως αποδεικνύεται, όλες οι παροιμίες είναι σωστές: 'φωνάζει ο κλέφτης να φοβηθεί ο νοικοκύρης'. Κουραστήκαμε πια με τις ανακοινώσεις διαμαρτυρίας σας που πίσω από αυτές προσπαθείτε να κρύψετε τη γύμνια σας και τη χειρότερη ομάδα των τελευταίων πρωταθλημάτων και δυστυχώς εσάς, τους δήθεν ηθικούς και περήφανους. Δεν υπάρχουν και δεν θα βρεθούν πια ομάδες που θα βάλουν δύο αυτογκόλ για να σας σώσουν και μετά να σβήσουν από το χάρτη (περίοδος 2006-2007).

Οποιαδήποτε άλλη ομάδα την περασμένη Κυριακή στο 'ΜΑΝΤΡΙ-ΓΑΛ' χωρίς την οργάνωση και την πείρα του Ολυμπιακού Βόλου, θα είχε χάσει πριν καν βγει στον αγωνιστικό χώρο, από τα αίσχη που είχατε ετοιμάσει και τη ψυχολογική φόρτιση που προσπαθήσατε εκβιαστικά να επιβάλλετε. Η νόμιμη παρουσία του προέδρου μας στον αγωνιστικό χώρο σκοπό είχε να αποφορτίσει την ομαδάρα μας και οι παίκτες να ασχοληθούν με το αγωνιστικό κομμάτι και μόνο. Αν το πετύχαμε, το γνωρίζετε καλύτερα εσείς, αφού το αποτέλεσμα μιλάει από μόνο του. Όσες δε φορές κι αν αγωνιστούμε με την Λάρισα, η αγωνιστική μας αξία δεν μας επιτρέπει να χάσουμε, αφού είμαστε τουλάχιστον δύο κλάσεις ανώτεροι.

Πρέπει να γνωρίζετε ότι οι ευχετήριες δηλώσεις του κ. Σάκη Τσιώλη, δεν υιοθετούνται ούτε από την ΠΑΕ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ ΒΟΛΟΥ, ούτε και από ολόκληρο το Βόλο, διότι αφορούν καθαρά προσωπική του επιθυμία. Άλλωστε η ομάδα μας ήταν προετοιμασμένη να σας κερδίσει και να σας ρίξει στη Β' Εθνική γιατί όλη η Θεσσαλία έχει κουραστεί από την αλαζονεία σας. Εξάλλου όλες οι παροιμίες είναι σωστές: 'ο πεθαμένος δεν κλάνει'.

Όσο για τις αναφορές στο επίσημο match programme της ΠΑΕ ΑΕΛ (σελ. 20) με τίτλο 'Η ΧΑΡΑ ΤΩΝ ΑΝΥΠΑΡΚΤΩΝ', που προσπαθεί να μειώσει τον Ολυμπιακό Βόλου και τους υπέροχους φιλάθλους του, ενώ όλο το κείμενο χαρακτηρίζεται από το εμπρηστικό του στιλ, να σας πούμε ότι …θα μας λείψουν. Καλό είναι να επιστρέψετε γρήγορα στην κατηγορία, πράγμα δύσκολο, αφού έχουμε αποκτήσει ιδανική πελατειακή σχέση με την ομάδα σας, επί προεδρίας Αχιλλέα Μπέου. Καλώς τα παιδιά!

Επίσης να σας δώσουμε μερικές συμβουλές για την παρουσία σας στη Β' εθνική. Πρώτον, να εκδίδετε ειδικό εισιτήριο για τις ομάδες που θα επισκεφτούν το 'ΜΑΝΤΡΙ-ΓΑΛ', όπως γίνεται στα μουσεία ανά τον κόσμο και να τους ξεναγείτε στο χώρο που δέρνετε τους ανυπεράσπιστους δημοσιογράφους. Δεύτερον, μία ακόμη καλή λύση για τη συντήρηση του χλοοτάπητα είναι να βάζετε δύο φορές την εβδομάδα τα πρόβατα που έχετε δίπλα στο μαντρί για να αποφύγετε τα έξοδα συντήρησης, συνδυάζοντας το τερπνόν δια του ωφελίμου.

Κλείνοντας, σχετικά με το εμετικό πανό που αναρτήσατε την Κυριακή για το πρόσωπο του Προέδρου μας θα σας παραπέμψουμε σε μία ακόμη παροιμία: 'όσα δεν φτάνει η αλεπού τα κάνει κρεμαστάρια' και για του λόγου το αληθές, σε εσάς αρέσουν τα events και επί χόρτου και επί πάγου, αφού είστε λάτρεις του life style και του fame story, 'να σπρωχτούμε κι όπως πέσουμε'. Πριν κλείσουμε, για σας τους Λαρισαίους μόλις σβήσουν τα φώτα, ξεκινούν τα ωραία, περιμένετε.

Όσο για μας τους Βολιώτες, νιώθουμε όλοι περήφανοι τόσο για την ομάδα μας όσο και για τον πρόεδρο μας. ANTE ΓΕΙΑ, Τhis is Volos!

Μόλις διαβάσατε την ανακοίνωση του Αχιλλέα Μπέου, προέδρου της ΠΑΕ Ολυμπιακός Βόλου.

Η μασκότ

2011-02-12T15:13:00.004+02:00

Είχα ζητήσει άδεια, είχα υποσχεθεί ότι θα το κάνω αλλά - σαν τον Ερνέστ Γκαλουά - "δεν είχα χρόνο, δεν είχα χρόνο...".

Είναι ακόμα σε alpha έκδοση αλλά το destination Kefalonia (destinationkefalonia.com) έχει σίγουρα "μασκότ". Θα την αναζητήσετε στο τέλος των μεγάλων φωτογραφιών που εναλλάσσονται στην πρώτη σελίδα.

Ελπίζω οι έχοντες την επιτροπεία της μασκότ να μου ανανεώσουν την άδεια προβολής της (και να μου αναγνωρίσουν την στιγμιαία φωτογραφική "αυθεντία" :-) ) και να μην απαντήσουν με εξώδικα - έτσι για να περάσει η ώρα τώρα που τρέχουν απεργίες, αποχές κλπ. Προσωπικά τους αναγνωρίζω ότι "μασκότ" κάνουν όμορφες και πετυχημένες...

gpk

ΦΟΒΟΣ ΜΙΑ ΚΑΚΟΗΧΗ ΛΕΞΗ by scarface

2011-02-09T19:35:00.001+02:00

Έχω να γράψω κατά παραγγελία από τότε που πήγαινα σχολείο και η φιλόλογος μας έδινε το θέμα στην έκθεση.

Φόβος, λοιπόν………

… υπάρχουν εκατοντάδες πράγματα που μπορεί κανείς να γράψει και πολλά από αυτά τα πρόλαβαν οι άλλοι μπλόγκερς/συγγραφείς/τσαρλατάνοι/ταχυδακτυλουργοί.

Φόβος, φόβος ΦΟΒΟΣ, φόβοΣ ,μάλλον είναι μια κακόηχη λέξη αλλά ταιριαστή με αυτό που θέλει να περιγράψει …για δοκιμάστε να πείτε τη λέξη αυτή δυνατά ΦΟΒΟΣ.

Μέχρι και που μπορεί να φοβηθείς στο άκουσμά της από τα ίδια σου τα χείλη .

Πες τη λέξη φόβος πολλές φορές από μέσα σου και πες μου τι σκέφτεσαι….?

Το τηλέφωνο να χτυπά στις 3 η ώρα τη νύχτα ?

Αρρώστιες?

Εγκατάλειψη?

Μοναξιά?

Ξυλοδαρμούς?

Στέρηση?

Ο φόβος υπάρχει μέσα μας , είναι παμφάγος ,τρέφεται από τη πρώτη μέρα που θα γεννηθούμε με οτιδήποτε βρίσκει πρόχειρο. Τρέφεται με το σκοτάδι, με τους θορύβους, με οτιδήποτε. Και αν μπορέσεις τελικά να βρεις ένα τρόπο να τον κρατήσεις νηστικό θα βρεθούν άλλοι να στον ταΐσουν.

Η οικογένεια, η εκκλησία , η εξουσία είναι τα καλύτερα ντελιβεράδικα του φόβου.

Οι νουθεσίες του γονιού προς το μικρό παιδί , μην τρέχεις, μην φωνάζεις , μην μιλάς σε ξένους, μην, μην, μην, μην, μην ………… γιατί θα πάθεις αυτό, το άλλο, το παράλλο.

Μα … και στη συνέχεια ενήλικας πια, θα φοβάσαι μην τυχόν και δεν βρεις δουλειά, και αν βρεις μην τη χάσεις, μην χάσεις την γκόμενα, τη γυναίκα, τους φίλους σου, μην χάσεις το μυαλό σου, το παραμικρό κρυολόγημα θα παίρνει διαστάσεις παγκόσμιας ανίατης επιδημίας.

Γιατί, ανοίγοντας την τηλεόραση θα υπάρχουν πάντα αυτά τα απαίσια ανθρωποειδή με τα λυπημένα προσωπεία που θα σε κοιτούν δήθεν συμπονετικά και θα σου ποτίζουν το σπόρο του φόβου μέσα σου μέχρι να ανθίσει να πετάξει βλαστάρια και τα κλαδιά του να πεταχτούν μέσα από τα μάτια σου ….. μόνο τότε θα χαμογελάσουν, μόνο τότε θα έχουν επιτελέσει το έργο τους.

Ο φόβος φυσικά υπήρχε πριν από την τηλεόραση, υπήρχε από τότε που υπάρχει και ο άνθρωπος. Είναι ας πούμε από τα βασικά μας αξεσουάρ. Θα μπορούσαμε να τον έχουμε και εκτός λειτουργίας, ένα άχρηστο αξεσουάρ ας πούμε, μια κακή εφαρμογή, ένα λάθος του λογισμικού μας απενεργοποιημένο.

Συγγνώμη ……….Ακούω μια φωνή μέσα μου να ψιθυρίζει δήθεν συμπονετικά

- Φοβάσαι? Ε πες μου φοβάσαι?

- ΣΑΛΤΑ ΓΑΜΗΣΟΥ ΡΕ ΚΑΡΙΟΛΗ ΦΟΒΕ.

http://grfear.blogspot.com/

ΤΕΛΜΑΤΑ

2011-02-08T00:03:00.000+02:00

"Πόσες φορές καθώς πνιγόμουν κι αναζητούσα λίγο αέρα, έκανα την κίνηση ν' ανοίξω τα παράθυρα - μα σταμάτησα απελπισμένος, γιατί, κάποια φορά που τ' άνοιξα, είδα πως έβλεπαν σ' αυλές-ή σ' άλλες θολωτές αίθουσες- σε θλιβερές αυλές δίχως αέρα και δίχως ήλιο - και τότε, βλέποντάς το, φώναξα δυστυχισμένος μ' όλες μου τις δυνάμεις:

Κύριε! Κύριε! Είμαστε τρομερά φυλακισμένοι! Κι ο θόλος μου ξανάστειλε τη φωνή μου".

Τέλματα του Andre Gide

Η ζωγραφιά του Θεού

2011-02-01T21:38:00.000+02:00

Λοιπόν εντελώς εντός προεκλογικού αγώνα και κλίματος με αφορμή μια πρωινή τηλεφωνική συνομιλία μου για το lack των αναρτήσεων, μια ανάρτηση του Αντώναρου στο facebook, ήρθε στο μυαλό το “first you believe then you achieve”.
Αφιερωμένο στο γιο μου Κωνσταντίνο που έπιασε τους μαρκαδόρους και ζωγράφισε χωρίς κανένας να του δείξει, που χόρεψε πριν να δει κανένα από μας να χορεύει. Που μου υπογράμμισε με τις πράξεις του την καταπίεση που έχω υποστεί, τι δήθεν εκπαίδευση που έχω πάρει και τι ακριβώς είναι η ελεύθερη βούληση μας και πότε παραμένει ελεύθερη αλλά σταματά να είναι δική μας. Αυτά προς το παρόν.

Ο μύθος του ανοίγματος των κλειστών επαγγελμάτων

2011-01-24T11:10:00.000+02:00

Είναι γνωστό ότι εδώ και αρκετούς μήνες η κυβέρνηση με την πολιτική της, η οποία υποτίθεται ότι της επιβάλλεται από την Τρόικα και το μνημόνιο που υπόγραψε με αυτήν, κατάφερε να κλείσει στην κυριολεξία τα καταστήματα πολλών ελεύθερων επαγγελματιών και να συρρικνώσει στο ελάχιστο το εισόδημα των υπολοίπων. Ταυτόχρονα κάποια «ιερά» επαγγέλματα έμειναν στο απυρόβλητο των μέτρων, αφού γι’ αυτά είναι έκδηλο το ενδιαφέρον τόσο της κυβέρνησης όσο και της Τρόικας. Έτσι, το τραπεζικό σύστημα και τα υπερκέρδη του, παρέμειναν άθικτα, παρά τη σκόπιμη κινδυνολογία για την τύχη τους, μόνο και μόνο για να δικαιολογηθούν οι προς τους τραπεζίτες έκτακτες παροχές της πολιτείας. Το εφοπλιστικό επίσης κεφάλαιο, που τελευταία γνωρίζει πιένες, λόγω της έκρηξης των εμπορικών συναλλαγών της Κίνας με τον υπόλοιπο κόσμο, όσο βέβαια απ’ αυτό δεν έχει πατρίδα σε χώρες – σφραγίδα, αλλά στη χώρα μας, γίνεται όλο και πιο απαιτητικό στις σχέσεις του με την Πολιτεία και τους εργαζόμενους στα πλοία. Μπρος στο γενικό χαμό και την έλλειψη οποιασδήποτε πολιτικής για την ανάκαμψη της οικονομίας και το φρένο στον κατήφορο της ποιότητας της ζωής μας, η κυβέρνηση ανακάλυψε τον «από μηχανής θεό», που τον ονόμασε άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων. Με τη βοήθεια των πανελλήνιας εμβέλειας ΜΜΕ και αρκετών προβεβλημένων και γνωστών στελεχών τους, που είναι εμφανές ότι στηρίζουν σχεδόν ομοθυμαδόν την κυβερνητική πολιτική και η τελευταία τους το ανταποδίδει ποικιλοτρόπως(!!!!), εδώ και μήνες προπαγανδίζεται η κοσμογονία που θα επιφέρει το άνοιγμα των επαγγελμάτων, που είναι κλειστά για κάποιο αριθμό πολιτών. Ο ίδιος ο πρωθυπουργός, τον τελευταίο τουλάχιστον μήνα, σχεδόν σε καθημερινή βάση αναφέρεται στο ζήτημα αυτό, αφού δεν έχει να πει τίποτα άλλο προς παρηγορία των «αυτοχθόνων ιθαγενών», οι οποίοι, βλέποντας την κατρακύλα, στην οποία οδηγείται η χώρα, περιμένουν από κάπου φως, μήπως και επανέλθει το γέλιο και η αισιοδοξία στα μαραμένα και σκυθρωπά πρόσωπά τους.

Υποτίθεται ότι με το άνοιγμα των επαγγελμάτων και με τη διαφήμιση που έγινε γύρω από το θέμα, θα ανέμενε κανείς να συμβούν τουλάχιστον τα εξής: α) να δοθούν ευκαιρίες και σε άλλους πολίτες να μπουν στο επάγγελμα, β) να γίνει η παροχή των υπηρεσιών πιο φτηνή για τα λαϊκά στρώματα, αφού οι λοιποί (λίγοι βέβαια) έχουν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν και ακριβή παροχή υπηρεσιών και γ)να γίνει πιο ποιοτική η παροχή της συγκεκριμένης υπηρεσίας.

Ας δούμε λοιπόν πώς επιτυγχάνονται οι στόχοι αυτοί ή καλύτερα ας διερευνήσουμε ποιοι είναι οι πραγματικοί στόχοι της κυβέρνησης και της τρόικας για το λειτούργημα του δικηγόρου:

Όσον αφορά τον πρώτο στόχο – πλεονέκτημα, δηλαδή τη δυνατότητα εισόδου στο επάγγελμα του δικηγόρου και άλλων πολιτών, δεν αλλάζει τίποτα, αφού και πάλι μόνο οι πτυχιούχοι της νομικής μπορούν να γίνουν δικηγόροι, αφού προηγουμένως ασκηθούν για κάποιο χρονικό διάστημα και υποβληθούν σε εξετάσεις για την είσοδο στο επάγγελμα. Στο επάγγελμά μας δεν υπάρχει περιορισμένος αριθμός θέσεων (numerus clausus).

Σχετικά με τον δεύτερο στόχο – πλεονέκτημα από το άνοιγμα, δηλαδή τη φτηνή παροχή των υπηρεσιών του δικηγόρου, χωρίς τον περιορισμό της κατώτερης αμοιβής που υπάρχει σήμερα για κάθε συγκεκριμένη εργασία μας, σημειώνω τα εξής: Από πολλά χρόνια έχει καθιερωθεί ο θεσμός των ελάχιστων ορίων με τα οποία αμείβονται οι δικηγόροι. Η ίδια η έννοια του «ελάχιστου» από την φύση της δεν αποκλείει την είσπραξη μεγαλύτερης αμοιβής από τον δικηγόρο για κάποια υπηρεσία προς τον πελάτη του, αφού βέβαια προηγουμένως συμφωνήσει μαζί του γι’ αυτό. Οι ελάχιστες αυτές αμοιβές είναι πολύ χαμηλές, τόσο χαμηλές, που δεν θα εμποδίσουν κανέναν ευρωπαίο δικηγόρο να έρθει να δικηγορήσει στη χώρα μας!!!!!! Ας σημειωθεί ότι με τις αμοιβές αυτές ο ευρωπαίος θα κάλυπτε απλά και μόνο τα έξοδα της γραφικής του ύλης. Επομένως, οι ελάχιστες αυτές αμοιβές δεν εμποδίζουν την ελεύθερη διακίνηση των δικηγόρων της κοινότητάς μας, κάτι που υποτίθεται ότι είναι επιδίωξη της Τρόικας. Σκόπιμα αποσιωπά βέβαια η Τρόικα και η κυβέρνηση ότι στην ανεπτυγμένη και προχωρημένη Γερμανία, υπάρχει το σύστημα των ελάχιστων αμοιβών, που δεν συγκρίνονται βέβαια με τις δικές μας, κι όμως καμιά ευρωπαϊκή Αρχή δεν τόλμησε να υποδείξει στην Γερμανία την κατάργησή τους και μάλιστα σε πολύ σύντομο διάστημα, όπως έκανε η Τρόικα για μας. Από τις ελάχιστες αυτές αμοιβές των ελλήνων δικηγόρων, επιβίωσαν μέχρις σήμερα οι δικηγορικοί σύλλογοι, για να καλύπτουν τα λειτουργικά τους έξοδα και ενισχυθήκαν τα ταμεία προνοίας των δικηγόρων, που τόσο χρήσιμα είναι στις μέρες μας, αλλά θα είναι και πολύ πιο χρήσιμα στο μέλλον. Ταυτόχρονα όμως η ύπαρξη των ελαχίστων αμοιβών προστατεύει τους δικηγόρους από τις πιέσεις των μεγάλων και οικονομικά ισχυρών πελατών τους, δηλαδή τις τράπεζες και τις μεγάλες επιχειρήσεις, από το να αξιώνουν (κυρίως οι πρώτες) την παροχή υπηρεσιών με εξευτελιστικές αμοιβές, χαμηλότερες ακόμα και από αυτά τα ελάχιστα. Η κρίση που πλήττει και τον δικό μας κλάδο θα οδηγήσει πολλούς συναδέλφους, κυρίως νέους, να υποκύψουν σ’ αυτή την πίεση και να αποδεχθούν την παροχή υπηρεσιών με αμοιβές πείνας, που προσβάλλουν το λειτούργημά μας και εξευτελίζουν τις πολυετείς και δύσκολες σπουδές μας. Θα πει κανείς:

Ναι, αλλά απ’ αυτό θα επωφεληθεί και ο πελάτης της τράπεζας, αφού θα χρεωθεί με λιγότερα έξοδα.

Λάθος!!!!!

Η τράπεζα θα χρεώσει τον πελάτη της (τον ταλαίπωρο δανειολήπτη κατά κανόνα) με έξοδα πολλαπλάσια από εκείνα που θα δώσει στον δικηγόρο που θα χρησιμοποιήσει. Η απληστία στο μεγαλείο της!!! Ας μιλήσουμε με ένα παράδειγμα: Η δικαστική δαπάνη που επιδικάζει το δικαστήριο σε υποθέσεις έκδοσης διαταγών πληρωμής, στις οποίες προχωρούν οι τράπεζες σε βάρος των οφειλετών τους και είναι ανάλογες με το ύψος της οφειλής, είναι συνήθως πολύ μεγάλες. Έτσι π.χ για μια απαίτηση 200.000 € η δικαστική δαπάνη φτάνει τις 5.000 έως 7.000 €, ενώ τα έξοδα για την έκδοσή της δεν ξεπερνούν τα 1.000 – 1.200 €. Ο δικηγόρος όμως, που αμείβεται από την τράπεζα για κάθε υπόθεση, ο οποίος θα προβεί στην συγκεκριμένη δικαστική ενέργεια, θα λάβει το πολύ 200-300 €, ενώ τα υπόλοιπα τα ενθυλακώνει η τράπεζα, παρά το ότι πρόκειται καθαρά για αποζημίωση της παροχής δικηγορικών υπηρεσιών. Δηλαδή οι πολίτες χρεώνονται, ο δικηγόρος ψευτοαμείβεται και η τράπεζα πολλαπλασιάζει τα κέρδη της με τον τρόπο αυτόν. Αν τολμήσει ο δικηγόρος και αξιώσει μεγαλύτερη αμοιβή, τότε η τράπεζα θα τον στείλει σπίτι του και θα επιλέξει στη θέση του άλλο συνάδελφο, που η κρίση τον οδηγεί ενδεχομένως να υποκύπτει σε τέτοιου είδους εκβιασμούς. Ας μην ξεχνάμε ότι από τον Ιούλιο του 2010 οι αμοιβές των δικηγόρων επιβαρύνονται με ΦΠΑ από 23%, έξοδο, που λόγω της σοβαρής κρίσης γενικότερα αλλά και στο επάγγελμά μας, δεν μπορεί να το μετακυλήσει στον πελάτη του και το επιβαρύνεται ο ίδιος.

Συμπερασματικά το άνοιγμα του επαγγέλματος του δικηγόρου θα βοηθήσει τον πολίτη που προστρέχει σε νομικές υπηρεσίες και κυρίως τον φτωχό; Φυσικά και όχι. Αντίθετα θα βοηθήσει τις τράπεζες να πληρώνουν τους δικηγόρους με ψίχουλα, με ποσά μικρότερα από τις ελάχιστες αμοιβές που ισχύουν σήμερα και είναι εμφανώς αναντίστοιχες με την παρεχόμενη από τους δικηγόρους υπηρεσία. Και αν η πολιτεία, που μας έμαθε να την αντιμετωπίζουμε με μεγάλη επιφυλακτικότητα για τις αγαθές προθέσεις της, ενδιαφερόταν πράγματι να έχει ο πολίτης ευχερή πρόσβαση στη δικαιοσύνη, δεν θα πολλαπλασίαζε τελευταία τα τέλη και τα έξοδα (που φυσικά δεν τα εισπράττουν οι δικηγόροι), όπως τα παράβολα υποβολής μιας μήνυσης (από 20 € εκτοξεύτηκαν στα 150 €) ή τα παράβολα στα Διοικητικά Δικαστήρια (υπερδιπλασιάστηκαν), παράβολα που κάποιες φορές εμποδίζουν π.χ τη σύζυγο, που ο ασυνεπής σύζυγός της παραβιάζει σκόπιμα την υποχρέωσή του για διατροφή των παιδιών τους, να τον καταμηνύσει γι’ αυτό και να τον υποχρεώσει να συμμορφωθεί με την ιερή αυτή υποχρέωσή του ή τον δημόσιο υπάλληλο να προσφύγει στα διοικητικά δικαστήρια, όταν το ίδιο το δημόσιο τον αδικεί, αφού τα παράβολα που του αξιώνουν προβάλλουν εμπόδια, ενώ ο αντίδικός τους, δηλαδή το ελληνικό δημόσιο, έχει ατέλεια όταν προσφεύγει Ταυτόχρονα όμως γνωρίζει ο πολίτης ότι πληρώνει ακριβά όχι για να απολαύσει μια ταχεία απονομή του δίκιου του, αλλά ότι προσφεύγει σε ένα σύστημα, που έτσι όπως λειτουργεί η λήψη δικαστικής απόφασης είναι «αγαθό εν ανεπαρκεία». Με όσα διαβάσατε παραπάνω βλέπετε το άνοιγμα του επαγγέλματος του δικηγόρου να οδηγεί έστω και κατ’ ιδέα σε έναν από τους στόχους που αναφέρθηκαν στην αρχή; Είμαι βέβαιος ότι τα ίδια περίπου ισχύουν και για τα άλλα επαγγέλματα που ελευθερώνονται, όμως αρμόδιοι να μιλήσουν γι’ αυτά είναι αυτοί που τους αφορούν.

Γιατί λοιπόν τόσος ντόρος; Έχουν μάθει, με τη βοήθεια των ΜΜΕ, που εδώ και καιρό στηρίζουν αυτές τις επιλογές της κυβέρνησης, να αποπροσανατολίζουν τον πολίτη. Να βάζουν τον ένα κλάδο να στρέφεται κατά του άλλου και φυσικά όλοι μαζί να ξεχνάμε το οικονομικό χάλι της χώρας και την έλλειψη (κυρίως) προοπτικής. Παρέλειψα να γράψω ότι ένα ακόμα από τα «θετικά» του ανοίγματος του επαγγέλματός μας είναι η δυνατότητα πλέον να δικηγορούν οι Αθηναίοι δικηγόροι (γι’ αυτούς έγινε η αλλαγή) και στις επαρχιακές πόλεις, αλλά και να συσταθούν δικηγορικές εταιρίες με μέλη τους δικηγόρους από διάφορες πόλεις, πετυχαίνοντας έτσι να έχουν υποκαταστήματα σε όλη σχεδόν την Ελλάδα. Δηλαδή το μεγαλογραφείο της Αθήνας ή αν θέλετε και του Παρισιού ακόμα, μπορεί να έρθει και να συναγωνιστεί τον αδύναμο επαρχιώτη δικηγόρο. Είναι συμπτωματικό ότι στην τελευταία αποχή που κήρυξαν οι δικηγόροι το Δ.Σ του δικηγορικού συλλόγου της Αθήνας με συντριπτική πλειοψηφία, αρνήθηκε να συμμετάσχει; Δικαιολογημένα λοιπόν ο υπουργός Οικονομικών και ο Πρωθυπουργός είναι περιχαρείς τον τελευταίο καιρό που επιτέλους δίνεται λύση στο σοβαρό πρόβλημα των κλειστών επαγγελμάτων !!!!

Το κλειστό Πρωθυπουργικό και Υπουργικό επάγγελμα πότε θα ανοίξει επιτέλους;

Θάνος Αμπατζής

Γενικός Γραμματέας Δικηγορικού Συλλόγου Πατρών

δημοσιευμένο στην εφημερίδα ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ στο φύλλο της 22-1-2011

Μάταιος Κόπος

2011-01-23T13:12:00.000+02:00

Πάλι καλά, δεν λες!

Ποιος θ' άντεχε,
με τόσους εαυτούς μέσα στη σάρκα του,
να προσθέτει άλλους τόσους τη φορά;
Απόσπασμα από το Αυτοτέλεια του σώματος της Εύης Μαυρομμάτη (Camille Claudel και άλλα ποιήματα)

2011-01-21T16:25:00.000+02:00

Και τώρα που τα φώτα της παράστασης έσβησαν και η αυλαία έχει πια πέσει, ήρθε η ώρα να μιλήσω εγώ. Με τον τρόπο που εγώ θέλω. Για το τι έγινε, τι παιχνίδια θεωρώ ότι παίχτηκαν στην πλάτη μου, αλλά και πέρα από εμένα, γι’αυτά που θα πρέπει πια να αφορούν τον κάθε νοήμονα άνθρωπο στον ελλαδικό χώρο.

Όσον αφορά στην «υπόθεσή» μου: είμαι πια αρκετά σίγουρη ότι από τη στιγμή που τα στοιχεία μου έγιναν γνωστά στα τσακάλια της αντιτρομοκρατικής, βεβαίως απόλυτα δικαιολογημένα – καταλαβαίνετε, ήπια ποτό με τους λάθος ανθρώπους – το έργο ήταν προδιαγεγραμμένο. Πόσο μάλλον όταν goooglαραν το επίθετό μου (σαν να λέμε Παπαδόπουλος στην Ελλάδα) και – φαντάζεστε τι χαρά – ανακάλυψαν το πλούσιο «οικογενειακό» μου ιστορικό. Δεν είχε σημασία το διαφορετικό όνομα του πατέρα μου – άλλωστε «αυτές πάνε όλες με όλους»- ούτε η διαφορετική ημερομηνία γέννησης της μητέρας μου.

Παρασκευή 15.00 έγινε η απαγωγή μου, την ώρα που έβγαινα από το σπίτι μου για να πάω στο φροντιστήριο που διδάσκω. Τουλάχιστον δέκα άτομα με κουκούλες, αφού μου φόρεσαν κι εμένα κουκούλα, με πήγαν στο 12ο όροφο της ΓΑΔΑ χωρίς να μου πουν ούτε μια λέξη. Εκεί αφού με ανέκριναν έξι άτομα, μου έδειξαν μια φωτογραφία όπου βρισκόμουν εγώ και ο φίλος και σύντροφός μου Χρήστος Πολίτης. Με ρώτησαν αν τον γνωρίζω και μόλις τους απάντησα θετικά, ότι είναι ένας ακόμα που έχετε στείλει φυλακή άδικα, ο επικεφαλής διέταξε βαρύγδουπα «κανονικά, πάμε τις διαδικασίες». Με έγδυσαν, μου έκλεψαν το φανελάκι και τις κάλτσες μου, εννοείτε ότι δεν μου είχαν πει καν γιατί κατηγορούμαι και εννοείται ότι καμία σημασία δεν έδιναν στο αίτημά μου για δικηγόρο».

Έχει σημασία η ώρα, γιατί ήδη στις 17.00, δύο μόλις ώρες αργότερα, είχε γίνει γνωστή η όλη ιστορία των υποτιθέμενων γονιών μου.

Έτσι, εξηγείται πολύ καλά, γιατί ενώ αντιστεκόμουνα στη φωτογράφηση, με τραβούσαν από τα κινητά τους τηλέφωνα, για να κλέψουν μια εικόνα. Διαφορετικά το καυτό τους θέμα δεν θα πουλούσε τόσο...

Χρόνια τώρα ξέρουμε πώς λειτουργούν αυτοί οι σαθροί ως το κόκκαλο μηχανισμοί, γνωρίζουμε ότι άλλοτε οι ρουφιανοδημοσιογράφοι (με λιγοστές αλλά σημαντικές εξαιρέσεις) είναι τα φερέφωνα της αστυνομίας και άλλοτε οι εντολείς τους. Έτοιμοι να κομματιάσουν οποιαδήποτε ζωή πετάξουν στα δόντια τους, έτοιμοι να κατασπαράξουν αλήθειες για να ξεράσουν ψέματα. Σιχαμένοι...

Αυτό που δεν είχα φανταστεί, τουλάχιστον προσωπικά, ως σήμερα είναι ο απροκάλυπτος τρόπος με τον οποίο αυτό συμβαίνει στο εδώ και το τώρα.

Όταν το φιάσκο είχε αρχίσει να γίνεται ξεκάθαρο, κι ενώ εγώ δεν γνώριζα τίποτα απ’όλα τα αίσχη που είχαν δει το φως της δημοσιότητας, με κάλεσε στο γραφείο του ένας υπεύθυνος για τη «διεθνή τρομοκρατία». Άρχισε να μου κάνει «φιλική κουβεντούλα» σε σχέση με το πότε ακριβώς σκοτώθηκε ο πατέρας μου σε συμπλοκή! Πραγματικά, μου έπεσε το σαγόνι στο πάτωμα, ιδιαίτερα όταν μειδιώντας πρόσθεσε ότι «καλά, εμένα πιο πολύ η μητέρα σου με το διεθνές ένταλμα σύλληψης με ενδιαφέρει»...Μόνο που δεν με κατηγόρησε, εν τέλει για υπόθαλψη εγκληματία, αφού δεν δήλωσα εξ αρχής τα πατρώνυμα των γονιών μου...

Βέβαια, έκανα αρκετά. Όπως είπε και η εισαγγελέας, «κατέσχεσαν πολλά, ασυνήθιστα πολλά» πράγματα από το σπίτι μου... βούρτσες, ρούχα, οδοντόβουρτσες, μαξιλαροθήκες και... έντυπα. Έντυπα που με αδιάσειστα στοιχεία αποδεικνύουν ότι είμαι αναρχική, κάτι που δεν σκέφτηκα ούτε στιγμή να κρατήσω μυστικό, άρα – όπως εύγλωττα διατύπωσε αυτή η μορφωμένη κυρία – και τρομοκράτης, αφήνοντας ανοιχτό, μέχρι να γίνει το συμβούλιο, ακόμη και το ενδεχόμενο της στέρησης της ελευθερίας μου!

Αν θέλει να με φυλακίσει γι’ αυτό, ναι, είμαι ένοχη, και πάντα θα είμαι. Αιτούμαι όμως δημόσια και σοβαρά, να αλλάξει το κατηγορητήριό μου. Ας γραφούν οι αληθινές κατηγορίες να μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας. Να μπει στη θέση των κατηγοριών – είναι αναρχική και διαβάζει έντυπα. Έχει σχέσεις με πολλούς ακόμη αγωνιζόμενους ανθρώπους και είναι περήφανη γι’ αυτό.

Fee Marie Meyer

δημοσιευμένη στην Ελευθεροτυπία

Η Ευρώπη πάσχει από ξενοφοβία

2011-01-18T00:01:00.000+02:00

Του

Γιούργκεν Χάμπερμας*

Από το τέλος Αυγούστου η Γερμανία έχει κλονιστεί από κύματα πολιτικών αναταραχών πάνω στα θέματα της ενσωμάτωσης, της πολυπολιτισμικότητας και της «εθνικής» κουλτούρας ως «κρατούσας κουλτούρας» (Leitkultur). Αυτή η δημόσια συζήτηση, με τη σειρά της, ενισχύει τις τάσεις ξενοφοβίας στη ευρύτερη κοινή γνώμη.

Οι τάσεις αυτές είναι εμφανείς εδώ και πολλά χρόνια σε μελέτες και στοιχεία ερευνών, που δείχνουν μια σιωπηλή αλλά αυξανόμενη εχθρότητα προς τους μετανάστες. Ωστόσο, είναι σαν μόλις τώρα να απόκτησαν φωνή. Τα συνήθη στερεότυπα εγκαταλείπουν τους λαϊκούς χώρους συζητήσεων και προωθούνται σε μια εξ εφόδου κατάληψη των τηλεοπτικών εκπομπών, επενδύοντας το λόγο των πολιτικών, που θέλουν να προσελκύσουν ψηφοφόρους οι οποίοι διαφορετικά θα παρασύρονταν πολύ πιο δεξιά.

Δύο γεγονότα προκάλεσαν ένα μείγμα συναισθημάτων, που δεν είναι πλέον εύκολο να εντοπιστεί στην κλίμακα από τα αριστερά προς τα δεξιά: ένα βιβλίο του Τίλο Ζαρατσίν, μέλους του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος και του διοικητικού συμβουλίου της κεντρικής τράπεζας της Γερμανίας, και μια ομιλία του νέου ομοσπονδιακού προέδρου της Γερμανίας, Κριστιάν Βουλφ.

Το δηλητήριο της πολιτισμικής εχθρότητας

Όλα ξεκίνησαν με την κυκλοφορία προκλητικών αποσπασμάτων του βιβλίου «Η Γερμανία καταργεί τον εαυτό της», που υποστηρίζει ότι το μέλλον της Γερμανίας απειλείται από την «κακή» μετανάστευση, κυρίως από μουσουλμανικές χώρες. Στο βιβλίο αυτό αναπτύσσονται προτάσεις για δημογραφικές πολιτικές, που πυροδοτούν διακρίσεις κατά της μουσουλμανικής μειονότητας στηριζόμενες σε έρευνες που οδηγούν σε ψευδή βιολογικά συμπεράσματα. Οι προτάσεις αυτές έχουν αποκτήσει ασυνήθιστα ευρεία δημοσιότητα και λαϊκή υποστήριξη. Μια δημοσκόπηση διαπίστωσε ότι περισσότερο από το ένα τρίτο των Γερμανών συμφώνησε με την πρόγνωση του Ζαρατσίν ότι στη Γερμανία «ο μέσος όρος νοημοσύνης θα έπεφτε όλο και πιο χαμηλά», ως αποτέλεσμα της μετανάστευσης πληθυσμών από τις μουσουλμανικές χώρες.

Χρειάστηκε να περάσουν αρκετές εβδομάδες πριν εμφανιστεί ένας αξιόλογος κοινωνιολόγος, ο Αρμίν Νασεχί, για να αναιρέσει τη ψευδο-επιστημονική ερμηνεία των σχετικών στατιστικών στοιχείων, δείχνοντας ότι αυτή στηρίχτηκε σε μεθόδους μέτρησης της ευφυΐας που είχαν ήδη απαξιωθεί επιστημονικά στις Ηνωμένες Πολιτείες πριν από δεκαετίες.

Το δηλητήριο, ωστόσο, που ο Ζαρατσίν είχε διοχετεύσει ενισχύοντας την πολιτισμική εχθρότητα προς τους μετανάστες, έμοιαζε να έχει ριζώσει στις λαϊκές προκαταλήψεις.

Εν μέσω της διαμάχης που προέκυψε, ο Ζαρατσίν αναγκάστηκε να παραιτηθεί από το διοικητικό συμβούλιο της Bundesbank. Αλλά αυτό θεωρήθηκε ως υπερβολική αντίδραση. Άλλωστε, δεν ήταν η ίδια η καγκελάριος, Άνγκελα Μέρκελ, που αποδοκίμασε το βιβλίο χωρίς να το έχει διαβάσει; Δεν ήταν εκείνη που έκανε στροφή 180 μοιρών λέγοντας στα νέα μέλη του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος ότι η πολυπολιτισμικότητα είχε πλέον αποτύχει στη Γερμανία; Και δεν ήταν ο πρόεδρος των Σοσιαλδημοκρατών, Ζίγκμαρ Γκάμπριελ, που συνάντησε αντίσταση μέσα στο ίδιο το κόμμα του, όταν πρότεινε την αποβολή του αντιπαθούς συντρόφου από τις τάξεις του;

Το αποδιοπομπαίο Ισλάμ

Το δεύτερο ανησυχητικό γεγονός τις τελευταίες εβδομάδες ήταν η αντίδραση που σημειώθηκε σε μια ομιλία του προέδρου Κρίστιαν Βουλφ, όταν πήρε το θάρρος να πει κάτι που οι πρώην πρόεδροι είχαν ήδη αναφέρει, ότι όχι μόνο ο Χριστιανισμός και ο Ιουδαϊσμός, αλλά και «το Ισλάμ ανήκει επίσης στη Γερμανία».

Η ομιλία του προέδρου έγινε δεκτή με επευφημίες στην Ομοσπονδιακή Βουλή. Αλλά την επόμενη μέρα ο συντηρητικός τύπος δεν συναίνεσε στη θέση του για το Ισλάμ. Το θέμα έχει από τότε προκαλέσει μια διάσταση στο εσωτερικό του κόμματός του, της Χριστιανοδημοκρατικής Ένωσης. Είναι αλήθεια ότι, αν και η κοινωνική ένταξη των Τούρκων εργαζομένων και των απογόνων τους θεωρείται γενικά επιτυχημένη στη Γερμανία, σε ορισμένες οικονομικά υποβαθμισμένες περιοχές εξακολουθούν να υπάρχουν προβληματικές γειτονιές μεταναστών που τους έχουν αποκλείσει από το ευρύτερο κοινωνικό σύνολο. Αλλά αυτά τα προβλήματα έχουν αναγνωριστεί και αντιμετωπιστεί από τη γερμανική κυβέρνηση. Ο πραγματικός λόγος ανησυχίας είναι ότι, τα περιστατικά του Ζαρατσίν και του Βουλφ δείχνουν πως οι ψύχραιμοι πολιτικοί ανακαλύπτουν ότι μπορούν να εκτρέψουν τις κοινωνικές ανησυχίες των ψηφοφόρων τους σε εθνικιστική επιθετικότητα εναντίον των ασθενέστερων κοινωνικών ομάδων.

Το καλύτερο παράδειγμα αποτελεί ο πρωθυπουργός της Βαυαρίας κ. Χορστ Ζέεχοφερ, ο οποίος έχει χαρακτηρίσει «τους μετανάστες από άλλους πολιτισμούς» επιζήμιους και ζήτησε να σταματήσει η «μετανάστευση από την Τουρκία και τις αραβικές χώρες». Αν και οι στατιστικές δείχνουν καθαρή εκροή μεταναστών τουρκικής καταγωγής, ο κ. Ζέεχοφερ επικαλείται τη φοβική εικόνα της ανεξέλεγκτης μάζας κοινωνικών παρασίτων, που συνωστίζονται στα δίκτυα κοινωνικής πρόνοιας ως έναν μέσο υποστήριξης των δικών του πολιτικών στόχων.

Για να ακριβολογούμε, η κακή συνήθεια της αναμόχλευσης πολιτικών προκαταλήψεων είναι φαινόμενο που εκτείνεται πέρα από τα σύνορα της Γερμανίας. Στη Γερμανία, τουλάχιστον, η κυβέρνηση δε βασίζεται, όπως στην Ολλανδία, στην υποστήριξη ενός δεξιού λαϊκιστική όπως ο Γκέερτ Βίλντερς. Σε αντίθεση με την Ελβετία, δεν υπάρχει απαγόρευση κατασκευής μιναρέδων. Και τα συγκριτικά ευρωπαϊκά στοιχεία έρευνας σχετικά με την εχθρότητα προς τους μετανάστες δεν παρουσιάζουν ακραία ποσοστά για τη Γερμανία.

Όμως οι κοινωνικές και πολιτικές εξελίξεις στη Γερμανία, λόγω της φρικτής ιστορίας της, δεν έχουν απαραιτήτως την ίδια σημασία όπως έχουν σε άλλες χώρες. Επομένως, υπάρχουν λόγοι ανησυχίας ότι το «παλαιό» πνεύμα μπορεί να αναγεννηθεί;

Εξαρτάται τι εννοούμε με τον όρο «παλαιό». Αυτό που βλέπουμε δεν είναι μια αναβίωση της νοοτροπίας της δεκαετίας του 1930. Είναι μια αναζωπύρωση των αντιπαραθέσεων των αρχών της δεκαετίας του 1990, όταν χιλιάδες πρόσφυγες έφθασαν από την πρώην Γιουγκοσλαβία, πυροδοτώντας μια συζήτηση σχετικά με αυτούς που ζητούν άσυλο. Η Χριστιανοδημοκρατική Ένωση και το αδελφό βαυαρικό κόμμα της Χριστιανικής Κοινωνικής Ένωσης συμφώνησαν με τη θέση ότι η Γερμανία «δεν ήταν χώρα υποδοχής μεταναστών». Εκείνη την εποχή ξενώνες για τους πρόσφυγες παραδόθηκαν στις φλόγες, ενώ ακόμα και οι Σοσιαλδημοκράτες συμφώνησαν στο Κοινοβούλιο σε έναν άθλιο συμβιβασμό σχετικά με το δίκαιο του ασύλου.

Η «κρατούσα κουλτούρα»

Η διαμάχη είχε ήδη ενισχυθεί από την αίσθηση μιας απειλής για την εθνική κουλτούρα, η οποία έπρεπε να εδραιωθεί ως «κρατούσα κουλτούρα» (Leitkultur) και την οποία όλοι οι νεοφερμένοι πρέπει να ακολουθήσουν. Ωστόσο, η διαμάχη της δεκαετίας του 1990 οφείλεται επίσης και στο γεγονός ότι η Γερμανία είχε πρόσφατα επανενωθεί ακολουθώντας μια επίπονη πορεία στηριγμένη σε μια δημοκρατική ανάγνωση του Συντάγματος.

Σήμερα, η ιδέα της «κρατούσας κουλτούρας» (Leitkultur) βασίζεται στην εσφαλμένη αντίληψη ότι το φιλελεύθερο κράτος πρέπει να απαιτεί από τους μετανάστες όχι μόνο την εκμάθηση της γλώσσας της χώρας και την αποδοχή των αρχών του Συντάγματος. Χρειαζόταν, και προφανώς ακόμα χρειάζεται, να ξεπεράσουμε την άποψη ότι οι μετανάστες οφείλουν να αφομοιώνουν τις «αξίες» του πολιτισμού της πλειοψηφίας του πληθυσμού και να υιοθετούν τις «συνήθειές» της.

Το γεγονός ότι βιώνουμε μια επάνοδο σε αυτή την εθνική ερμηνεία του δημοκρατικού συντάγματός μας είναι αρκετά αρνητικό. Τα πράγματα δε βελτιώνονται επειδή η «κρατούσα κουλτούρα» (Leitkultur) σήμερα δεν ορίζεται από το «γερμανικό πολιτισμό», αλλά από τη θρησκεία. Με μια αλαζονική οικειοποίηση του Ιουδαϊσμού - και μια απίστευτη αδιαφορία για την τύχη των Εβραίων που υπέφεραν στη Γερμανία – οι απολογητές της Leitkultur σήμερα επικαλούνται την «ιουδαιο-χριστιανική παράδοση», η οποία διακρίνει «εμάς» από τους ξένους.

Η επικράτηση του μη πολιτικού

Δεν υποτιμώ την έκταση των συσσωρευμένων εθνικιστικών συναισθημάτων, ένα φαινόμενο που δεν περιορίζεται μόνο στη Γερμανία. Ωστόσο, υπό το φως των εξελίξεων, μια άλλη τάση είναι πιο ανησυχητική: η αυξανόμενη προτίμηση για μη πολιτικού χαρακτήρα στοιχεία που εμφανίστηκε στην πολιτική σκηνή, η οποία παραπέμπει σε ένα προβληματικό γνώρισμα της γερμανικής πολιτικής κουλτούρας, όπως είναι η απόρριψη των πολιτικών κομμάτων και της κομματικής πολιτικής.

Κατά τη διάρκεια της εκλογής προέδρου από τη Βουλή το περασμένο καλοκαίρι, ο Γιόακιμ Γκάουκ, πολιτικά άπειρος και μη κομματικά συνδεδεμένος υπέρμαχος των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ήταν υποψήφιος αντίπαλος του Βούλφ, ενός πολιτικού καριέρας. Ενάντια στην πλειοψηφία του εκλογικού σώματος, ο Γκάουκ, ένας προτεστάντης ιερέας με ιστορικό αντιπολίτευσης στο παλιό καθεστώς της Ανατολικής Γερμανίας, κέρδισε τις καρδιές του ευρύτερου πληθυσμού, και λίγο έλειψε να κερδίσει τις εκλογές.

Την ίδια λαχτάρα για χαρισματικές προσωπικότητες που βρίσκονται πάνω από πολιτικές αντιπαλότητες, μπορεί να δει κανείς στην αινιγματική δημοτικότητα του αριστοκρατικού υπουργού Άμυνας, Καρλ Θίοντορ Γκούτενμπεργκ, ο οποίος με όχι πολύ περισσότερα προσόντα από την ιστορία της οικογένειάς του, τους εκλεπτυσμένους τρόπους και τη συνετή του εμφάνιση, έχει καταφέρει να επισκιάσει τη φήμη της Άνγκελας Μέρκελ.

Το φαινόμενο της Στουτγκάρδης

Ακόμα μεγαλύτερη ανησυχία προκαλεί το είδος των διαδηλώσεων που βλέπουμε στη Στουτγκάρδη. Δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι έχουν κατέβει στους δρόμους ενάντια στο σχέδιο της ομοσπονδιακής εταιρείας σιδηροδρόμων να κατεδαφίσει τον παλαιό κεντρικό σιδηροδρομικό σταθμό. Οι διαμαρτυρίες που συνεχίζονται εδώ και μήνες, θυμίζουν τον αυθορμητισμό της εξωκοινοβουλευτικής αντιπολίτευσης της δεκαετίας του 1960. Σε αντίθεση με τότε όμως, σήμερα άνθρωποι όλων των ηλικιών και ομάδων του πληθυσμού βγαίνουν στους δρόμους. Ο άμεσος στόχος είναι συντηρητικός: η διατήρηση ενός οικείου κόσμου, στον οποίο η πολιτική έρχεται και παρεμβαίνει ως εκτελεστικό όργανο της υποτιθέμενης οικονομικής προόδου.

Στο βάθος, όμως, υπάρχει ένα ζήτημα κατανόησης της δημοκρατίας στη χώρα μας. Η κυβέρνηση του κρατιδίου του Βάδης-Βυρτεμβέργης, όπου βρίσκεται η Στουτγκάρδη, αντιμετωπίζει το ζήτημα σαν ένα απλό ερώτημα σχετικά με το κατά πόσον η κυβέρνηση μπορεί νόμιμα να σχεδιάσει αυτά τα μακροπρόθεσμα μεγάλα έργα. Ο δε πρόεδρος του Ομοσπονδιακού Συνταγματικού Δικαστηρίου έσπευσε να υπερασπιστεί το έργο με το επιχείρημα ότι το εκλογικό σώμα έχει ήδη ψηφίσει για το έργο πριν από 15 χρόνια, και έτσι δεν είχε κάτι παραπάνω να πει σήμερα για την εκτέλεσή του.

Αλλά από τότε έχει προκύψει ότι οι αρχές δεν παρείχαν στην πραγματικότητα επαρκείς πληροφορίες, ώστε να έχουν οι πολίτες την ευκαιρία να διαμορφώσουν τεκμηριωμένη γνώμη, στην οποία θα μπορούσαν να είχαν βασίσει την ψήφο τους. Η επιμονή ότι δεν έχουν πια κάτι άλλο να πουν, βασίζεται σε μια φορμαλιστική αντίληψη για τη δημοκρατία. Το ερώτημα είναι το εξής: Η συμμετοχή σε δημοκρατικές διαδικασίες σημαίνει απλώς λειτουργική φίμωση μιας ηττημένης μειοψηφίας, ή έχει την έννοια της ένταξης της επιχειρηματολογίας των πολιτών στη δημοκρατική διαδικασία διαμόρφωσης της κοινής γνώμης και βούλησης;

Μια παραιτημένη πολιτική τάξη

Τα κίνητρα που βρίσκονται πίσω από τα τρία φαινόμενα -φόβος των μεταναστών, έλξη προς χαρισματικούς μη πολιτικούς και οι λαϊκές εξεγέρσεις στη Στουτγκάρδη - είναι διαφορετικά. Αλλά συναντιούνται με κοινό αποτέλεσμα μια αυξανόμενη ανησυχία, όταν βρίσκονται αντιμέτωπα με ένα εσωστρεφές και ολοένα και πιο ανήμπορο πολιτικό σύστημα. Όσο περισσότερο συρρικνώνεται το πεδίο δράσης για τις εθνικές κυβερνήσεις και όσο γίνεται πιο μειλίχια η πολιτική υποστήριξη σε ό,τι φαίνεται ως αναπόφευκτη οικονομική επιταγή, τόσο μειώνεται η εμπιστοσύνη των ανθρώπων σε μια παραιτημένη πολιτική τάξη.

Αυτό που χρειάζεται στην Ευρώπη, είναι μια ανανεωμένη πολιτική τάξη, που ξεπερνάει την ηττοπάθειά της με την ενίσχυση της προοπτικής, της αποφασιστικότητάς της και του πνεύματος συνεργασίας. Η δημοκρατία εξαρτάται από τη δυνατότητα των ανθρώπων να πιστέψουν ότι υπάρχει το πεδίο που χρειάζεται για να διαμορφωθεί συλλογικά ένα πολλά υποσχόμενο μέλλον και να αντιμετωπιστούν οι προκλήσεις που αυτό φέρνει.

* Ο Γιούργκεν Χάμπερμας είναι ομότιμος καθηγητής φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο Γκέτε της Φραγκφούρτης, γνωστός στους αναγνώστες της «Εποχής» για τις παρεμβάσεις του σε φιλοσοφικά, πολιτικά και πολιτισμικά ζητήματα από παλιότερες δημοσιεύσεις.

Απόδοση από τα αγγλικά

Κατερίνα Τσάκου

ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΈΝΟ ΣΤΗΝ ΕΠΟΧΗ
http://www.epohi.gr/

2011-01-11T23:17:00.000+02:00

Καμιά φορά απ' το πιοτό πέφτομε μεθυσμένοι

καθείς να κοιμηθεί
και μοιάζει τούτη η σιωπή με λίγο πριν τη μπόρα
σαν τη στερνή την ώρα
που θα επιτεθεί.

Προς τον κ. Βουλευτή

2011-01-07T13:42:00.000+02:00

Εσύ, που ανήκεις σε ένα κόμμα που έδωσε στον τόπο μας Κυβερνήσεις που έφεραν τη Χώρα στο χείλος της οικονομικής κατάρρευσης.

Εσύ που ανήκεις σε ένα κόμμα, από το οποίο προέρχεται μια Κυβέρνηση, η οποία ξεπούλησε ουσιαστικά τη χώρα με τις συμβάσεις που υπόγραψε, στο όνομα δήθεν της σωτηρίας της πατρίδας!!!!

Εσύ που η Κυβέρνησή σου εισηγήθηκε και συ ψήφισες μια σειρά από νόμους που εξαθλιώνουν τον εργαζόμενο, εξαφανίζουν κοινωνικές και οικονομικές τάξεις και μεγαλώνουν το άνοιγμα ανάμεσα στους φτωχούς και τους πλούσιους (ναι υπάρχουν ακόμα τέτοιοι στον τόπο μας).

Εσύ που με την ψήφο σου έκανες την συνταξιοδότηση όνειρο απατηλό για τον μέσο εργαζόμενο και την σύνταξη εισόδημα πείνας για τους περισσότερους.

Εσύ που το κόμμα σου στήριξε και στηρίζει τις Τράπεζες και τους Τραπεζίτες, ασκώντας μια πολιτική που στοχεύει στο να μην θιγεί ούτε ένα μικρό μέρος από τα κεκτημένα του Τραπεζικού συστήματος, που και στην χώρα μας ανήκει στους λίγους εκλεκτούς. Τις Τράπεζες που τα τελευταία χρόνια σώρευσαν υπερκέρδη στις πλάτες του λαού που πεισμένος για τις ανάγκες που του επέβαλαν ότι είχε, αποφάσισε να μπλέξει στα δίχτυα του τραπεζικού δανεισμού και του πλαστικού χρήματος (διάβαζε πιστωτικές κάρτες).

Εσύ που η Κυβέρνησή σου αποφάσισε ότι οι δανειστές μας μπορούν να κατασχέσουν τον εθνικό μας πλούτο μη εξαιρούμενου και αυτού του μνημείου της Ακρόπολης, όμως απαγορεύεται να ζητήσεις εσύ από τους ευημερούντες δανειστές μας Γερμανούς τον συμψηφισμό των όσων τους χρωστάμε με όσα εκείνοι μας οφείλουν από την περίοδο της κατοχής.

Εσύ που οι Κυβερνήσεις των κομμάτων σου, αρνήθηκαν να διεκδικήσουν χρόνια τώρα αυτή τη δίκαιη αποκατάσταση της ληστείας του πλούτου, του αφανισμού αθώων ψυχών και της καταστροφής των αγαθών της χώρας μας από τους κατακτητές.

Εσύ που συνεχίζεις να υποκύπτεις στις πιέσεις του κόμματός σου και να ταυτίζεσαι πολλές φορές σε θέματα που είναι αντίθετα με τα πιστεύω σου και την φιλοσοφία ζωής που νέος είχες επιλέξει, μπρος στο φόβο να βρεθείς έξω από το «μαντρί».

Εσύ που ενδεχόμενα δεν έχεις δουλέψει ποτέ στη ζωή σου γιατί από μικρός επέλεξες την κομματική ανέλιξη, η οποία και σε έκανε βουλευτή, όμως αδιαφορείς για τις τύχες και το μέλλον εκείνων που μοχθούν μια ζωή για να τα καταφέρουν. Αυτούς για τους οποίους εσύ και το κόμμα σου αποφασίσατε να ανατρέψετε την ζωή τους.

Εσύ που ανήκεις σε ένα κόμμα που γκρέμισε τα όνειρα του νέου επιστήμονα, του πτυχιούχου, του τεχνίτη, του εργάτη, του εργαζόμενου γενικότερα, έκλεψε το γέλιο από το στόμα των περισσοτέρων και έφερε στο πρόσωπο του μέσου Έλληνα μια κατάθλιψη και ένα φόβο για το μέλλον, που ήταν άγνωστα στην ψυχοσύνθεσή του.

Εσύ που συνεχίζεις να εισπράττεις τον παχυλό μισθό σου και τις απροσδιορίστου ύψους αποζημιώσεις σου και τα «έξτρα» για απασχολήσεις που έτσι κι αλλιώς ανήκουν στα καθήκοντά σου.

Εσύ, που αν και επαγγέλλεσαι αγώνες για την απόκρουση της επίθεσης που δέχεται ο λαός, όμως το κόμμα σου αποφεύγει να μπει επικεφαλής σε μια συστράτευση όλων των λαϊκών δυνάμεων, κάτω από ένα ελάχιστο κοινό πρόγραμμα, που επιτέλους μπορεί να τεθεί, χωρίς να θίγεται η καθαρότητα των αρχών του.

Εσύ, που το κόμμα σου επέλεξε την πολυδιάσπαση σε μια εποχή που είναι αναγκαία η ενότητα και η συσπείρωση, θέλοντας έτσι να κάνεις αισθητή την ξεχωριστή παρουσία για την τυχόν συμμετοχή σου σε μελλοντικό προσκλητήριο σύμπραξης σε σχήματα εθνικής σωτηρίας.

Εσύ λοιπόν κ. Βουλευτή, που σε αφορούν τα περισσότερα από τα παραπάνω ερωτήματα, πώς τολμάς άραγε να απευθύνεις εκκλήσεις υπομονής και καρτερικότητας, να υποδεικνύεις συμπεριφορές και να υπόσχεσαι για ένα καλύτερο μέλλον στους ψηφοφόρους σου, τους συμπολίτες σου, τους συνανθρώπους σου;;

Μην πεις κ. Βουλευτή ότι οι απόψεις μου βάλλουν κατά του πολιτικού συστήματος και υποσκάπτουν την δημοκρατία. Μακριά από μένα τέτοιες σκέψεις. Όσα διαβάσεις παραπάνω, που πιστεύω ότι εκφράζουν μια μεγάλη πλειοψηφία των συμπολιτών μας, βάλλουν κατά της φαυλότητας, της υποταγής, της έλλειψης κάθε έννοιας αντίστασης στα όσα μας επιβάλλουν και εσύ αδιαμαρτύρητα τα δέχεσαι. Βάλλουν εναντίον ενός σάπιου συστήματος, που συνεχίζει να μας μολύνει, μέρος του οποίου γίνεσαι ηθελημένα ή άθελά σου και συ.

Θάνος Αμπατζής

Δικηγόρος

Δημοσιευμένο στην εφημερίδα Πελοπόννησος στις 5-1-2011

2010-12-24T18:42:00.000+02:00

Δεν υπάρχει μικρός πόλεμος ή μεγάλο έθνος. Arthur Wellesly Wellington

δείτε και το imerologio.info

ΕΙΣΠΝΟΗ (ΒΑΘΕΙΑ) - ΕΚΠΝΟΗ (ΠΛΗΡΗΣ) ... και βλέπουμε.

2010-12-24T16:31:00.000+02:00

She runs through the streets

With her eyes painted red
Under black belly of cloud in the rain
In through a doorway she brings me
White gold and pearls stolen from the sea
She is raging
She is raging
And the storm blows up in her eyes
She will...

Suffer the needle chill
She is running to stand

Still.

The temperature is rising
The fever white hot
Mister, I ain't got nothing
But it's more than you got

Chains no longer bind me
Not the shackles at my feet
Outside are the prisoners
Inside the free
Set them free
Set them free

A prize fighter in a corner is told
Hit where it hurts
Silver and gold

His face red like a rose on a thorn bush
Like all the colours of a royal flush
And he's peelin' off those dollar bills
(Slappin' 'em down)
One hundred, two hundred.

And I can see those fighter planes
And I can see those fighter planes
Across the mud huts as children sleep
Through the alleys of a quiet city street.
Up the staircase to the first floor
We turn the key and slowly unlock the door
As a man breathes into his saxophone
And through the walls you hear the city groan.
Outside, is America
Outside, is America
America.

Αγαπητοί τριακόσιοι ... που είμαστε εδώ πέρα έξι

2010-12-22T22:29:00.000+02:00

ΑΓΓΕΛΙΕΣ

Διατίθεται απόγνωσις
εις αρίστην κατάστασιν,
και ευρύχωρον αδιέξοδον.
Σε τιμές ευκαιρίας.

Ανεκμετάλλευτον και εύκαρπον
έδαφος πωλείται
ελλείψει τύχης και διαθέσεως.
Και χρόνος
Αμεταχείριστος εντελώς.

Πληροφορίαι: αδιέξοδον
Ώρα: Πάσα.

κικη δημουλά

Παραδεισένια Χριστούγεννα ... στην Κόλαση

2010-12-11T14:16:00.000+02:00

έστω

Τώρα που μας ξέγραψε μια και καλή ο παράδεισος

ας καταφέρουμε τουλάχιστον να μοιραστούμε την κόλαση.

Κάτι θα είναι κι αυτό.

Τάνια Σκραπαλιώρη

Γιώργο ... All Life is Problem Solving, Karl Popper

2010-12-08T00:36:00.000+02:00

Ξύπνησαν πάλι οι άθλιες σκουριασμένες ορδές

Λυσσασμένες θρησκείες πατρίδες οικογένειες

Σκούζουν και σφάζονται για ένα καλύτερο χθες

Μα οι σημαίες τους ανεμίζουν βρωμερές και νικημένες

Μέρες Παράξενες...

2010-11-26T21:20:00.005+02:00

Μέσα απ’ αυτό το φονικό
μονάχα ο έρωτας θα ζήσει
Γι’ αυτό στο σώμα σου ας χαθώ
στους δρόμους που ονειρεύομαι
χωρίς επιστροφή

Διονύσης Τσακνής / Σωκράτης Μάλαμας

Ο χρόνος κυλάει αργά και βασανιστικά. Μετράς ώρες, μέρες, εβδομάδες και μήνες. Μετράς λόγια, ιδέες, ανθρώπους, και ανθρωπιά. Και ο χρόνος κυλάει σαν αναισθητικό στις φλέβες σου, βαραίνει τα μάτια και το μυαλό σου για να προετοιμάσει το έδαφος για την μεγάλη ώρα. Λίγο πριν από τα μεγάλα και τα σπουδαία της ζωής, μοιάζει να μην υπάρχουν άνθρωποι δίπλα σου παρά μόνο οι σκιές, οι κινήσεις και οι ήχοι τους. Η σκέψη είναι μια κίνηση που δεν έχει ολοκληρωθεί, αλλά η σκέψη κινείται με απροσδόκητη ταχύτητα, μία στο μέλλον, μία στο παρελθόν, για να ζυγιάσει το παρόν και να κρυφοκοιτάξει στο αύριο.

Δεν υπάρχει αμφιβολία, ζούμε παράξενες μέρες. Υπόγειες αλλαγές και υπέργειες ανακατατάξεις χτίζουν με ή χωρίς εμάς το μέλλον μας. Δυνάμεις ανακατατάσσονται και συγκεντρώνονται για την μεγάλη αναμέτρηση. Ξυπνάει το παρελθόν για να αναταράξει το μέλλον. Και από τους παρατηρητές του σήμερα κανένας δεν κοιτάει μέσα μας. Όλοι κοιτάνε απέξω, στην αγορά. Αλλά η αγορά τόσο με την αρχαία όσο και με την σύγχρονη έννοια της έχει εκπορνευτεί. Η Αγορά του Δήμου και η Αγορά του Χρήματος έχει συγχωνευθεί σε ένα ατελείωτο ανταλλακτήριο ψυχών και συνειδήσεων. Είναι γιατί, αιώνες τώρα, το μέσα μας, η ατομικότητα, ο άνθρωπος και μαζί η συλλογικότητα και η συντροφικότητα χάθηκε, διαλύθηκε, μέσα στην “δι' αντιπροσώπων” βίωση της πραγματικότητας. Ο θάνατος στον νεκροθάφτη, η αρρώστια στην νοσοκόμα, τα σκουπίδια στον οδοκαθαριστή, η ανθρωπιά και η αλληλεγγύη στους λογαριασμούς των ΜΚΟ, η κοινωνία στον πολιτικό εκπρόσωπο και τα όνειρα μας υποθήκη στον τραπεζίτη.

Και ο έρωτας; Χμ! Ο έρωτας δεν χωράει αντιπροσώπους. Μπορεί να χωράει μεσάζοντες, νταβάδες και τσατσάδες αλλά δεν χωράει αντιπροσώπους. Ωστόσο ο εθισμός στην δι' αντιπροσώπων βίωση της πραγματικότητας, κατάφερε να βάλει και εκεί το χέρι του. Εκεί που δεν χωράνε αντιπρόσωποι μπήκαν σκιές και αντανακλάσεις. Ερωτευόμαστε σκιές ανθρώπων και βιώνουμε των έρωτα των άλλων μέσα από την αντανάκλαση τους γιατί απλά ξεχάσαμε να κοιτάμε τους ανθρώπους στα μάτια και όλα τα ανθρώπινα κατάματα. Γιατί μόνο όταν μάθεις να κοιτάζεις το θάνατο, την αρρώστια, τα προβλήματα, την κοινωνία και τα όνειρα ο ίδιος – χωρίς αντιπροσώπους – μπορείς να μάθεις να κοιτάζεις και τους ανθρώπους στα μάτια. Και μόνο όταν κοιτάζεις τους ανθρώπους στα μάτια μπορείς να ερωτευτείς πραγματικά. Παρ' όλα αυτά ο έρωτας είναι η μόνη επαναστατική πράξη που άντεξε σε όλες τις εποχές, σε όλες τις συνθήκες, σε όλες τις κοινωνίες. Και άντεξε διαχρονικά ως επανάσταση, ακριβώς γιατί είναι ένα από τα λίγα, ίσως το μοναδικό πράγμα, που δεν χωράει αντιπροσώπους. Σε αυτή την περίπτωση αποφασίζουμε και δημιουργούμε μόνοι με μοναδική κινητήρια δύναμη την επιθυμία και την παρόρμηση. Οι μικρές επαναστάσεις που μας απέμειναν στην εποχή μας είναι αυτές που χωράνε σε ερωτικές και οικογενειακές ιστορίες.

Θέλει πολύ καθαρό ή πολύ θολωμένο μυαλό για να μπορέσει να καταλάβει κανείς τι γίνεται γύρω μας και τι έρχεται μπροστά μας. Αν και είναι δύσκολο να προβλέψεις τις εξελίξεις ένα πράγμα δείχνει να διεκδικεί την αναγνώριση της βεβαιότητας: όλα τα ενδεχόμενα είναι ανοιχτά, όλα τα σενάρια είναι πιθανά, τα πάντα μπορούν να συμβούν. Δεν υπάρχει τίποτα από το σκοτεινό παρελθόν ή από το λαμπερό ουτοπικό μέλλον μας που να αποκλείεται. Όπως επίσης είναι βέβαιο ότι στο βάθος αυτού του σκοτεινού τούνελ που τόσο λίγοι αποφασίζουν για τόσους πολλούς, οι πολλοί είναι αυτοί που θα πάρουν στα χέρια τους την ιστορία.

Όλα τριγύρω μυρίζουν προδοσία, προδοσία από αυτή που μόνο η βία μπορεί να ξεπλύνει και να διορθώσει. Μάταια προσπαθούν, όσοι ακόμα το προσπαθούν, να πείσουν ότι “δεν γίνεται αλλιώς”. Η προδοσία είναι οφθαλμοφανής γιατί κανένα αδιέξοδο στην ζωή και στην κοινωνία δεν λύνεται με άλλο αδιέξοδο. Και όπως στον έρωτα, έτσι και στην κοινωνία και την πολιτική η ζωή διεκδικεί τη θέση της και τα δικαιώματα της. Χωρίς να ρωτάει, χωρίς να νοιάζεται για το πως και το γιατί. Όταν η ζωή διεκδικεί δεν υπάρχουν αδιέξοδα.

Δεν έχω πεισθεί ακόμα πως η κοινωνία μας έχει την δέουσα επαφή με την πραγματικότητα ή τα αντανακλαστικά εκείνα που απαιτούνται για να αντιδράσει όπως της πρέπει σε αυτήν ακριβώς την στιγμή. Ωστόσο, είμαι βέβαιος ότι θα έρθει εκείνη η στιγμή που θα ξυπνήσει από την νάρκωση του χρόνου και θα διεκδικήσει με απόλυτο και βίαιο τρόπο τα δικαιώματα της. Μπορεί να μην είναι ετούτος ο μικρός τόπος η αφετηρία, μπορεί να μην είναι καν μόνο δικό μας θέμα. Το ξέσπασμα όμως θα έρθει.

Στην δική μου κοσμοθεώρηση κεντρική θέση έχει η εμμονή και η ιδεοληψία του να αλλάξουμε τον κόσμο, να τον κάνουμε καλύτερο. Ωστόσο στην κοσμοθεώρηση που μοιράζομαι με μια μικρή μειοψηφία άλλων συνενόχων, ποτέ δεν ρωτήσαμε αν ο κόσμος θέλει να αλλάξει και αν ποτέ θέλει να γίνει καλύτερος με τον τρόπο που τον ονειρευόμαστε εμείς. Είμαστε πάντα με την πλάτη στον ιδεολογικό τοίχο μας γιατί οι άλλες κοσμοθεωρίες είναι πιο βολικές, φοριούνται καλύτερα, ταιριάζουν με τα χρώματα του φόβου και τον τρόμου της σημερινής ατμόσφαιρας, δένουν καλύτερα με το δόγμα του “σοκ και δέος” που εφαρμόζουν οι κατοχικές κυβερνήσεις εδώ και στον υπόλοιπο κόσμο. Είναι ευκολότερο να τα βάλεις με τους άλλους από το να κινηθείς ο ίδιος. Είναι ισχυρότερα τα αντανακλαστικά της αυτοσυντήρησης και της επιβίωσης από την επίκτητη συνήθεια της συντροφικότητας, της συλλογικότητας και της αλληλεγγύης.

Βλέπω πολύ σκοτάδι πριν να έρθει το φως. Αυτό όμως που με τρομάζει είναι η αίσθηση ότι μόνος βλέπω το σκοτάδι και μόνος ονειρεύομαι το φως. Αδυνατώ να βρω και δυσκολεύομαι να επιστρατεύσω την δύναμη να αναζητήσω συμμέτοχους και συνένοχους. Είναι γιατί τριγύρω όλες οι συλλογικότητες μυρίζουν μούχλα από το μακρύ παρελθόν. Όλα τα μορφώματα γύρω από τα οποία θα μπορούσε κανείς να αναζητήσει ένα αποκούμπι συλλογικότητας μυρίζουν ναφθαλίνη που συντηρεί παλιά και πολυφορεμένα ρούχα. Μοιάζει σαν να ετοιμαζόμαστε, αργά και βασανιστικά, για έναν μεγάλο ιδεολογικό και κοινωνικό πόλεμο και να έχουμε ξυπνήσει όλα τα φαντάσματα του παρελθόντος για να μας συνδράμουν. Φοβάμαι μήπως κάποια μέρα ξυπνήσουμε και στην δίνη των γεγονότων αναγκαστούμε να βρούμε καταφύγιο δίπλα στα φαντάσματα από το παρελθόν.

Μόνη παρηγοριά που απομένει είναι η δύναμη της ζωής και η δύναμη των ανθρώπων, όταν καταφέρουν να κοιτάξουν μέσα τους. Μπορεί τα κράτη, οι επιχειρήσεις και οι τράπεζες να χρεοκοπούν αλλά αυτό που ποτέ δεν χρεοκόπησε, αυτό που ποτέ δεν έχασε την αξία του ήταν η δύναμη των ανθρώπων όταν η μόνη δύναμη που τους απομένει είναι αυτή της ανθρωπιάς. Αυτή η δύναμη κράτησε το μέτωπο των ανθρώπων ψηλά μέσα σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, σε τόπους εξορίας, σε χαλάσματα και μεγάλες καταστροφές. Θα ήταν κρίμα ότι δεν λύγισε μπροστά σε δήμιους, κανόνια και φωτιά να λυγίσει μπροστά σε τοκογλύφους, κατοχικές κυβερνήσεις, σε ομόλογα και επιτόκια.

Ξέρω, είναι δύσκολο για πολλούς ανθρώπους να προβάλλουν στο μέλλον το αβέβαιο παρόν μας. Ωστόσο στην αβεβαιότητα κάθε εποχής υπάρχει πάντα η σιγουριά και η βεβαιότητα που έγκειται στα έσχατα της ανθρώπινης ύπαρξης. Όταν θα έρθει η μεγάλη ώρα στα χέρια των πολλών θα είναι τα πράγματα και η ροή της ιστορίας. Τότε μονάχα ο έρωτας θα ζήσει...

ΓΠΚ
Υ.Γ. 1:

Σταμάτα να καυχιέσαι πως όλα τα είδες
είναι μεγάλη η διαδρομή
το μέτωπο σου δειλιάζει να χαράξει ρυτίδες
σε μια μικρούλα έχεις φωλιάσει ρωγμή
αυτού του κόσμου που ονειρεύεται ακόμα
να γίνει ένα αιώνιο, απέραντο μνήμα
στάσου και φτύσε στου χρόνου το γιόμα
ότι σκεφτείς εδώ είναι όλα χύμα.
Δέσου καλά στο κατάρτι και ασ' τις σειρήνες
να σε φωνάζουν, να σου τάζουν πολλά
άσε τα χρόνια, άσε τους μήνες
να σε γεράσουν όπως ξέρουν καλά
άσε τις μέρες αυτές να σε γεμίσουν φωτιά
έχουνε μνήμη καλή και μας χρεώνουν
μας στέλνουν πίσω της μετάνοιας τα χαρτιά
μας αγαπούν και μας τελειώνουν.

Μέρες παράξενες, θαυμάσιες μέρες
θα μείνω εδώ δεν έχω που να κρυφτώ.
Μέρες παράξενες, θαυμάσιες μέρες
δε προλαβαίνω ούτε καν να σκεφτώ.

Γι' αυτό σου λέω είναι βαριά τιμωρία
να θέλει η νιότη σου να τρέξει μπροστά.
Πείσε την πρώτα ότι δε κάνει αγγαρεία
κι ύστερα τράβα απ' αυτήν χωριστά.
Τρέχα και βρες τις μεγάλες φοβέρες
έχουν κουρνιάσει μες στις ψυχές
και τραγουδούν τις παράξενες μέρες
δίπλα στις τύψεις και οι ενοχές
γίνανε λόγια απλά κι αυτές με φαντασία
γι' αυτό περίεργα απόψε, δε στο 'πα
δεν ικετεύουνε πια γι' αθανασία
με προσευχές και παράξενα κόλπα.
Μη ξεχνάς και μη κερνάς αδικία
τώρα πια ανθρώπους και στιγμές
κράτα στην πάρτη σου τη πιο μεγάλη κακία
είναι θαυμάσιες οι μέρες αυτές.

Μέρες παράξενες, θαυμάσιες μέρες
ψάχνω κουράγιο μήπως και ονειρευτώ
Μέρες παράξενες, θαυμάσιες μέρες
καλή ευκαιρία μήπως και μαγευτώ.
Μέρες παράξενες, θαυμάσιες μέρες
έτσι μπράβο να σ'ακούω να μιλάς.
Μέρες παράξενες, θαυμάσιες μέρες.
Τι ωραίο να κλαις και να γελάς.
Μέρες παράξενες, θαυμάσιες μέρες.
Να ονειρεύεσαι, να μη ξεχνάς.
Μέρες παράξενες, θαυμάσιες μέρες.
Να μη φοβάσαι και να γερνάς.

Active Member

Υ.Γ. 2: Σύντροφοι στο χωριό έχουμε πατάτα। Όποιος θέλει να δει πως φυτρώνει η ζωή μέσα στο βράχο μπορεί να έλθει στο μάζεμα. Η εμπειρία θα σας φανεί χρήσιμη στο μέλλον.

Υ.Γ. 3: Η πρώτη επίσκεψη στην κατοχική Αθήνα μου δημιούργησε τον φόβο ότι οι κάτοικοι της θα αντιληφθούν τα γεγονότα κατόπιν εορτής, ένα βράδυ που θα σχολούν από τα κάτεργα που ο καθένας έχει επιλέξει.

Υ.Γ. 4: Μόνο ο Μορφέας είναι διαθέσιμος και μπορεί να κυκλοφορεί στην Αθήνα με σκοπό την διασκέδαση και την επικοινωνία; Και δεν είναι ΚΑΝ Αθηναίος!

Με μάτια σκυμμένα στο χώμα, θ'αναρωτιέσαι τι δεν πήγε καλά ...

2010-11-17T19:16:00.002+02:00

Μία ανεπίδοτη επιστολή με αφορμή τα 37 χρόνια από το Νοέμβρη του 1973, της Νίνας Γεωργιάδου

16/11/2010 - 11:59

ΑΝΕΠΙΔΟΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ

Αγαπημένε μου Διομήδη,

δεν έχω καμιά ελπίδα πως το γράμμα μου θα φτάσει σε σένα.

Είμαι πια μεγάλο παιδί και το παραμύθι για αναστημένους νεκρούς και επουράνιους παράδεισους είναι από χρόνια καταχωνιασμένο στο σεντούκι της παιδικής μου αφέλειας.

Όχι πως έχω πάψει να είμαι αφελής. Δε θέλω να παρεξηγηθώ. Ίσα-ίσα μάλιστα και τώρα που σου γράφω από μιαν αφέλεια κρατιέμαι για να μην καταρρεύσω.

Δεν περιμένω όμως πως θα σε βρει κάπου ο ταχυδρόμος, πολύ περισσότερο στον παράδεισο. Οι παραδεισένιες θέσεις κοστίζουν χρυσάφι και απευθύνονται σ’ αυτούς που τις πληρώνουν μετρητοίς και τις καταχωρίζουν στο Ε9 με τη βοήθεια βατοπεδινών προσευχών. Κι έπειτα όλοι αυτοί οι καλοί και φερέγγυοι αγοραστές του παράδεισου έχουν τόσο ευτραφή καπούλια που πιάνουν πάνω από δυο θέσεις ο καθένας, με εξαίρεση τον Πάγκαλo, που, μαζί με τα 58 ακίνητα του στο μάταιο τούτο κόσμο, για το επέκεινα έχει κατοχυρώσει ολόκληρο τριθέσιο καναπέ στο πάνθεον των υποψήφιων αγγέλων.

Το μόνο επουράνιο που έμεινε για όσους πορευόμαστε με δάνεια, είναι το γκρίζο πηκτό σύννεφο πάνω απ’ την Αθήνα, μια μαύρη τρύπα και λίγη χωμάτινη βροχή. Χωρίς να συνυπολογίσει βέβαια κανείς την κόλαση που ζούμε, η οποία όμως δεν είναι επουράνια, είναι απολύτως κατουράνια ή μάλλον εντελώς επίγεια.

Φοβάμαι λοιπόν πως κι αυτή η επιστολή μου θα επιστραφεί ως ανεπίδοτη, εκτός αν βρει παραλήπτες όσους κράτησαν την εικόνα σου στη συνωστισμένη, από απώλειες, μνήμη.

Με την ευκαιρία ήθελα να σου πω να μην παρεξηγηθείς αν αυτοί που σε θυμούνται, δεν είναι όσοι θα ‘πρεπε.

Σ’ αυτούς τους μεταμοντέρνους καιρούς που δεν πρόλαβες να ζήσεις, μας περνούν όλους τακτικά από το καθαρτήριο της μνήμης για να ξεχάσουμε ελπίδες, ιστορικούς παραλληλισμούς, ποιητές, τους χαμένους φίλους, το πανανθρώπινο όνειρο, το βουητό των δρόμων που σαλεύουν, τη γεύση της άγουρης προσδοκίας και της ώριμης απαίτησης, το σχήμα και τον ήχο του γέλιου, ακόμα και τα ίδια τα παιδιά μας.

Η θεραπεία είναι αρκετά αποτελεσματική! Αφού να φανταστείς, όταν βλέπουμε πια κάποιον να γελάει, ξέρουμε πως είναι βαριά αθεράπευτος και επιστρατεύουμε τις μάσκες που μας έμειναν από την πανδημία των χοίρων. Όσες φορές οι αποθεραπευμένοι αισθανόμαστε την ανάγκη του γέλιου, όπως στη διάρκεια της διακαναλικής του, τρόπος του λέγειν, πρωθυπουργού μας ή τώρα στις προεκλογικές ομιλίες των καλλικρατικών, σκάμε στα κλάματα.

Και στη λήθη που αφορά τα παιδιά μας έχουμε πολύ καλά αποτελέσματα. Να σκεφτείς μόνο πως ενώ μια ολόκληρη γενιά – τι λέω εγώ – και την επόμενη και την ακόμα πιο μετά, τις ρίχνουν στα σκουπίδια, εμείς κάνουμε πως δεν καταλαβαίνουμε. Ούτε κι εσύ βέβαια καταλαβαίνεις τι σου λέω γιατί έμεινες στην εποχή που η Ελλάδα αντιμετώπιζε τάχα δημογραφικό πρόβλημα, Ε, λοιπόν σε πληροφορώ ότι και τα λίγα παιδιά που γεννήσαμε πρέπει τώρα να τα πετάξουμε στη χωματερή γιατί κοστίζουν στη σωτηρία της πατρίδας. Η τρόπος του λέγειν κυβέρνησή μας τους δίνει μια ακόμα ευκαιρία μέσα από τη συλλογική σύμβαση των 560 ευρώ, να επιβιώσουν τα 45 παραγωγικά χρόνια του βίου τους.

Τέλος πάντων , μη σε ζαλίζω με εντελώς ευτελή και βαρυστόμαχα πράγματα, που εμείς στο κάτω-κάτω τα έχουμε χωνέψει.

Πάντως , κοντά στις άλλες ψευδαισθήσεις που συνεχίζουν να με βασανίζουν, εγώ θα κάνω σαν να πρόκειται να πάρεις στα χέρια σου το γράμμα μου. Μάλιστα είναι σαν να σε βλέπω μπροστά μου, ολοζώντανο. Πριν αρχίσεις να διαβάζεις την παρούσα ασυνάρτητη επιστολή, καθαρίζεις με την άκρη της μπλούζας σου τα μεγάλα γυαλιά σου. Κι ας ξέρω πως έγιναν θρύψαλο όταν έπεσες στην άσφαλτο.

Και κοίτα τώρα πόσο ασυνάρτητη έχω πια γίνει, που κλαίω για ένα ζευγάρι σπασμένα γυαλιά.

Δεν ξέρω αν ως εδώ σου έδωσα λίγο να καταλάβεις πώς είναι η ζωή μας σήμερα, τριανταεφτά χρόνια από τότε που ‘φυγες. Έχουμε αλλάξει κι εντελώς τους κώδικες επικοινωνίας. Να, για παράδειγμα, όταν εσύ φώναζες ΨΩΜΙ-ΠΑΙΔΕΙΑ-ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, με το ψωμί τι εννοούσες ακριβώς;
Υποθέτω, να μην υπάρχουν άνθρωποι που το στερούνται. Ε, με χαρά σε πληροφορώ πως ένας στους έντεκα Έλληνες δικαιούται τουλάχιστον δύο φέτες ψωμί στα δημόσια συσσίτια, τρεις στους έντεκα το ζυμώνουν μόνοι τους γιατί έρχεται φτηνότερα, τέσσερεις στους έντεκα μπορούν ακόμα και αγοράζουν φρατζόλες διατίμησης, και δύο στους έντεκα δεν το τρώνε γιατί παχαίνει. Πιθανόν να σου προξενεί εντύπωση η ποσόστοση με βάση το έντεκα και η απουσία από το συνολικό άθροισμα του ενός. Αυτός ο ένας είναι μετανάστης, πρόσφυγας μπορεί και γύφτος, με λίγα λόγια ένας από αυτούς τους λαθρόβιους που μοιάζει σαν να το κάνουν επίτηδες να είναι κυνηγημένοι από τον πόλεμο ή τη φτώχεια, μόνο και μόνο για να σπάνε τα νεύρα του Άδωνη.

Και γι αυτούς όμως μετά το ξύλο, τις διαπομπεύσεις, τον εξευτελισμό πάντα βρίσκονται λίγα φιλεύσπλαχνα ψίχουλα στη χώρα που γέννησε τον ξένιο Ζευ.
Άρα, αγαπημένε μου Διομήδη, ως προς το ψωμί, ο αγώνας σου δικαιώθηκε.

Στο σκέλος της παιδείας τα πράγματα είναι ακόμη καλύτερα. Τώρα, ως και τα εξάχρονα έχουν τουλάχιστον δέκα ώρες παιδεία στα ολοήμερα ιδρύματα και αν συνυπολογίσει κανείς και τις ώρες μελέτης στο σπίτι, υπερβαίνουν τις δώδεκα. Έτσι, θα είναι έγκαιρα και απολύτως προσαρμοσμένα στο μετέπειτα δωδεκάωρο εργασιακό τους ωράριο. Τα μεγαλύτερα ξεπερνούν, όπως είναι φυσικό, τις δώδεκα ώρες σε άθροισμα παιδείας-παραπαιδείας, πράγμα λογικό και απαραίτητο στην εποχή της έκρηξης της γνώσης. Βέβαια αυτή η έκρηξη αποβαίνει πολλές φορές μοιραία. Οι δυσπροσάρμοστοι έφηβοί πάσχουν μαζικά από κατάθλιψη, ενώ τα εξάχρονα αποκτούν πρόωρα τικ παρότι προέβλεψαν γι αυτά την ηλεκτρονική αλάνα.

Η οπωσδήποτε σοσιαλιστική και τρόπος του λέγειν κυβέρνησή μας έχει μάλιστα καθιερώσει τη δια βίου μάθηση κι έχει ενισχυθεί, έτσι, η επιχειρηματικότητα. Είναι τόσο συγκινητικό να βλέπεις να τονώνεται η αγορά, να ανοίγουν νέα μαγαζιά εμπορίας γνώσεων, σε ποικίλες συσκευασίες (one size, transsexual, μιας χρήσης, για μεγάλα μεγέθη κλπ) διαψεύδοντας πανηγυρικά όσους αθεράπευτα αντικαθεστωτικούς μιλάνε για πανδημία λουκέτων.

Αν τώρα σε όλα αυτά προσθέσει κανείς την ευρύτερη παιδεία που προσλαμβάνει μέσα από τους τηλεοπτικούς δέκτες ο πολίτης κάθε ηλικίας , από το τρυφερό βρέφος ως τον ώριμο ανασφαλή του ΙΚΑ, έχουμε ένα πλέγμα παιδείας από το οποίο δύσκολα ξεφεύγει κανείς

Άρα, αγαπημένε μου Διομήδη, ως προς το σκέλος πεδία, όχι παιδοία, συγνώμη πεδύα, τέλος πάντων παιδεία ήθελα να πω, δεν θα είχες σήμερα κανένα απολύτως παράπονο.

Στο τελευταίο μέρος του τρίπτυχου αιτήματος – την ελευθερία – η δικαίωση ξεπερνά κάθε φαντασία. Φτάνει να σου πω ότι δεν υπάρχει πια υπουργείο δημόσιας τάξης!

Ναι, ναι, ξέρω ότι δυσκολεύεσαι να το πιστέψεις, παρ’ όλα αυτά είναι μια πραγματικότητα. Περιττεύει στις σημερινές συνθήκες ώριμης στάσης του πολίτη το υπουργείο που είχε ταυτιστεί με τη δίωξη του φρονήματος, τη λογοκρισία, το σάπισμα στο ξύλο κλπ κλπ.

Τώρα έχουμε υπουργείο προστασίας του πολίτη!

Μόνο αυτό σου λέω: όταν κάποιος παραμένει ασυγχώρητα ανώριμος, πέφτει μόνος του πάνω στις ζαρντινιέρες και μωλωπίζεται μέχρι να αισθανθεί ότι ωρίμασε. Δεν είναι συγκλονιστικό; Ένας σοφός συνδυασμός της πράσινης ανάπτυξης και της ωρίμανσης του πολίτη. Βέβαια η ζαρντινιέρα μετά γίνεται μια αηδία, αλλά όλα έχουν ένα κόστος. Όχι, χαρακίρι ακόμα δεν κάνουμε, φαντάζομαι όμως πως είναι θέμα χρόνου. Σε κάποιες (ευτυχώς σπάνιες) ακραίες περιπτώσεις, οι θεματοφύλακες της δημοκρατίας ψεκάζουν τους απείθαρχους με παρασιτοκτόνα, όπως έκανε η μάνα σου με την τριανταφυλλιά που είχε στο δίμετρο μπαλκόνι και που τελικά μαράθηκε γιατί δεν είχε πια κουράγιο ούτε να την ποτίσει από τότε που ‘φυγες.

Α, να μην το ξεχάσω! Θυμάσαι την ταλαιπωρία για μια φωτογραφία ταυτότητας στην εποχή σου της ισχνής τεχνολογίας; Ε λοιπόν άκου. Κάθε δέκα μέτρα τώρα μια υπερσύγχρονη κάμερα σου τραβάει δέκα φωτό το δευτερόλεπτο. Αυτό είναι λίγο αγχωτικό βέβαια. Πρέπει να προσέχεις συνέχεια την πόζα σου γιατί δεν είναι και ωραίο να βγαίνεις στην αναμνηστική σαν παρασάνταλο. Εγώ πάντως προσέχω. Περπατώ συνέχεια στητή, μ’ ένα ελαφρά αινιγματικό και συνάμα αδιόρατα σεξουαλικό χαμόγελο γιατί είναι η πόζα που μου πάει. Πάντα βέβαια υπάρχουν και οι κομπλεξικοί που επικρίνουν το μέτρο. Υποθέτω βάσιμα γιατί τους λείπει η φωτογένεια.

Και επιπλέον. Τώρα, με την ανάπτυξη της κινητής τηλεφωνίας και του ΓΟΤΕ (Γερμανικός Οργανισμός Τηλεπικοινωνιών Ελλάδας) ναι, ναι του πάλαι ποτέ ΟΤΕ, το καθεστώς μάς έχει εφοδιάσει με εύκολης απομνημόνευσης τετραψήφια νούμερα στα οποία μπορεί ο υπεύθυνος πολίτης να αναφέρει όσους καπνίζουν, όσους γελάνε, όσους ελπίζουν. Διαβάζοντάς το, φαντάζομαι πόσο παλιομοδίτικη θα σου φανεί και σένα η μαύρη κουκούλα.

Αν όλα αυτά δεν αποδώσουν, τους - ευτυχώς ολοένα και λιγότερους - ταραξίες, το υπουργείο προστασίας του πολίτη τους παραπέμπει στο λαϊκό δικαστήριο των τηλεπαράθυρων, όπου εκεί πια διαπομπεύονται ολοκληρωτικά από τους ξεφωνημένα αντικειμενικούς δημοσιογράφους που τώρα ασκούν και το λειτούργημα των διαφωτιστών της νέας εποχής, σε συνεργασία βέβαια πάντα με τους πολιτικούς λειτουργούς. Ειδικά όσοι έχουν την τύχη να τους παραλάβει για διαφώτιση ο Καψής με την ευθύβολη κριτική του ή ο Πάγκαλος – μ’ εκείνη τη γουργουριστή από το υγροποιημένο λίπος φωνή του – τους σιχαίνεται και η μάνα τους. Τόσο ανώφελους και επιζήμιους τους παραδίδει η επιχειρηματολογία τους στην ώριμη κοινή γνώμη.

Η κατάκτηση της ελευθερίας είναι πλέον τόσο εμπεδωμένη ώστε - θα σου το πω και μη σκάσεις κι εσύ στα κλάματα - στη φετινή πορεία του πολυτεχνείου μπροστάρης θα είναι, ως παλαίμαχος της εξέγερσης, ο ίδιος ο υπουργός του υπουργείου προστασίας του πολίτη, μαζί με τον Ανδρουλάκη που η κατεύθυνση του λυκοπιάσματός του τον βοηθά να ατενίζει πάντα μπροστά, με αισιοδοξία προς το μέλλον, καθώς και μια τιμητική φρουρά τουλάχιστον δέκα χιλιάδων ένστολων.

Δυστυχώς, σύμφωνα με βάσιμες αν και ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες, στην πορεία δε θα συμμετάσχει ο τρόπος του λέγειν πρωθυπουργός της τρόπος του λέγειν χώρας γιατί είναι κουρασμένος από το μαραθώνιο στον οποίο τον χτύπησαν τα καινούρια πορτοκαλί σκαρπίνια.

Με δικαιωμένο λοιπόν συνολικά το κύριο σύνθημα της εξέγερσής του Νοέμβρη ,πιστεύω αγαπημένε μου Διομήδη, να αισθάνεσαι κι εσύ δικαιωμένος.
Έτσι αισθάνθηκαν και κάποιοι από τους συμμετέχοντες στην ‘αυλή του φθινοπώρου’ και δικαιολογημένα εξαγόρασαν το αίμα μιας ολόκληρης γενιάς με μια θέση ευρωπαϊκού επιτρόπου, υπουργού, βουλευτή, γενικού γραμματέα και ούτω καθεξής.

Γι αυτό σου εξήγησα πώς έχει σήμερα η κατάσταση, για να μη βιαστείς να τους χαρακτηρίσεις ενεχυροδανειστές της ιστορίας ή παραχαράκτες ή πουλημένους ή γιαλαντζί επαναστάτες.

Ίσα-ίσα μάλιστα που και σήμερα δίνουν έναν αγώνα για τη σωτηρία της πατρίδας, η οποία παρέλειψα να σου πω ότι περνά δυσκολούτσικες ώρες.

Στο λέω έτσι χαϊδευτικά για να μη σε τρομάξω. Όχι τίποτα φοβερό, όχι. Μη βάζεις κακό με του νου σου. Απλώς έχουμε χρεοκοπήσει, ξαναγίναμε αποικία του κερατά, μετά τους Αμερικάνους οι Γερμανοί ξανάρχονται, οι μισθωτοί γίνανε σκλάβοι, οι μεροκαματιάρηδες κατατάσσονται στο μεγάλο στρατό της ανεργίας, οι συντάξεις εξαερώνονται, στα νοσοκομεία χειρουργούν χωρίς αναισθητικό, οι δανειολήπτες αυτοκτονούν, τα παιδιά μας τα ρίχνουμε στη χωματερή (αυτό στο είπα ήδη), οι γέροι ψάχνουν για παράταιρα παπούτσια και σάπια λάχανα στα σκουπίδια, η χώρα μοιράζεται σε δεκατρία καντόνια, ή πασαδιλίκια ή σατραπείες, ή περιφέρειες, ο δημόσιος πλούτος έχει ξεπουληθεί και όσος απέμεινε είναι στις μικρές αγγελίες της χρυσής ευκαιρίας, ο Γιωργάκης μας απειλεί με εκλογές, πέντε μέτρα πιο κάτω απ’ το πολυτεχνείο οι χρυσαυγίτες γίναν δημοτικοί σύμβουλοι, όλοι είμαστε πολύ χαρούμενοι και ανεβασμένοι και σκάμε από τα κλάματα κι εγώ παράλληλα φροντίζω να κρατώ αυτό το ελαφρά αινιγματικό και συνάμα αδιόρατα σεξουαλικό χαμόγελο μου.

Αγαπημένε μου Διομήδη,

σου έγραψα αυτό το γράμμα πριν ολοκληρωθεί η θεραπεία μου στο καθαρτήριο της μνήμης και σε ξεχάσω εντελώς.

Συγχώρεσέ μου τους δυσνόητους νεολογισμούς αλλά πρέπει να ξεφύγω από την ξύλινη γλώσσα, πρέπει να συμβαδίσω με την εποχή μου. Με πολύ κόπο, νομίζω ότι το έχω καταφέρει. Σου περιέγραψα με αδρές γραμμές τη χώρα που θα ζούσες αν δεν βιαζόσουν τόσο να φύγεις, χωρίς να αναφέρω ούτε μια φορά τη λέξη ιμπεριαλισμός, εκμετάλλευση, πλουτοκρατία. Δεν είπα καν μια φορά τη λέξη μαλακία. Πώς θα μπορούσα άλλωστε αφού η ζωή μας σήμερα δεν έχει πια σχέση με όλ’ αυτά.

Φίλα μου τον Ιάκωβο, τη Σταματίνα, το Νίκο, το Μιχάλη, τον Αλέξη και όσους έφυγαν πρόωρα από εξοστρακισμό, εκπυρσοκρότηση ή σιδηρολοστό. Πες το σε όλους να χαρούν, πως ο αγώνας επιτέλους δικαιώθηκε.

Δεν θα σου στείλω το γράμμα με κούριερ γιατί φοβάμαι μην το απενεργοποιήσουν.

Θα το βάλω σ’ ένα μπουκάλι και θα το αφήσω να αρμενίζει στη ρυπαρή θάλασσα, ελπίζοντας πως με τόσα εκατομμύρια ναυαγούς, κάποιος θα το βρει και θα στο επιδώσει.

Νίνα Γεωργιάδου

16 Νοέμβρη, 2010

http://www.alfavita.gr/

Παναγιώτατε;

2010-11-15T09:43:00.001+02:00

Αν συνεχίσεις να λες αυτά που λες για εμένα, δήμαρχος δεν εκλέγεσαι. Να ξέρεις ότι αν δεν ανακαλέσεις, όσο ζω θα σε πολεμάω και δεν πρόκειται να δεις δήμο σε όλη σου τη ζωή

Είμαι τεράστιος, είμαι ουρανός, είμαι ο ένας ο σπουδαίος και ο λατρεμένος
Δεν είμαι απόμακρος, ούτε ψυχρός, μπροστά απ' τις κάμερες σου γνέφω λιγωμένος
Είμαι ένας άξεστος, είμαι ένας θριάμβος, είμαι ασταμάτητα ερωτοχτυπημένος
μη με φοβάσαι, μη με φοβάσαι,
είσαι δικιά μου όσο πιο βαθιά κοιμάσαι
Κύριε ευλόγησε τις ζόρικες καριέρες μας και τα κρυφά πολυτελή μας καταφύγια
Με δόξα στόλιζε τις νύχτες και τις μέρες μας, να ξελογιάζουμε νεκρά ακροατήρια
Κύριε σήκωνε ψηλότερα τις μύτες μας, κάνε τα μούτρα μας να αστράφτουνε μυστήρια
Με χρήμα γέμιζε τις μέρες και τις νύχτες μας να ξελογιάζουμε νεκρά ακροατήρια
Είμαι Θεός, σκιά λαμπερή
Είμαι Θεός, μια ανοιγμένη πληγή

Είμαι υπέροχος και ταπεινός, ο ήρωας ολονών ο αγαπημένος
Είμαι ευαίσθητος και τρυφερός, όποιο σκουλήκι με ενοχλεί στο διάολο το στέλνω
Είμαι ένας άξεστος, είμαι ένας θρίαμβος, είμαι ένας θρίαμβος χρυσός και πλατινένιος
Όσοι κι αν είστε σας περιμένω, για την πατρίδα και την τέχνη απ' την κούνια μου φτιαγμένος
Κύριε ευλόγησε τις ζόρικες καριέρες μας και τα κρυφά πολυτελή μας καταφύγια
Με δόξα στόλιζε τις νύχτες και τις μέρες μας, να ξελογιάζουμε νεκρά ακροατήρια
Κύριε σήκωνε ψηλότερα τις μύτες μας, κάνε τα μούτρα μας να αστράφτουνε μυστήρια
Με χρήμα γέμιζε τις μέρες και τις νύχτες μας να ξελογιάζουμε νεκρά ακροατήρια
Είμαι Θεός, σκιά λαμπερή
Είμαι Θεός, μια ανοιγμένη πληγή

Ξημερώνει... Που να κρυφτώ; Μα δεν αντέχω, δεν αντέχω, δεν αντέχω τόσο φως.

Κάνε πίσω ήρθε ο καιρός να ξεχάσεις - Patty

2010-11-12T13:53:00.000+02:00

Αφιερωμένο στους εξεγερθέντες νέους στο Λονδίνο. Σημειώστε ότι το μέλλον των κινητοποιήσεων υποχρεωτικά θα περάσει από κει.

Ψήφος στα "βλαμμένα": το Κουτί της Πανδώρας

12/11/2010

της Ρίκας Βαγιάνη

Σε μια απέλπιδα προσπάθεια να γεμίσουν τα άδεια σακούλια με λαχταριστά ψηφο-φασούλια, υποψήφιοι και κόμματα απευθύνουν συγκινητικά διαγγέλματα στη νεολαία.

Αυτό που λένε είναι: «Κάνουμε έκκληση στο πιο ζωντανό κομμάτι της Ελλάδας, τα νιάτα μας και τα καλούμε να πάρουν στα χέρια τους τις τύχες του τόπου». Αυτό που εννοούν είναι: «έχουμε πάθει το χουνέρι της αρκούδας, το πελατειακό-κομματικό μαγαζάκι μας κλείνει, ξεμένουμε από πελάτες, τσακιστείτε κωλόπαιδα να ρίξετε καμιά ψήφο, κακομαθημένα, ηλίθια, που μου θέλετε και αποχή, βλαμμένα, έ βλαμμένα». Ή, κάπως έτσι. Μην κοροϊδευόμαστε και μεταξύ μας.

Να ‘μαστε λοιπόν, τραγική ειρωνεία, να πέφτουμε στην ανάγκη τους. Τα γεννάμε χρεωμένα. Τα μεγαλώνουμε μέσα στα νεύρα. Τα ταΐζουμε σκουπίδια. Τα μαθαίνουμε παπαγαλία, αντί για γράμματα, τα διδάσκουμε κουραδομαγκιές κι όχι αυτάρκεια. Τα βάζουμε να καταναλώνουν γαβγίσματα αντί για μουσική, ντόπα αντί για αθλητισμό, βρώμα, αντί για φύση. Τους υποθηκεύσαμε τις σπουδές, τη γλώσσα, το μέλλον, τα ίδια τους τα νιάτα και τώρα;

Τώρα τα παρακαλάμε να έρθουν να ψηφίσουν, να διατηρήσουν κάπως, με την αριθμητική τους συμβολή, την αξιοπιστία του συστήματος. Τα έχουμε τρομερή ανάγκη, βασικά, πεθαίνουμε χωρίς αυτά, όπως πεθαίνει κάθε χώρα αν της στερήσεις τα νιάτα της. Κάναμε πραγματικά, ό,τι περνούσε από το χέρι μας για να τα ακυρώσουμε ως εκεί που δεν παίρνει παρακάτω. Τα βαλσαμώσαμε στα κουτάκια με την ταμπέλα «νεανικά κοινά»: αυτά που, απλώς καταπίνουν τηλε-ώρες, για να τις εξαργυρώσουν αυτιστικά στο παιχνιδάδικο-αυτοκινητάδικο-πολυκαταστηματάδικο της επόμενης γωνίας. Για να διασκεδάσουμε, τα ντύναμε με τα καλά τους και τα στέλναμε στη Βουλή των Λοβοτομημένων Εφήβων, να βγάζουν λόγους-καρικατούρες των ηλιθιοτήτων που ακούν εδώ κι εκεί. Για να τα μαλώσουμε, τα ξεχέζαμε ως μπαχαλάκηδες, ανερμάτιστους, χούλιγκανς, συμμοριτάκια, πρεζόνια, ή, απλώς, ούφο. Στο τσακίρ κέφι, τραβάγαμε και κανένα κουμπούρι και τα καθαρίζαμε εν ψυχρώ, να μάθουν να βγάζουν γλώσσα, παιδάκια πράγμα.

Και τώρα; Σερνόμαστε στα πόδια τους, παρακαλώντας τα να περπατήσουν, έστω και σερνάμενα, μέχρι την κάλπη. Είναι τέτοια η απόγνωση των κομμάτων, που δεν κάθονται μισό λεπτό να σκεφτούν, τι πραγματικά μπορεί να γίνει αν, πάνω στην αναμπουμπούλα, καταφέρουν και «ξυπνήσουν», πολιτικά τουλάχιστον, τη νεολαία. Δεν τους έχει μιλήσει ποτέ κανείς για το «κουτί της Πανδώρας;» (σόρι Βάξ, δεν εννοώ την εκπομπή, ή το web-τσαρδί σου: Εννοώ το κανονικό, «κουτί», αυτό που άνοιξε η μικρή με τη χλαμύδα, και τους πήρε ο διάολος όλους μαζί τους αρχαίους).

Προσωπικά, δεν ξέρω τι πρέπει να φοβούνται περισσότερο οι μαρκετίστες της ψηφοθηρίας: το ενδεχόμενο να τους γράψουν στα παλιά τους οι πιτσιρικάδες και να μην εμφανιστούν-ούτε αυτήν την Κυριακή- στα εκλογικά τμήματα; Ή την πιθανότητα να εμφανιστούν; Και να μας πουν, φηφίζοντας, τι ακριβώς σκέφτονται για μας;

http://www.protagon.gr/

2010-11-09T20:51:00.000+02:00

Σχόλιο για τις εκλογές - Τρομάξτε τους ήδη φοβισμένους δεσμώτες

2010-11-05T11:54:00.001+02:00

Για τον φόβο
Και ο πιο μεγάλος φόβος μου

Φοβάται μη και δεν τον φοβηθώ.

“Πως τολμάς και νοσταλγείς τσόγλανε” του Γιάννη Αγγελάκα

Nope

2010-10-27T17:11:00.001+03:00

http://www.ithacanet.gr/article/για-το-«οχι»-του-2010

Ανάμνηση φοιτητική

2010-10-26T14:08:00.000+03:00

Κι ο ζων-νεκρός της μνήμης μας μια πτήση στον αιθέρα στο χάος και στο όνειρο απελπισία χορτάτος

Υποδουλωμένος ... αντιστέκομαι

2010-10-23T21:19:00.002+03:00

Κάτι σαν απάντηση στον φίλο wgibson, που πριν από λίγες μέρες ανέβασε στο fb ένα κείμενο από την lifo με τον ειρωνικό τίτλο Αντιστασιακοί ... υπόδουλοι http://lifo.gr/mag/columns/3328.

Οι βλαβερές συνέπειες του καπνού

Από τον Δημήτρη Τσεκούρα
Αγαπάω πολύ το Κράτος και την Εξουσία. Φροντίζουν για εμάς και θέλουν το καλό μας. Και γι' αυτό το τρυφερό και άδολο αίτιο αποκηρύσσουν τώρα την κατανάλωση και το ρούφηγμα του εωσφορικού καπνού. Παντού. Ακόμη και μέσα στα ύποπτα καφενεία και τα ακόμη πιο ύποπτα bar.

Εκεί που κατά κανόνα συχνάζουν τα πλέον βδελυρά και αποσυνάγωγα υποκείμενα: καταθλιπτικοί, μανιοκαταθλιπτικοί, άνθρωποι μόνοι τους, ηθοποιοί, ποιητές, συγγραφείς, μελλοντικοί ή πρώην αποτυχημένοι αυτόχειρες και κάτι άλλα ανθρώπινα ζωύφια -ακόμη πιο αποκρουστικά αυτά-, που τους αρέσει ο έρωτας και πάνε εκεί μπας και τον συναντήσουν μεθυσμένο και ντυμένο με αντρικά ή με γυναικεία ρούχα.

Αγαπάω πολύ το Κράτος και την Εξουσία. Τους αγαπώ πάνω απ' όλα για το αγαθό των προθέσεών τους.

Μακριά από τον καπνό, λένε. Τζιζ! Καίει!

Είμαι ευκολόπιστος άνθρωπος και πείθομαι με τα επιχειρήματά τους:

Προκαλεί γήρανση του δέρματος, λένε. Φριχτό πράγμα. Ποιος θέλει, αλήθεια, να χαϊδέψει ένα γερασμένο και καπνισμένο δέρμα;

Αδυνατίζει το σπέρμα, ουρλιάζουν. Πράγμα ολέθριο και εγκληματικό. Πώς θα φτάσουν στον Ωραίο Κόσμο οι ωραίοι και χρήσιμοι απόγονοι;

Προκαλεί έμφραγμα και εγκεφαλικά επεισόδια, κραυγάζουν. Καημένη καρδιά! Φτωχέ νου! Αλήθεια, πώς γίνεται να αγαπήσεις με τη μισή καρδιά σου καμένη και να σκεφθείς με τον μισό σου εγκέφαλο καμένο;

Βλάπτει σοβαρά τους γύρω σας, ωρύονται. Πο, πο! Απομακρύνεστε από τη μεταξύ σας επικοινωνία καπνίζοντας, δεν το καταλαβαίνετε;

Γι' αυτό λοιπόν, κομμένος ο καπνός. Τα τσιγάρα τέρμα! Βρείτε κάτι άλλο να ρουφάτε. Βρείτε κάτι άλλο να απασχολεί τα ταραγμένα σας δάχτυλα.

Μετρημένα και σοφά και δίκαια επιχειρήματα! Ακλόνητα!

Σκύβω το κεφάλι μου λοιπόν.

Και πεπεισμένος πέφτω για ύπνο.

Και βλέπω ένα πολύ αλλόκοτο όνειρο.

Ενα σκόρπιο όνειρο.

Που μοιάζει με video clip.

Το όνειρο το βαφτίζω Η Παρέλαση.

Μία Χορεία Ηρώων.

Μπροστά μπροστά και σαν σημαιοφόρος η κυρία Μπλανς Ντυμπουά. Θολωμένα μάτια, τσιγάρο στο χέρι της, περιμένει την τελευταία της ελπίδα, τον Μιτς. Μαυροφορεμένος δίπλα της ο Γιώργος Χειμωνάς. Μόλις έχει τελειώσει τον Εχθρό του Ποιητή. Αισθάνεται ταραγμένη ανακούφιση και ανάβει ένα τσιγάρο με την κάφτρα του προηγούμενου.

Κάποιος τον σκουντάει στον ώμο. Είναι ο Νικ Κέιβ. Του ζητάει τσιγάρο. Ο Χειμωνάς τού λέει δεν έχω άλλο, αλλά μπορούμε να καπνίσουμε αυτό το τελευταίο μαζί, καλέ μου φίλε. Τραβάνε μια δυνατή ρουφηξιά και γαληνεύουν. Θέλω κι εγώ, θέλω κι εγώ, λέει ένας σεβάσμιος, διοπτροφόρος κύριος από δίπλα τους. Είναι ο Κάρολος Κουν. Ο Γιώργος Χειμωνάς και ο Νικ Κέιβ ταράζονται. Μόλις τελείωσε το κοινό τους τσιγάρο και δεν έχουνε άλλο. Χαρούμενη και με κατακόκκινα χείλια μια μελαχρινή κούκλα εμφανίζεται σαν από το πουθενά και τους λέει Εχω εγώ. Κουβαλάω πάντοτε τουλάχιστον δύο πακέτα στην τσάντα μου. Είναι η πάντοτε στην ώρα της Μαλβίνα. Ανοίγει τα πακέτα της. Κάθονται όλοι κυκλικά και παίρνουν όλοι από ένα. Χαίρονται και αρχίζουν όλοι μαζί να τραγουδάνε.

Τι σου 'κανα και πίνεις τσιγάρο το τσιγάρο...

Το τραγούδι λες και γίνεται μαγνήτης.

Ανθρώπινες φιγούρες αρχίζουν και συρρέουν.

Ενας ωραίος νέος, που μόλις τον παράτησε η κοπέλα του και θέλει να καπνίσει. Μια γριά τσιγγάνα μάγισσα, σαν σύγχρονη Κασσάνδρα, που της είναι αδύνατον να διαβάσει το μέλλον αν δεν την έχει πρώτα ζώσει ο ιερός της καπνός. Ο Τζέιμς Τζόις περνάει ξυστά από δίπλα τους. Με τον Οδυσσέα του, χειρόγραφο, υπό μάλης. Ενα τσιγάρο κρέμεται στα στεγνά του χείλια. Εχει αγωνία. Τρέχει να βρει εκδότη. Κάποια μοντέλα τού Τσαρούχη που έρχονται να ξαποστάσουν για λίγο από το ποζάρισμα στον Δάσκαλο και χρειάζονται μια μικρή και καταπραϋντική δόση νικοτίνης. Ενα αηδόνι που είναι ντυμένο άνθρωπος και το λένε Εϊμι Γουαϊνχάουζ.

Ο Αϊνστάιν, ο Μαρωνίτης μαζί με τη Νέκυια του στα νέα ελληνικά, ο υπεράνθρωπος Νταλί, ο διάσημος και μεγαλειώδης πορνοστάρ Κεν Ρίκερ που μόλις ετελείωσε, ένας ταραγμένος νέος που ισχυρίζεται πως του αποκαλύφθηκε ο Θεός και από τότε τον ζωγραφίζει πάνω σε τοίχους εκκλησιών, μία μάνα που το παιδί της σκοτώθηκε με μηχανή, ένας ιδρωμένος κύριος που τον κυνηγάνε για χρέη, ένας έφηβος που μόλις έκανε την πρώτη του κοπάνα από το σχολείο και φοβάται μην τον δούνε, δύο ηθοποιοί που κουράστηκαν να προβάρουνε τον Βλαδίμηρο και τον Εστραγκόν και ο σκηνοθέτης τούς χάρισε ανάπαυλα δέκα ολόκληρων λεπτών...

Ολοι αυτοί κι άλλοι τόσοι τρέχουν να καπνίσουν μέσα στο σκόρπιο μου όνειρο.

Να καπνίσουν μπας και ηρεμήσουν.

Ξυπνάω κάθιδρος.

Και αναρωτιέμαι: Βρες μπας και οι αγαπημένοι μου φίλοι Κράτος και Εξουσία δεν ξέρουν τι τους γίνεται; Αλλά είναι ποτέ δυνατόν, σκέφτομαι αναστατωμένος, να μην ξέρουν αυτοί; Αυτοί είναι σοφά πρόσωπα. Καλοντυμένα. Φρεσκοξυρισμένα πάντοτε. Πεντακάθαρα, και ξέρουν τι θα πει κάθαρση. Οχι σαν τους άλλους τους αλήτες που είδες στον ύπνο σου, λέω στον εαυτό μου τρομαγμένος και κουκουλώνομαι με το σεντόνι μου και προσπαθώ να κοιμηθώ ξανά.

Αυτοί έχουν δίκιο, σκέφτομαι, αυτοί έχουν δίκιο: το Κράτος και η Εξουσία.

Οι παντοτινοί Φίλοι τού Ανθρώπου.

Ο ύπνος αρχίζει και με παίρνει ξανά και θολωμένος σκέφτομαι: Είναι Σεπτέμβριος, η καινούργια θεατρική σεζόν όπου να 'ναι ξεκινάει. Πρέπει επειγόντως να στείλω επιστολή στο Κράτος και στην Εξουσία. Να μην το ξεχάσω: Ολοι σχεδόν οι ήρωες του Πίντερ, του Τενεσί Ουίλιαμς, του Ευγένιου Ο'Νιλ και άλλων τοιούτων καπνίζουνε. Και όχι μόνο καπνίζουν, αλλά το απολαμβάνουν κιόλας οι αδιάντροποι. Πρέπει λοιπόν να προτείνω -όσο είναι καιρός, δεν έχουμε χρόνο για χάσιμο- στους επιστήθιους φίλους μου Κράτος και Εξουσία να απαγορεύσουν από εδώ και στο εξής το ανέβασμα των ακατονόμαστων έργων των προαναφερθέντων κυρίων. Είναι κακά πρότυπα, αποτρόπαια πρότυπα... Και βλάπτουν τόσο πολύ τη διαπαιδαγώγηση των ασταθών νέων αλλά και κάτι άλλων ταλαντευμένων γεροντότερων...

http://www.enet.gr/?i=issue.el.home&date=23/10/2010&c=vivlio

Επείγον μήνυμα ... από το παρελθόν

2010-10-23T00:00:00.001+03:00

Αποκαλύπτικά Ι (από τον ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ)
Ο Γρ. Ψαριανός, υποψήφιος περιφερειάρχης Αττικής με τη «Δημοκρατική Αριστερά» του Φ. Κουβέλη, που συνεργάζεται και με το ΠΑΣΟΚ σε άλλες περιφέρειες και σε δήμους, (π.χ. Αθήνα, Θεσσαλονίκη) προτείνει την αποποινικοποίηση των ναρκωτικών, («Αυγή» 15/10/2010). Η πρότασή του είναι η γνωστή επικίνδυνη θέση του οπορτουνισμού για αποποινικοποίηση των ναρκωτικών. Είναι έκφραση και της σαπίλας που υπάρχει σε αυτό το χώρο.

Κάθε λαϊκή οικογένεια, και ιδιαίτερα αυτή που έχει παιδιά και νέους, πρέπει να καταδικάσει απερίφραστα αυτήν τη θέση. Το ΚΚΕ και οι υποψήφιοι της «Λαϊκής Συσπείρωσης» υποστηρίζουν τη μαχητική λογική της νίκης σε βάρος της τοξικομανίας, το δικαίωμα όλων των χρηστών να ενταχτούν καθαροί στην κοινωνία. Η ένταξη στην πάλη για την ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής είναι αποφασιστικός παράγοντας, για να μείνει η νεολαία μακριά από τα ναρκωτικά. Τα ιδανικά για τη δημιουργία κοινωνίας δίχως εκμετάλλευση οπλίζουν τις συνειδήσεις.

ΟΧΙ σε όλα τα ναρκωτικά, ΟΧΙ στο διαχωρισμό μαλακών - σκληρών, ΟΧΙ στην αποποινικοποίηση του χασίς, στην πληθώρα των προγραμμάτων υποκατάστασης που συντηρούν το πρόβλημα. Αγώνας για:

• Δημιουργία πανελλαδικού δημόσιου φορέα, με αποκλειστικά δωρεάν παροχή υπηρεσιών πρόληψης, απεξάρτησης, κοινωνικής επανένταξης, στο πλαίσιο του καθολικού δημόσιου συστήματος Υγείας - Πρόνοιας με επαρκές επαγγελματικό και επιστημονικό προσωπικό χωρίς τη συμμετοχή των ιδιωτών.

• Θέσπιση προγράμματος για την εφαρμογή πρωτογενούς πρόληψης, που θα στοχεύει στα αίτια και όχι στα αποτελέσματα της τοξικομανίας, που αφορά στην εκπαίδευση, στην εργασία, στην οικογένεια, στον πολιτισμό, στα ασφαλιστικά και κοινωνικά δικαιώματα, στα ΜΜΕ, στο στρατό, στην ψυχαγωγία, στον ελεύθερο χρόνο.

• Καμιά επιχειρηματική δραστηριότητα στο χώρο της πρόληψης, της απεξάρτησης και της κοινωνικής επανένταξης.

• Εξοντωτικές ποινές στους εμπόρους. Ειδικευμένο Σώμα δικαστών για την αντιμετώπιση των θυμάτων των ναρκωτικών.

Αποκαλυπτικά ΙΙ (Ριζοσπάστης 20/10/2010)

«Ο Γ. ΨΑΡΙΑΝΟΣ, υποψήφιος περιφερειάρχης της «Δημοκρατικής Αριστεράς» του Φ. Κουβέλη που συνεργάζεται με το ΠΑΣΟΚ στο Δήμο Αθήνας και Θεσσαλονίκης, είπε στη ΝΕΤ ότι οι εκλογές δε γίνονται για τη λαϊκή επανάσταση. Τι θέλει να πει; Καπιταλισμό έχουμε, πρέπει να προσαρμοστούμε! Οταν δε, ρωτήθηκε τι θα κάνει π.χ. για το Λαύριο, απάντησε ότι θα το μετατρέψει σε λιμάνι ακτοπλοϊκών συγκοινωνιών και έτσι θα αναπτυχθεί. Ο,τι, δηλαδή, σχεδιάζει η κυβέρνηση. Δηλαδή, ο Ψαριανός δηλώνει καθαρά ότι στις εκλογές ο λαός δεν πρέπει να ψηφίσει με κριτήριο τα προβλήματά του στη δουλειά και στη ζωή, ούτε καν να εντάξει την ψήφο στην πάλη κατά της αντιλαϊκής πολιτικής. Αλλωστε, μίλησε για «αυτοδιοικητικά κριτήρια», δηλαδή φτιασιδώματα δήθεν στο πλαίσιο του συστήματος. Το αποκαλύπτει, άλλωστε, και η πρότασή του για το Λαύριο. Επιχειρηματική ανάπτυξη των εφοπλιστών».

Και η αυτοκριτικη του Πραχτορα.

Με πλέρια συναίσθηση του χαφιέδικου ρόλου μου ομολογώ πως έσφαλα σε δύο πρόσφατες τοποθετήσεις μου και μάλλον με υποσυνείδητη πρόθεση, για να βλάψω καίργια τα συφέροντα της εργατικής τάξης και να βάνω ταφόπλακα στις καταχτήσεις των εργαζόμενων και του λαού.

Είμαι ένα πρεζόνι που τάχτηκε στην υπηρεσία του ξένου και ντόπιου κεφάλαιου και το μόνο που με κόφτει είναι να γλείψω κανένα κόκαλο των εφοπλιστάδων και να βγάλω τη δόση μου. Ζήτησα την αποποινικοποίηση της χρήσης των ναρκωτικών που, αν εφαρμοστεί, θα μηδενίσει τις τιμές στο λαθρεμπόριο (μιας και οι χρήστες θα παίρνουν τη δόση τους στα νοσοκομεία) κι έτσι θα χαλάσει η μανέστρα της παράνομης διακίνησης και θα εκμηδενιστεί η παρελκόμενη εγκληματικότητα. Αυτό θα είναι εγκληματικό για την εργατική τάξη και τους νέους ανθρώπους και επίσης ίσως να χάσουν τη δουλειά τους τα βαποράκια της κομσομόλ. Πολύ σωστά κάνει και με κατακεραυνώνει το κεντρικό όργανο της κα γκε μπε, ο Ριζοσπάστης. Θα είναι τραγικά τα αποτελέσματα και για τα οικονομικά του κόμματος που, ως γνωστόν, μαζί με τους μπάτσους πουλάει την ηρωίνη, όπως διαβάζουμε στους τοίχους.

Δεύτερο μεγάλο ολίστημα του υποφαινόμενου λακέ της αστικής τάξης και γνωστού πράχτορα των εφοπλιστικών συμφερόντων ήταν η πρόταση για μεταφορά του λιμανιού της ακτοπλοΐας στο Λαύριο, πράξη ολότελα αντιλαϊκή αφού αβγαταίνει το μπεζαχτά των εφοπλιστάδων και δίνει την χαριστική βολή στα κεχτημένα του λιμενεργάτη, μιας και στον εφοπλιστικό παράδεισο του Λαυρίου αυτή τη δουλειά θα την κάνουν τα ρομπότ των πολυεθνικών.

Ντρέπουμαι απ’ άκρου σ’ άκρο.

Δεν υπαρχει καμμια αμφιβολια οτι εχω παρει τον κατηφορο του μίσθαρνου όργανου του διεθνη ιμπεριαλισμου, της τρόικας, του ΔΝΤ και του μνημονιου, κατρακυλαω στους ιδιους κι απαραλαχτους βουρκους και στα βρωμονερα του χαφιεδισμου που κυλιστηκανε τοσοι και τοσοι δοσιλογοι του κινηματος οπως ο μιζεριας-δηλωσιας Κλαρας-Βελουχιωτης, ο πραχτορας-χαφιες ασφαλιτης Πλουμπιδης, ο πουλημενος Γλεζος, ο βρωμο-Κυρκος κι η παρεα του κι αλλοι πρωην αριστεροι που γελαει ο κοσμος (της περηφανης Εργατιας).

Ευτυχώς ο φωτεινός οδηγητης του κινήματος, ο Ριζοσπάστης, με πήρε χαμπάρι και ξεμπρόστιασε το δόλιο και σατανικό αυτό σκέδιο. Δυστυχώς όμως δεν υπάρχουν σήμερα τα ψυχιατρεία της Τασκέντης να με πάνε απ’ το Κόμμα του Λαού κατεφτεία για θεραπεία. Έτσι είναι πολύ πιθανό να συνεχίσω ν’ απλώνω τραχανά στο χαγιάτι του αστικού καθεστώτος, να παίζω αυτό το βρώμικο και ύπουλο παιχνίδι και να κουβαλάω νερό στο μύλο της αντίδρασης, μαζί με τη Δημοκρατική Αριστερά του Φ. Κουβέλη που συνεργάζεται με το ΠΑΣΟΚ στο Δήμο Αθήνας και Θεσσαλονίκης και που χύνει χολή ενάντια στις Λαϊκές Δημοκρατίες, στη Σοβιετική Ένωση, στο Σύμφωνο της Βαρσοβίας και στην ΚΟΜΕΚΟΝ, μάταια ελπίζοντας στην κατάρρευσή τους γιατί πίσω έχει η αχλάδα την ουρά κι οι λαοί του σοσιαλισμού ξέρουν να περιφρουράνε τις καταχτήσεις τους.

Μοσχα, 20 του Οχτωβρη 1980.

ΕΛΕΟΣ συνάδελφε!!!

2010-10-19T23:50:00.001+03:00

ΔιατΕισΑΠ 525/2009

Α. Εισαγωγή

Με την από 6.2.2008 αίτησή του ο δικηγόρος Αθηνών Κ.Π. ζητεί την εκ μέρους του Εισαγγελέως Αρείου Πάγου επανάληψη της διαδικασίας προς όφελος του καταδικασμένου για τον φιλόσοφο Σωκράτη (468-399 π.Χ.). Επισημαίνεται στην αίτηση ότι: Πραγματοποιήθηκε αναπαράσταση της δίκης στις ΗΠΑ (Ουάσιγκτον) με αθωωτικό αποτέλεσμα, ανάλογη αίτηση είχε υποβάλει το 2000 στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου αλλά απερρίφθη και ενώ σε δικαστήρια άλλων χωρών τιμώνται με αδριάντες Ελληνες νομοθέτες, δυστυχώς αυτό δεν συμβαίνει στην Ελλάδα. Υποστηρίζει ότι η επανάληψη της διαδικασίας: α) θα επιβεβαιώσει τη συνέχεια της Ελληνικής Δικαιοσύνης ανά τις χιλιετίες, β) θα αποκατασταθεί μια δικαστική αδικία, γ) δημοσιότητα και προβολή από την επανάληψη της διαδικασίας.

Β. Ιστορικό και δικονομικές διατάξεις Αττικού δικαίου

Ο φιλόσοφος Σωκράτης κατεδικάσθη σε θάνατο από το δικαστήριο της Ηλιαίας στην Αθήνα τον Μάρτιο του 399 π.Χ. και η εκτέλεση της ποινής με κώνειο έλαβε χώρα στο δεσμωτήριο των Αθηνών μεταξύ 15 Απριλίου και 5 Μαΐου ιδίου έτους. Οι αποφάσεις της Ηλιαίας ήταν οριστικές και αμετάκλητες. Ομως μπορούσαν να προσβληθούν: α) σε περίπτωση ερημοδικίας με αναδικία (την έρημην δίκην ανχιλαχείν)3 και β) στην περίπτωση επισκήψεως ή κακοτεχνιών ή ψευδομαρτυριών όπου η διαδικασία εγγίζει την αναψηλάφηση ή είδος εφέσεως ενώ κατά Θ. Δαλακούρα οι όροι αναδικία ή παλινδικία συνιστούσαν μια πρώτη μορφή επαναλήψεως διαδικασίας, ήτοι θεσμό που επέτρεπε την επανεξέταση μιας υποθέσεως εφόσον ο καταδικασθείς επετύγχανε την καταδίκη των μαρτύρων που εξετάσθηκαν στη δίκη για ψευδομαρτυρία. Η αναδικία ή παλινδικία επί δίκης ψευδομαρτυριών αποτελούσε ολοκληρωμένη διαδικασία που αφορούσε τόσο το θέμα της ψευδομαρτυρίας, όσο και την ουσία της υποθέσεως για την οποία είχε εκδοθεί η υπό αναθεώρηση απόφαση. Σε περίπτωση επιβληθείσας θανατικής ποινής, εάν είχε εκδηλωθεί δι' ενστάσεως (επισκήπτεσθαι) η πρόθεση για δίκη ψευδομαρτυριών η ποινή δεν εκτελούνταν πριν από τη διεξαγωγή της δίκης αυτής. Στην περίπτωση της καταδίκης του Σωκράτη δεν υπεβλήθη εκ μέρους του τέτοια ένσταση.

Γ. Σύντομη αναφορά στην προσωπικότητα του Σωκράτη

Το ηθικό ανάστημα του Σωκράτη, η στάση του απέναντι στη ζωή, στους θεσμούς, στην κατηγορία, στο θάνατο, η αναζήτηση ιδεών, αρχών, αξιών μεθόδου έρευνας, που έχουν σχέση με την ουσία της ζωής και το ίδιο το άτομο, τον ύψωσαν στο βάθρο των κορυφαίων του πνεύματος. Εγινε σημείο αναφοράς και απετέλεσε τη μεγάλη καμπή της φιλοσοφίας, έτσι για λόγους ιστορικούς είναι χρήσιμη μια σύντομη αναφορά σε σχόλια και κρίσεις που διατυπώθηκαν από πνευματικά άτομα:

Ο Κ. Τσάτσος αναφέρει ότι ο Σωκράτη έθεσε τα θεμέλια και την προϋπόθεση κάθε επιστήμης.

Το λογικό υποκείμενο προχώρησε δε και όρισε την κατεύθυνση κατά την οποία θα λειτουργήσει το υποκείμενο της γνώσης, η γνώση έγκειται στην έννοια που την γεννάει η λογική λειτουργία της συνείδησης, ενώ ο G. Η. Sabine παρατηρεί πως η δίκη και η καταδίκη του Σωκράτη είναι κάπως δυσνόητες, εκτός εάν πίσω τους υπήρχαν πολιτικά κίνητρα.
Εκείνο που αξίζει να μας συγκινεί, παρατηρεί ο Κ. Μπέης, στην περίπτωση της δίκης και της καταδίκης του Σωκράτη δεν είναι τόσο η πικρία από το γεγονός ότι υπερίσχυσαν οι αντιδραστικές και συντηρητικές δυνάμεις πάνω στο ρεύμα της προόδου όσο η ομορφιά της τραγικότητας του δικού του φιλοσοφημένου και ηρωικού ήθους απέναντι στον επερχόμενο θάνατό του. Με το ήθος του βίου αλλά -προ παντός- του θανάτου του επιβεβαίωσε τη γοητεία και την αξιοπιστία της φιλοσοφίς. Αναδείχθηκε έτσι υπόδειγμα για το μετ' αυτόν χιλιετία και (με αναφορά στον ]ager αναγνωρίζεται ως ο μέγιστος διδάσκαλος μέσα στην ευρωπαϊκή ιστορία. Ο Τ. Α. Sinclair αναφέρει για τον Σωκράτη: "Η προσωπική του απόπειρα να ζήσει με τις αρχές του αποτελεί μαρτυρία για την προσήλωση του στην ηθική ελευθερία του ατόμου".

Για το ουσιαστικό νόημα τις καταδίκης του Σωκράτη ο Κ. Τσάτσος με ιδιαίτερη ευαισθησία παρατηρεί ότι: "Τη στιγμή που έφευγε ανυπόταχτος και υποταγμένος μαζί από το δικαστήριο προς τον θάνατο, επιτελούσε αυτοβούλου συνειδητά και υπεύθυνα, μια μοναδική στην ιστορία πράξη. Σήκωνε και κρατούσε μονάχος του, επάνω από πρόσκαιρους θεσμούς και από θνητούς ανθρώπους επάνω και από τον ίδιο τον εαυτό του τη μοίρα του Πνεύματος".
Δ. Αποκατάσταση του Σωκράτη

Η αναχώρηση του Σωκράτη από τους ανθρώπους έκανε τους Αθηναίους να μετανοήσουν αμέσως και εσπευσμένα έθεσαν μηχανισμούς δίωξης των κατηγόρων του. Ο Ανυτος και ο Λύκων διέφυγαν ενώ ο Μέλητος εισήχθη σε δίκη και καταδικάσθηκε σε θάνατο, στο δε Πομπείο τοποθετήθηκε χάλκινη προτομή του φιλοσόφου, έργο του γλύπτη Λύσιππου.

Δεν προκύπτει ότι κατά το Αττικό Δίκαιο μετά το θάνατο του καταδικασθέντος υφίστατο δυνατότητα "επαναλήψεως της διαδικασίας" αλλά ως ήδη ανεφέρθη κατά των ψευδομαρτύρων υπήρχε η δυνατότητα υποβολής ενστάσεως (επισκήπτεσθαι) ψευδομαρτυριών με συνέπεια την μη εκτέλεση της θανατικής ποινής μέχρις ότου διεξήγετο η δίκη αύτη, όμως ο Σωκράτη δεν υπέβαλε τέτοια ένσταση. Κατά συνέπεια οι διαδικασίες που κίνησαν οι Αθηναίοι για εισαγωγή σε δίκη των κατηγόρων, με αποτέλεσμα την καταδίκη σε θάνατο του Μέλητου (διότι οι άλλοι διέφυγαν) το κλείσιμο καταστημάτων, γυμναστηρίων και την τοποθέτηση χάλκινης προτομής του Σωκράτη στο Πομπείο συνιστούσαν αποκατάσταση του Σωκράτη".
Ομως η αληθινή-ουσιαστική αποκατάσταση του Σωκράτη δεν προήλθε μόνο από το μεγάλο και μεστό έργο του μαθητή του Πλάτωνα, αλλά και από το πλήθος των φιλοσόφων που τον όρισαν ως σημείο αναφοράς, καμπής και νέας αφετηρίας στη φιλοσοφία ονομάζοντας τους προηγηθέντες φιλοσόφους σε προσωκρατικούς.

Ε. Παρατηρήσεις επί της διαδικασίας της δίκης

Πέρα από τα προαναφερθέντα ως προς την καταδίκη του Μέλητου σε θάνατο για ψευδορκία, από ιστορία πάλι πηγές προκύπτει ότι στη δίκη του Σωκράτη υπήρξαν μάρτυρες επίορκοι, ο Διογένη Λαέρτιος με (έμμεση) αναφορά στον Ιούστο Τιβεριέα (ότι σημείωνε στο Στέμμα) όπως όταν ανέβηκε στο βήμα ο Πλάτων και είπε "είμαι ο πιο νέος άνδρες Αθηναίοι από όσους ανέβηκαν στο Βήμα" τότε οι δικαστές φώναξαν "Κατέβα, κατέβα" αλλά δεν μπορεί να επαληθευθεί ότι όντως ο Πλάτων παρεμποδίστηκε όπως καταθέσει (κάτι που με τα σημερινά δεδομένα αντίκειται στη διάταξη του άρθρου 6 της ΕΣΔΑ).

Ωστόσο δεν συνάγεται ότι ο Σωκράτης στερήθηκε από το δικαίωμα να υπερασπισθεί τον εαυτό του, αφού ο Ξενοφών στην "Απολογία του Σωκράτους" παρ. 2220 αναφέρει: "Ερρήθη μεν δήλον ότι τούτων πλείω υπό τε αυτού και των συναγυρευόντων φίλων αυτού", είναι φανερό ότι ειπώθηκαν γι' αυτόν πολύ περισσότερα από τον ίδιο και από φίλους του που τον συνυπερασπίστηκαν".

ΣΤ. Η μη δυνατότητα εφαρμογής της διαδικασίας των άρθρων 525 επ. ΚΠΔ
Ως προς τη δυνατότητα εφαρμογής των διατάξεων των άρθρων 525 επ. ΚΠΔ για την επανάληψη της διαδικασίας προς όφελος του καταδικασθέντος επί της καταδίκης του Σωκράτη, άποψη μου είναι ότι δεν μπορούν να εφαρμοσθούν όχι μόνο διότι το κράτος-πόλη των δικαστών τον αποκατέστησε, αλλά για λόγους δικονομικούς. Η διάταξη του άρθρου 602 εδ. α' ΚΠΔ ορίζει: "Η επανάληψη της διαδικασίας υπέρ εκείνων που καταδικάσθηκαν αμετάκλητα πριν αρχίσει να ισχύει ο νόμος αυτός επιτρέπεται σύμφωνα με τις διατάξεις του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας", όμως από το σύνολο των σχετικών διατάξεων συνάγεται ότι αυτές αφορούν αποφάσεις που έχουν εκδοθεί κατά το δικαιικό σύστημα του νεότερου Ελληνικού Κράτους (με τις κατά καιρούς τροποποιήσεις) και είναι όλως διάφορο του αρχαίου Αττικού, η δε μη εφαρμογή των σύγχρονων διατάξεων δεν σημαίνει έλλειψη συνέχειας του Ελληνικού Εθνους. Εξ άλλου πρέπει να ληφθούν υπόψη και έτεροι παράγοντες που καθιστούν αδύνατη την εφαρμογή των ισχυουσών σήμερα διατάξεων, όπως ότι οι αποφάσεις των δικαστηρίων της αρχαιότητας δεν ήταν ειδικά αιτιολογημένες, έλλειψη αποφάσεων (επί ψευδομαρτυριών) οι δε υφιστάμενες πηγές δεν είναι δικαστικές αλλά ιστορικές (στην προκειμένη περίπτωση Ξενοφών, Πλάτων και έμμεσα ιστορική ο Διογένης Λαέρτιος).

Κάθε πόλη-κράτος είχε το δικό της δίκαιο που δεν συνέπιπτε πάντοτε με το δίκαιο των άλλων πόλεων και οι εγερθείσες σε μια πόλη κατηγορίες σε βάρος κάποιου πολίτη της δεν ίσχυαν σε άλλες πόλεις. Επίσης, το δίκαιο στον Ελλαδικό χώρο υπέστη επανειλημμένες μεταβολές, επεκράτησε το ρωμαϊκό, το Βυζαντινορωμαϊκό, ακολούθησε η επιρροή του Οθωμανικού και τέλος στην ελεύθερη πλέον Ελλάδα το γερμανορωμαϊκό με επιρροές και από άλλα δίκαια (Γαλλικό, Ελβετικό) και για όλους αυτούς τους λόγους η υπό κρίση αίτηση του Κ.Π. είναι απορριπτέα.

Είναι σαφές ότι μόνο με ειδική νομοθετική ρύθμιση που θα λάβει υπόψη της τις προαναφερθείσες εγγενείς δυσχέρειες θα μπορούσε (αν και δύσκολα εφαρμόσιμο) να επεκταθεί η εφαρμογή των σύγχρονων διατάξεων περί επαναλήψεως της διαδικασίας σε καταδικαστικές αποφάσεις δικαστηρίων της αρχαιότητας, αν και ασφαλέστερη κρίνεται η oδός της εκδόσεως από το Νομοθετικό Σώμα νόμου (ψηφίσματος) περί αποκαταστάσεως αδίκως καταδικασθέντος από δικαστήρια της αρχαιότητας.

Ζ. Επίμετρον

Είναι προφανές πόσο πολύ απέχει η κοινωνία σήμερα από αρχές και αξίες που διέκριναν τον Σωκράτη αλλά και γενικότερα τις ανθρώπινες αξίες που μπορούν ν' αποτελέσουν ασφαλή έξοδο από τις στρεβλώσεις και τη νοητική ασφυξία για να διαχυθεί η δικαιοσύνη σ' όλη τη δράση του ανθρώπου, η οποία (δικαιοσύνη), ενώ είναι τόσο απλή σαν έννοια και βρίσκεται μέσα στην ψυχή του, εν τούτοις δεν υποστηρίζεται αλλά καταπολεμάται και το βάρος για την έξοδο εναποτίθεται στις δυνατές πνευματικές μορφές που υπάρχουν στον τόπο μας.

Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου,

Ρούσσος-Εμμανουήλ Παπαδάκης

2010-10-17T16:19:00.000+03:00

Take your protein pills and put your helmet on

Εσένα ποιος σε χρηματοδοτεί;

2010-10-11T00:22:00.000+03:00

Κύριε διευθυντά,

Φτάνει πιά ! Οι εβδομαδιαίες – όπως οι προ ημερών – εκρήξεις αρλουμπολογίας του κληρονόμου της «θείας Αγλαϊας» αντιπροέδρου της κυβέρνησης κ. Πάγκαλου έφτασαν στα όρια της συκοφαντικής δυσφήμισης δια του Τύπου και απειλούν να ολοκληρώσουν την απαξίωση της πολιτικής στην πιο κρίσιμη περίοδο που διέρχεται η χώρα μας, όταν και άλλοι συνάδελφοι σπεύδουν να ενστερνιστούν τις συκοφαντίες του.

Ο κ. Πάγκαλος ανατρέπει και το δικαιικό μας σύστημα και προσφεύγει σε μεθόδους της Ιεράς Εξέτασης καλώντας τα θύματα των συκοφαντιών του να αποδείξουν την αθωότητά τους.

Παρά ταύτα θα τον ακολουθήσω. Του απαντώ:

- Ουδέποτε έκανα ή επιχείρησα να κάνω οποιονδήποτε διορισμό στο Δημόσιο ή στις αμαρτωλές δημοτικές επιχειρήσεις.

- Υπερασπίστηκα με σθένος το λεγόμενο «νόμο Πεπονή», δηλαδή την διαδικασία του ΑΣΕΠ, την σπουδαιότερη ίσως κοινωνική αλλαγή της οκταετίας του Ανδρέα Γ. Παπανδρέου, και ουδέποτε επιχείρησα να ρίξω την ευθύνη σε αυτόν για την ανεργία.

- Πολέμησα την νοοτροπία των «δικών μας παιδιών», και υπερασπίστηκα το δικαίωμα όλων, ανεξαρτήτως κομματικής προέλευσης, να έχουν πρόσβαση στην εργασία.

Είναι αλήθεια ότι είχαμε πάντοτε διαφορά νοοτροπίας με τον συντονιζόμενο από τον κ Ραγκούση αντιπρόεδρο όσον αφορά τη λειτουργία ενός πολιτικού.

«Εσένα ποιος σε χρηματοδοτεί» με είχε ρωτήσει λίγο πριν από τις τελευταίες εκλογές που πήρα μέρος.

«Κανείς», του είχα απαντήσει.

«Ε τότε δεν θα εκλεγείς».

Και δεν εξελέγην. Εκείνος ήρθε πρώτος …

Απειλείται δε και η εκλογή της συζύγου μου.

Και για να τελειώνουμε: Ο Πάγκαλος υποστηρίζει ότι υπήρξε φαύλος. Δεν θα τον διαψεύσω. Για να το λέει. Αρνούμαι όμως αυτή την κατηγορία για τον εαυτό μου. Στην πολιτική έδωσα, δεν πήρα. Αναγκάστηκα να πουλήσω ένα κτήμα στον Διόνυσο, ένα διαμέρισμα στην Ιπποκράτους (της συζύγου μου) και ένα εξοχικό στο Σοφικό (της συζύγου μου) και αυτή τη στιγμή η μόνη ιδιοκτησία που έχω είναι το σκάφος μου (12 μέτρα) και ένα αυτοκίνητο που αγόρασα μεταχειρισμένο. Και δεν προσδοκώ σε καμιά κληρονομιά. [Σημείωση: Προς αποφυγή παρανοήσεων. Δεν αμφισβητώ επ’ ουδενί την νομιμότητα των κτήσεων του κ. Πάγκαλου και όπως, δε, είπε ο κ. Βουλγαράκης, παν το νόμιμο είναι και ηθικόν. Μόνο που ο κ. Βουλγαράκης δεν έκανε ποτέ τον σοσιαλιστή. ]

Ελπίζω ο κ. Πάγκαλος να μην μου απαντήσει. Θα το θεωρήσω σαν αίτηση συγγνώμης. Διαφορετικά, θα ήταν δυσάρεστο να ανεβοκατεβαίνουμε στα κτίρια της τέως Σχολής Ευελπίδων.

Γιάννης Καψής

«Επίκαιρα» http://m-epikaira.gr/

Ο συνεπής Aldous

2010-09-28T21:48:00.004+03:00

"Η συνέπεια είναι αντίθετη στη φύση, αντίθετη στη ζωή. Οι μόνοι εντελώς συνεπείς άνθρωποι είναι νεκροί."

Aldous Huxley

Υ.Γ.: You are fucking right Aldous... also fucking dead...

Γιατί μονίμως εκεί ΕΞΩ τα γεγονότα προηγούνται; Γιατί; Κάνω πως δεν ξέρω...

2010-09-24T22:20:00.000+03:00

Eδωσε μια στην πόρτα και προσχώρησε στη μνήμη. Εξω καράβια, το λιμάνι, οι γερανοί βουλιάζαν στα θολά νερά.

Πού πήγαμε, τι κάναμε. Απ' τις χρονολογίες έχουνε πια τα γεγονότα δραπετεύσει. Λίγο νωρίτερα, λίγο αργότερα. Το διάστημα, μπαούλο που δεν βολεύει να το κουβαλήσεις. Κι αυτά τα γράμματα μονάχα, όπου φυσάει μέσα τους ακόμα ένας ξερός αέρας και σκάνε στα πλευρά τους, κάτι αφρισμένα κύματα.

ΒΑΣΙΛΗΣ ΠΑΠΑΣΠοίημα από τη συλλογή "Ντοκυμανταίρ",

εκδόσεις Δελφίνι 1995

Τι με δίδαξε η ζωή (κανόνας #0001)

2010-09-16T19:23:00.000+03:00

Η ζωή είναι μεγάλη μην την κάνεις καρναβάλι ... ΧΑΡΤΙΝΟ ΤΣΙΡΚΟ

Τι με δίδαξε η ζωή (κανόνας #0099)

2010-09-16T18:23:00.001+03:00

Κάτω από χείλη που φιλούν, υπάρχουν δόντια που δαγκώνουν

Τι με δίδαξε η ζωή (κανόνας #0519)

2010-09-15T19:15:00.001+03:00

Ένα στομάχι που γουργουρίζει σαν γάτα, μπορεί να δαγκώσει σαν λιοντάρι

Τι με δίδαξε η ζωή (κανόνας #5099)

2010-09-14T10:13:00.002+03:00

Ποτέ μην καλείς Πολιτικό στο σπίτι σου για δείπνο!

Θα παρακαθίσει, κι εσύ ξυπνάς νωρίς...

Πόσα είπαμε ότι είναι τα δύσκολα;

2010-08-20T11:48:00.001+03:00

Έχουν περάσει χρόνοι δέκα, μάτια μου, αχ μάτια μου

Κι η κόρη γίνηκε γυναίκα, μα εγώ απόμεινα παιδί
Μα εγώ απόμεινα παιδί

ΑΝΤΙ ΑΝΑΡΤΗΣΗΣ

JEAN COCTΕΑU

Η ψεύτρα

Θα ήθελα να λέω πάντα αλήθεια. Αγαπώ την αλήθεια. Μα εκείνη, δε μ' αγαπά. Αυτή είναι η καθαρή, η αληθινή αλήθεια: η αλήθεια δε μ' αγαπά. Μόλις την ξεστομίσω, αλλάζει μορφή, και γυρίζει εναντίον μου. Μοιάζω να λέω ψέματα, κι όλοι με στραβοκοιτάνε. Κι ωστόσο, είμαι απλή και δε μ' αρέσει το ψέμα. Σας τ' ορκίζομαι! Το ψέμα σέρνει πάντα πίσω του φοβερές σκοτούρες, και πιάνεσαι στην παγίδα του και παραπατάς και πέφτεις, κι όλοι γελάνε και σε κοροιδεύουν... Οταν με ρωτάνε κάτι, θέλω ν’ απαντήσω αυτό που σκέφτομαι. Θέλω ν' απαντήσω την αλήθεια. Η αλήθεια με «γαργαλάει»... Oμως - δεν ξέρω τι γίνεται, τότε: με πιάνει αγωνία, πανικός, φόβος μη φανώ γελοία - και λέω ψέματα. Λέω ψέματα.

Απόσπασμα από το ομότιτλο έργο, μτφρ.: Μάριος Πλωρίτης,
στο "Ανθολόγιο Θεατρικών Μονολόγων", Θαλασσί εκδόσεις 2010

A/C

2010-08-08T16:53:00.001+03:00

Αντιγράφω από "Η ζωή στο σαλόνι"

Κλιματισμός

2010-07-26T12:45:00.002+03:00

Γιατί οι "σκοτεινές δυνάμεις" έφεραν στην εξουσία τον Γιώργο
Μια από τις πιο αγαπημένες μου ενασχολήσεις στον ελεύθερο χρόνο είναι να μελετώ διαφορές «θεωρίες συνωμοσίας» για τα τεκταινόμενα। Αυτό που ξεχωρίζει σε όλες τις συνωμοσιολογικές θεωρίες είναι ο «φαιοκόκκινος» χαρακτήρας τους. Όλες δηλαδή αναμειγνύουν θεματικές που προέρχονται τόσο από την αριστερά όσο και από την δεξιά. Από την αριστερά δανείζονται κυρίως τον αντιαμερικανισμό-σε όλες αυτές τις θεωρίες ο Μεγάλος Σατανάς είναι η Αμερική (ανεξαρτήτως προέδρου).Από την δεξιά πάλι δανείζονται τον εθνικισμό-ιδιατερα την αντίληψη ότι η Ελλάδα κινδυνεύει και ότι ο διαμελισμός της είναι θέμα ωρών. Ο Γιώργος Παπανδρέου ήρθε στην εξουσία με προφανείς εντολές. Να αφελληνίσει και να διαμελίσει το Ελληνικό κράτος σύμφωνα με τις επιταγές της παγκοσμιοποίησης.

Οι τρεις τομείς μέσω των οποίων θα γίνει αυτός ο διαμελισμός είναι:1। ιθαγένεια στους μετανάστες2। προώθηση της οικονομικής κατάρρευσης της χώρας3। υλοποίηση του Καλλικράτη

Και τα τρία αυτά έγιναν με τέτοια προτεραιότητα και τόσο άγρια σπουδή που ακόμα και οι αδαείς καταλαβαίνουν πλέον τους απώτερους σκοπούς που υπηρετούν τα ανδρείκελα. Ο Καλλικράτης θα είναι η ταφόπλακα, που μόλις τεθεί πάνω στο πτώμα της Ελλάδας, οι Παπανδρεϊκοί θα εγκαταλείψουν τη διακυβέρνηση και ίσως και την Ελλάδα και θα πάνε να ζήσουν ήρεμα και πλούσια στο Μαϊάμι !

Πως θα εξελιχθούν τα γεγονότα:
Από τις δεκατρείς περιφέρειες του Καλλικράτη, τρεις τουλάχιστον θα αυτονομηθούν από το ελληνικό κράτος και στη συνέχεια θα ενωθούν με τη μορφή συνομοσπονδίας ή κάτι παρόμοιο, η Θράκη με την Τουρκία, η Μακεδονία με τα Σκόπια και η Ήπειρος με την Αλβανία. Αυτό θα γίνει με τις αρμοδιότητες που θα δοθούν στους 13 αιρετούς περιφερειάρχες και τους 7 δοτούς τους ινστρούκτορες από την κυβέρνηση. Πως θα γίνει πρακτικά? Με δημοψηφίσματα στα οποία θα ψηφίζουν οι μετανάστες που θα συγκεντρώνονται ανάλογα στην κάθε περιφέρεια. Αυτό βέβαια προϋποθέτει ότι η Ελλάδα θα έχει βγει από την Ευρωπαϊκή Ένωση και θα έχει προσκολληθεί στο άρμα της Αμερικής που για την ώρα έχει βάλει κάτω από την κηδεμονία της το Κόσοβο, τη Βοσνία, τα Σκόπια και τελικά τη Μακεδονία με τη συνένωση που επίκειται σύμφωνα με τα σχέδια που απεργάζονται.
Βεβαίως τα σχέδια αυτά για να υλοποιηθούν χρειάζονται κατάλληλες συνθήκες. Η κυριότερη από αυτές είναι η αποβολή της Ελλάδας από την ΕΕ. Για να γίνει αυτό χρειάζεται μια εσωτερική αναστάτωση-επανάσταση του λαού που θα γίνει είτε αυθόρμητα εφόσον συνεχώς θα πιέζεται οικονομικά ή ακόμα και με προβοκάτσια από τις ορδές του Σόρος ή των άλλων πρακτόρων σχετικών συμφερόντων που έχουν οργανωθεί ήδη μέσα στη χώρα. Που είναι η ΕΕ ? Η Γερμανία μόλις προχθές κατάλαβε το παιχνίδι που παίζεται από τις μυστικές υπηρεσίες της Αμερικής και τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα των κερδοσκόπων.
Η Αμερική έχει βάλει τα παπαγαλάκια της να φωνάζουν δήθεν υπέρ των Ελλήνων και το τι τραβάνε οι Έλληνες με το ΔΝΤ και τα μέτρα, προτείνοντας όλοι, μα όλοι, με μια φωνή, Έλληνες επαναστατήστε! Εάν η Αμερική καταφέρει να κάνει τον ελληνικό λαό να επαναστατήσει κερδίζει διπλά। Δίνει ένα γερό χτύπημα στο ευρώ και προετοιμάζει την οριστική κατάρρευση της ΟΝΕ και τελικά της ΕΕ. Δεύτερον, κερδίζει την έξοδό της στο Αιγαίο με τη συνένωση της μακεδονικής περιφέρειας με τα Σκόπια. Όλα αυτά θα γίνουν με τη συνδρομή της Τουρκίας που θα επιτηρεί και θα διαφεντεύει τις συνομοσπονδίες των Βαλκανίων. Σε αυτές τις περιοχές θα γίνουν σημαντικές επενδύσεις απο ξένους επιχειρηματίες για να φαίνεται ότι ήταν καλή η συνένωση και σιγά σιγά ο πλούτος της χώρας -υπέδαφος και πετρέλαια που υπάρχουν σε αυτές τις περιοχές- δεν θα ανήκουν πλέον στους Έλληνες. Αντίθετα μέχρι να γίνει η έκρηξη-εσωτερική επανάσταση δεν θα υπάρξει καμία επένδυση στην Ελλάδα, κανένα πρόγραμμα ανάπτυξης δεν θα κινείται και σε ο,τιδήποτε προτείνεται σαν ανάπτυξη θα μπαίνουν εμπόδια και καθυστερήσεις. Ο στόχος θα είναι να οδηγηθεί η Ελλάδα στην πλήρη εξαθλίωση και υποταγή.

Η ΕΕ τελευταία αρχίζει να καταλαβαίνει το παιχνίδι της Αμερικής και σίγουρα θα προσπαθήσει να αντιδράσει και να λάβει κάποια μέτρα। Εάν όμως οι κυβερνήσεις μας θέλουν τη λύση της Αμερικής -οικονομική εξαθλίωση και βαλκανοποίηση- δεν θα μπορέσουν να κάνουν απολύτως τίποτα μια και η Ελλάδα θα σπρώχνεται συνεχώς σε όλο και απεχθέστερο δανεισμό έως την τελική στάση πληρωμών και την πτώχευση.

Τι μπορεί να συμβεί τότε με όλους αυτούς τους μετανάστες που κανένας δεν θέλει να μετρήσει και που υπολογίζονται σε τρία τουλάχιστον εκατομμύρια?Δεν θα σκοτώνουν ο ένας -Έλληνας- τον άλλον -μετανάστη- προκειμένου να επιβιώσουν? Και εάν δεν σκοτώνουν αυθόρμητα θα είναι δύσκολο σε ένα διαλυμένο κράτος να γίνει η μεγάλη προβοκάτσια? -όπου ένα τζιπ θα περνάει και θα σκοτώνει αδιακρίτως μετανάστες και Έλληνες και αυτή η ενέργεια θα αποδίδεται σε ακραία στοιχεία?

Το παιχνίδι θα παιχτεί σε μια διελκυστίνδα όπου οι δυνάμεις της ΕΕ θα προσπαθούν να συγκρατήσουν την Ελλάδα μέσα στην ΕΕ ενώ η Αμερική με όλα τα μέσα που διαθέτει θα προσπαθεί να αποσπάσει την Ελλάδα απο αυτήν। Τι θα κάνει η επόμενη κυβέρνηση που θα έλθει όταν οι Παπανδρεϊκοί θα έχουν ολοκληρώσει το έργο τους? Διότι είναι σίγουρο ότι μόλις ολοκληρώσουν το έργο τους με τον Καλλικράτη δεν θα μπορούν πια να μείνουν στην εξουσία. Τι θα κάνει τότε ο λαός? Θα ακολουθήσει την Παπαρήγα και τον Τσίπρα για να υλοποιήσουν τα σενάρια made in USA ή θα αναδειχθεί κάποιος νέος ηγέτης μέσα από τα συντρίμμια που άφησαν οι προηγούμενοι ηγέτες?

Οι λεπτομερείς αιτιολογήσεις των παραπάνω συμπερασμάτων
1. Η ιθαγένεια θα αναμείξει τους πληθυσμούς και έτσι θα συρρικνωθεί ο αμιγώς ελληνικός πληθυσμός. Συγχρόνως θα προετοιμάσει τους μελλοντικούς ψηφοφόρους του Καλλικράτη και θα εξηγήσουμε γιατί. Για την απόφαση αυτή προβάλλονται βέβαια διάφορα λογικοφανή επιχειρήματα για να συσκοτισθεί ο πραγματικός στόχος.
2. Στην σκόπιμη και προσχεδιασμένη κατάρρευση της ελληνικής οικονομίας συνηγορούν τα εξής γεγονότα:
Με την προηγούμενη κυβέρνηση μπορούσαμε να δανειστούμε με επιτόκιο κάτω απο 3%. Μόλις έλαβε την εντολή η κυβέρνηση Παπανδρέου διακήρυξε ότι η προηγούμενη κυβέρνηση εξαπατούσε τους ευρωπαίους συμμάχους μας στην ΟΝΕ δηλώνοντας μικρότερο χρέος από το πραγματικό. Προκλήθηκε τέτοιος παγκόσμιος σάλος που ούτε να τον ονειρευτούν δεν μπορούσαν τα κοράκια που παραμόνευαν για να ανεβάσουν τα spreads και να κατακρημνίσουν την αξιοπιστία της Ελλάδας. Έγιναν τόσο άγαρμπες κινήσεις από μέρους της κυβέρνησης που μόνο μαθητευόμενοι μάγοι μπορούσαν να τους ξεπεράσουν. Τα επιτόκια άρχισαν να ανεβαίνουν με τρελούς ρυθμούς και παρ' όλο που υπήρχαν εναλλακτικές λύσεις, όπως δανεισμός από την Κίνα με 3%, δανεισμός από Ρωσία με 4,75% ακόμα και από το ΔΝΤ με 3,5%, εμείς προτιμήσαμε να δανειστούμε από τα κοράκια με 6% και πάνω! Διαλαλώντας συγχρόνως ότι μας εκμεταλλεύονται !
Πως έγινε το μεγάλο κόλπο? Δυστυχώς με τη συνενοχή και τη συνεργασία της Τράπεζας της Ελλάδος, της Κυβέρνησης και της GoldmanSachs. Η Τράπεζα της Ελλάδος ξαφνικά και στα μουλωχτά ανέβασε τα Τ2 σε Τ10 -από δύο ημέρες σε δέκα- και οι λεγόμενοι σορτάκηδες οργίασαν, άρχισαν να πουλάνε και να αγοράζουν αέρα χωρίς να πληρώνουν επί μέρες, έτσι ώστε να έχουν αρκετό χρόνο να κάνουν παιχνίδι στην αγορά και να κερδίσουν δισεκατομμύρια με το ανεβοκατέβασμα της τιμής των ομολόγων. Ασύλληπτη κομπίνα που την αποκάλυψε μόνο το blog politis-gr.com. Γιατί ο εισαγγελέας δεν έψαξε να βρει ποιοι ωφελήθηκαν από αυτό το κόλπο? Η ουσία είναι ότι χώρα θα μπορούσε να μην είχε φορτωθεί με τόσο μεγάλο χρέος σε τόσο μικρό διάστημα, κατά το οποίο σχεδόν όλοι τα είχαν χαμένα με τις τόσο ραγδαίες εξελίξεις.
Έπρεπε όμως να κηρύξει πτώχευση η Ελλάδα!
Η κυβέρνηση βιάζεται υπερβολικά, παρ´ ότι βρίσκεται εν μέσω οικονομικής κρίσης να ξοδέψει 4,5 δις για να περάσει το σχέδιο Καλλικράτης και να εγκαταστήσει ένα σύστημα διακυβέρνησης που όπως διαβεβαιώνουν οι ειδικοί και εμπνευστές του όπως η κ. Τζάκρη -και μάλιστα με περισσή αναίδεια- ότι δεν θα θίξει οικονομικά κανέναν απο αυτούς που εργάζονται στις δημοτικές επιχειρήσεις. Εφόσον δεν θα μειωθεί ο αριθμός των δημοσίων υπαλλήλων τι θα κερδίσουμε με την εφαρμογή του και μάλιστα μέσα σε τόσο μεγάλη οικονομική κρίση? Δηλαδή όχι μόνο δεν θα εξοικονομηθούν χρήματα αλλά θα αυξηθούν οι δαπάνες και μάλιστα για υψηλόβαθμα στελέχη που θα κοστίσουν ο Θεός μόνο ξέρει πόσα.
Η κυβέρνηση βιάστηκε υπερβολικά να δώσει την ιθαγένεια σε μετανάστες την ώρα που φεύγουν με εμβάσματα προς τις χώρες τους δισεκατομμύρια ευρώ κάθε χρόνο। Επίσης η κυβέρνηση βιάστηκε να εκθέσει τη χώρα διεθνώς δημοσιοποιώντας τις "λαμογιές" όλων των προηγούμενων κυβερνήσεων μειώνοντας την αξιοπιστία της χώρας και ανεβάζοντας τα επιτόκια δανεισμού από 3.8 που ήταν πριν τις εκλογές σε 7%, επιβαρύνοντας έτσι τις επόμενες γενιές με ένα δυσβάσταχτο οικονομικό χρέος και με συνέπειες που μπορεί να είναι τραγικές για την Ελλάδα.

Γιατί δεν θέλουν να κάνουν ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ?
Αυτοί οι τρεις άξονες εθνικής σημασίας, που αναφέρθηκαν παραπάνω, σπρώχνονται με απίστευτη ταχύτητα στην τελική τους ευθεία, χωρίς καν συζήτηση για δημοψήφισμα.
Σε αντιπαράθεση με αυτές τις βιαστικές κινήσεις -εξαιρετικά αρνητικές για τους Έλληνες- η κυβέρνηση καθυστερεί να πάρει αποφάσεις για θέματα που θα ανακούφιζαν την οικονομία, καθυστερεί μέτρα ανάπτυξης και επενδύσεων που θα έπρεπε να είναι στην άμεση προτεραιότητα της. Και όχι μόνο δεν προωθούνται οι επενδύσεις αλλά εξακολουθούν να μπλοκάρονται εξαιτίας ενός αναποτελεσματικού και γραφειοκρατικού κράτους που φαίνεται να μην ενδιαφέρεται καθόλου για τέτοιου είδους αποφάσεις.
Από την άλλη δεν βάζουν φρένο στην παροχή εκατομμυρίων ευρώ προς τις μη κυβερνητικές οργανώσεις που δεν κάνουν τίποτε άλλο από το να βάζουν και αυτές τροχοπέδη -ανάλογα με τις επιδιώξεις τους- σε αποφάσεις που θα ανακούφιζαν την οικονομία. Καθυστερούν να ανοίξουν το πόθεν έσχες των πολιτικών και όλων αυτών των φορέων που διασπάθισαν το κρατικό χρήμα όπως των εφοριακών, των δημοσίων υπαλλήλων για τους οποίους υπάρχουν καταγγελίες και των υπαλλήλων της πολεοδομίας.

2010-07-15T11:56:00.001+03:00

Δες τε το λογο συνχωνευσης Πειραιως ΤΤ Αγροτικης

ΠΑΣΟΚ: Το ΠΑΣΟΚ χρωστάει 96800।000 ευρώ στην Αγροτική τράπεζα (λήξη σύμβασης το 2013), 10.000.000 ευρώ στην Marfin bank (λήξη σύμβασης το 2015) και 5.000.000 ευρώ στην Τράπεζα Πειραιώς (λήξη σύμβασης το 2015).

ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ: Η ΝΔ χρωστάει 105.000.000 ευρώ στην Αγροτική τράπεζα (λήξη σύμβασης το 2013) και 15.000.000 ευρώ στην Τράπεζα Πειραιώς (λήξη σύμβασης το 2015)। Κ.Κ.Ε: Το Κ.Κ.Ε. χρωστάει 4.402.054 ευρώ στην Εθνική Τράπεζα (λήξη σύμβασης το 2010) ΣΥ.ΡΙΖ.Α: O ΣΥ.ΡΙΖ.Α. χρωστάει 6.000.000 ευρώ στην Εθνική τράπεζα (λήξη σύμβασης το 2014). ΛΑ.Ο.Σ: Ο ΛΑ.Ο.Σ. δεν έχει κανένα χρέος σε τράπεζα, γιατί τα παίρνει από παντού, και δεν χαλάει φράγκο. ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ ΠΡΑΣΙΝΟΙ: Οι Οικ. Πράσινοι χρωστάνε 800.000 ευρώ (λήξη σύμβασης το 2010).

Οι πληροφορίες αναφέρουν, ότι η διοίκηση της Αγροτικής Τράπεζας, η οποία συγκαλεί σήμερα το διοικητικό της συμβούλιο, δεν είχε εκ των προτέρων ενημέρωση για την επικείμενη συμμαχία. Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες ο διοικητής της ΑΤΕBank κ. Θ. Πανταλάκης είχε εισηγηθεί στον υπουργό Οικονομίας πρόσφατα την ανάγκη αύξησης μετοχικού κεφαλαίου της Αγροτικής, της τάξεως του 1,5 δισ. ευρώ, προκειμένου η τράπεζα να εξυγιανθεί πλήρως. Ωστόσο, η αύξηση αυτή δύσκολα θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί καθώς το Δημόσιο θα έπρεπε να καλύψει ποσοστό 77%, όσο είναι και η συμμετοχή του στην ΑΤΕ. Με την προϋπόθεση αυτή, η Αγροτική θα έπρεπε να οδεύσει το φθινόπωρο στο Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας.

Αξίζει να σημειωθεί ότι η Αγροτική Τράπεζα έχει δεσμούς με την Τράπεζα Πειραιώς, όχι μόνο διότι ο κ. Πανταλάκης προέρχεται από την Τράπεζα Πειραιώς και γνωρίζει εκ των έσω τα δυνατά και αδύνατα σημεία της και το πώς μπορεί να λειτουργήσει συμπληρωματικά με την Αγροτική, αλλά και διότι η Αγροτική Τράπεζα ελέγχει ποσοστό 2% στην Τράπεζα Πειραιώς.

Οσο για το timing της πρωτοβουλίας που φαίνεται να αναλαμβάνει η Τράπεζα Πειραιώς έρχεται αμέσως μετά την ολοκλήρωση της συμμετοχής των ελληνικών τραπεζών στα πανευρωπαϊκά stress tests (η Πειραιώς «εξετάστηκε» την προηγούμενη Παρασκευή) και τις συνεχείς φήμες για οξυμένα προβλήματα ρευστότητας της τράπεζας.

ΕΝΑΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΕΧΘΡΟΣ....

2010-07-12T18:06:00.002+03:00

Βρήκα το κειμενάκι αυτό αρχικά εδώ (στα σχολια) και μετά εδώ και σκέφτηκα να πυροδοτήσω λίγο την ατμόσφαιρα....

Ως ακόμη μια προσπάθεια των αστών να σπιλώσουν το ΚΚΕ χαρακτηρίζει ο «Ριζοσπάστης» την πληροφορία που διακινήθηκε στο Διαδίκτυο και μιλούσε για μειώσεις μισθών στην εφημερίδα και στον ραδιοφωνικό σταθμό «902».

Δίχως να αναιρείται το γεγονός, αναφέρεται ότι «το ΚΚΕ και τα κομματικά – δημοσιογραφικά του όργανα, ο «Ριζοσπάστης» και ο «902», λογοδοτούν στους εργαζόμενους και το λαό. Δεν πρόκειται να δώσουν λογαριασμό στην αστική τάξη και στις γραφίδες της για τους όρους με τους οποίους το Κόμμα διαμορφώνει τη σχέση του με τα μέλη του. Τα κομματικά μέλη που απασχολούνται στον «Ριζοσπάστη» και στον «902» δεν είναι δημοσιογράφοι στο επάγγελμα που βρήκαν δουλειά στην εφημερίδα, στο ραδιόφωνο και την τηλεόραση του ΚΚΕ. Είναι κομμουνιστές, μέλη του ΚΚΕ. Εντάχθηκαν εθελοντικά στο Κόμμα, στην οργανωμένη πολιτική πρωτοπορία της εργατικής τάξης» αναφέρεται.

«Το Κόμμα τούς χρέωσε με το καθήκον να δουλεύουν στον Ριζοσπάστη και στον σταθμό. Εκεί απέκτησαν την ιδιότητα του δημοσιογράφου. Μαζί με τους άλλους εργαζόμενους στην εφημερίδα και στα ηλεκτρονικά Μέσα του Κόμματος – η συμβολή των οποίων είναι καθοριστική στην έκδοση του «Ριζοσπάστη» και στη λειτουργία του σταθμού – υπηρετούν μια δημοσιογραφία που τα παπαγαλάκια των αστών είναι αδιανόητο να αντιληφθούν» υπογραμμίζεται.

Περιμενα μια πιο έντιμη και ειλικρινή απάντηση από το ΚΚΕ.

Με το να βαφτιζει την αναγκη για μειωσεις λογω της οικονομικης κρισης σε χρεος απενταντι στο Κομμα δυστυχως δειχνει να επαλληθευει το ρητο "ο καπιταλισμος ειναι εκμεταλλευση ανθρωπου απο ανθρωπο, ο σοσιαλισμος ειναι ακριβως το αντιθετο!"

Dieses Gebäude ist nicht der Kommandantur

2010-06-29T02:01:00.000+03:00

Ειναι το δικαστικο μεγαρο Πατρων.....

αντε και καλα σκοπετα....

ΟΙ ΔΙΚΑΙΟΙ - les justes

2010-06-26T21:59:00.000+03:00

ΣΚΟΥΡΑΤΟΦ.- ...ΑΡΧΙΖΟΥΜΕ ΚΥΝΗΓΩΝΤΑΣ ΤΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΚΑΙ ΚΑΤΑΛΗΓΟΥΜΕ ΣΤΟ ΝΑ ΟΡΓΑΝΩΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ...

ΚΑΛΑΓΙΕΦ.- ΕΡΙΞΑ ΜΙΑ ΒΟΜΒΑ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΗΣ ΤΥΡΑΝΝΙΑΣ ΣΑΣ, ΟΧΙ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΕΝΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥ.

ΣΚΟΥΡΑΤΟΦ.- ΕΤΣΙ ΕΙΝΑΙ ΧΩΡΙΣ ΑΛΛΟ. ΤΗ ΒΟΜΒΑ, ΟΜΩΣ, ΤΗ ΔΕΧΤΗΚΕ ΠΑΝΩ ΤΟΥ ΕΝΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ. Κ' Η ΒΟΜΒΑ ΔΕΝ ΤΟΝ ΧΑΙΔΕΨΕ. ΞΕΡΕΤΕ, ΑΓΑΠΗΤΕ ΜΟΥ, ΟΤΑΝ ΞΑΝΑΒΡΗΚΑΝ ΤΟ ΣΩΜΑ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΕΛΕΙΠΕ. ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΕΙΧΕ ΕΞΑΦΑΝΙΣΤΕΙ! ΟΣΟ ΓΙΑ ΤΑ ΑΛΛΑ ΜΕΛΗ ΒΡΗΚΑΝ ΕΝΑ ΜΠΡΑΤΣΟ ΚΑΙ ΕΝΑ ΚΟΜΜΑΤΙ ΑΠΟ ΤΟ ΠΟΔΙ ΤΟΥ.

ΚΑΛΑΓΙΕΦ.- ΕΚΤΕΛΕΣΑ ΜΙΑΝ ΑΠΟΦΑΣΗ.

ΣΚΟΥΡΑΤΟΦ.- ...ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΗ ΜΕΓΑΛΗ ΔΟΥΚΙΣΣΑ, ΥΠΗΡΧΕ ΑΙΜΑ, ΤΟ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΤΕ, ΠΟΛΥ ΑΙΜΑ.

ΚΑΛΑΓΙΕΦ.- ΣΩΠΑΣΤΕ.

ΣΚΟΥΡΑΤΟΦ.- ΚΑΛΑ. ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΠΩ ΜΟΝΟ ΠΩΣ ΑΝ ΕΠΙΜΕΝΕΤΕ ΝΑ ΜΙΛΑΤΕ ΓΙΑ ΑΠΟΦΑΣΗ, ΑΝ ΕΠΙΜΕΝΕΤΕ, ΔΗΛΑΔΗ, ΝΑ ΛΕΤΕ ΠΩΣ ΤΟ ΚΟΜΜΑ ΜΟΝΑΧΑ ΕΒΓΑΛΕ ΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΗ ΚΑΙ ΟΤΙ ΑΥΤΟ ΜΟΝΑΧΑ ΕΚΑΝΕ ΤΗΝ ΕΚΤΕΛΕΣΗ, ΠΩΣ Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΔΟΥΚΑΣ ΣΚΟΤΩΘΗΚΕ ΟΧΙ ΑΠΟ ΜΙΑ ΒΟΜΒΑ, ΑΛΛΑ ΑΠΟ ΜΙΑΝ ΙΔΕΑ, ΤΟΤΕ ΔΕΝ ΣΑΣ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΚΑΜΜΙΑ ΧΑΡΗ. ΥΠΟΘΕΣΤΕ, ΩΣΤΟΣΟ, ΠΩΣ ΞΕΚΑΘΑΡΙΖΑΜΕ ΚΑΛΥΤΕΡΑ, ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ, ΥΠΟΘΕΣΤΕ ΠΩΣ ΕΙΣΑΣΤ' ΕΣΕΙΣ ΕΚΕΙΝΟΣ ΠΟΥ ΣΚΟΤΩΣΕ ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΔΟΥΚΑ. ΤΟΤΕ ΟΛΑ ΑΛΛΑΖΟΥΝ ΔΕΝ ΕΙΝ' ΕΤΣΙ; ΤΟΤΕ ΘΑ ΕΙΧΑΤΕ ΑΝΑΓΚΗ ΑΠΟ ΧΑΡΗ. ΘΕΛΩ ΝΑ ΣΑΣ ΒΟΗΘΗΣΩ. ΜΟΝΟ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΓΙΑΤΙ ΣΑΣ ΣΥΜΠΑΘΩ, ΠΙΣΤΕΨΤΕ ΜΕ (ΧΑΜΟΓΕΛΑ). ΤΙ ΤΑ ΘΕΛΕΤΕ, ΕΓΩ ΔΕΝ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΑΙ ΓΙΑ ΙΔΕΕΣ, ΕΓΩ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΑΙ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ.

http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=en&article_id=1019070

http://athens.indymedia.org/local/webcast/uploads/oi_dikaioi.pdf

ΚΛΕΙΣΤΟ ... ΠΡΩΤΑ ΛΟΓΩ ΜΠΑΛΑΣ, ΜΕΤΑ ΛΟΓΩ ΚΡΙΣΗΣ ΚΑΙ ΤΕΛΟΣ ΛΟΓΩ ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΗΣ

2010-06-23T21:13:00.001+03:00

ΠΡΩΤΟ

ΜΕΤΑ

ΚΑΙ ΤΕΛΟΣ

Αν...

Από τον ΒΑΣΙΛΗ ΚΑΡΔΑΣΗ Αν είναι να πέσεις, να πέσεις σαν ένας ήρωας,

σαν ένας ξοφλημένος ήρωας έστω Γ. Ξ. Στογιαννίδης, «Ενας ξοφλημένος ήρωας», Εντευκτήριο 58 (2002)

Ηελληνική Αριστερά έχει επιδείξει αξεπέραστη παρουσία στην πρόσφατη πολιτική ιστορία. Υπέστη ανείπωτους διωγμούς, πρωτοφανείς για τα δεδομένα του νεότερου ευρωπαϊκού πολιτισμού. Με παραδειγματική ευαισθησία για το κοινωνικό ζήτημα και με αντάλλαγμα απίστευτη ταλαιπωρία, οι Ελληνες αριστεροί μόχθησαν για την κοινωνική απελευθέρωση.

ΣΗΜΕΡΑ η Αριστερά (δεν συμπεριλαμβάνω το ΚΚΕ, διότι ο σταλινισμός και ο αντιευρωπαϊσμός του το εντάσσουν στο μουσείο της ιστορικής Αριστεράς) βρίσκεται στριμωγμένη στη γωνία. Παρά την ανυπολόγιστη οικονομική κρίση, την ανυποληψία του κυρίαρχου δικομματισμού, την απαξίωση των αστικών θεσμών, δηλαδή το ευνοϊκό κοινωνικό και πολιτικό περιβάλλον, η Αριστερά δεν εμφανίζεται ελκυστική, πολλοί πολίτες επιδεικνύουν αδιαφορία για την πολιτική. Και τούτο διότι συνυπολογίζουν την Αριστερά ως μέρος του προβλήματος, ήτοι αποδίδουν ένα μερίδιο ευθύνης και στην ίδια για τη σημερινή κατάσταση. Η ενίσχυση απάντων των συντεχνιακών αιτημάτων, η υποστήριξη οποιουδήποτε ψελλίζει ένα ελάχιστο αίτημα, συνιστά επίδειξη υπέρμετρου λαϊκισμού, που δίκαια απωθεί την κοινωνία των πολιτών. Οι συνδικαλιστές που συναγελάζονται με γραμματείς των υπουργείων, ικανοποιώντας ατομικά και συντεχνιακά ρουσφέτια, ανήκουν και στην Αριστερά. Ακόμη και η εξάρτηση και των αριστερών κομμάτων από την κρατική επιχορήγηση, με τη συσσώρευση κρατικοδίαιτων υπαλλήλων στα κομματικά γραφεία, ενοχλεί την κοινή συνείδηση.

ΤΗΝ τελευταία περίοδο βιώνουμε την εκτεταμένη αναπαραγωγή ενός παλαιού ιδεολογήματος της Αριστεράς. Πρόκειται για την εγκατάλειψη οποιασδήποτε μεταρρυθμιστικής πολιτικής. Εκδηλώνεται με την αδιαφορία μπρος στα πλήγματα που δέχονται οι θεσμοί ένθεν κακείθεν, με την αποχή από τις συμμετοχικές διαδικασίες, με την απαξίωση προτάσεων που υπηρετούν τη βελτίωση της καθημερινότητας των πολιτών. Υπό την έννοια αυτή ο κυοφορούμενος φορέας της Ανανεωτικής Αριστεράς, αν ξεπεράσει παραδοσιακές νοοτροπίες της κομματικής νομενκλατούρας στις οποίες γαλουχήθηκαν δεκάδες στελέχη, αν κατορθώσει να ανανεώσει τον ιδεολογικό λόγο αξιοποιώντας τις επεξεργασίες του διεθνούς μαρξισμού, αν καλλιεργήσει τη σχέση του με την Αριστερά της Ευρώπης και αν δυνηθεί να ορθώσει νεοτερική πολιτική πρόταση για το κοινωνικό ζήτημα, έχει θέση και μέλλον στην πολιτική σκηνή.

ΣΕ ΤΕΛΙΚΗ ανάλυση ας λάβουμε υπόψη ότι η αναίμακτη ρητορεία για την πολύπαθη κοινωνική επανάσταση δεν συνεπάγεται αυτομάτως και συνηγορία αριστερής ταυτότητας. Μπορεί απλώς να υποδεικνύει δραματικά τον σκοταδισμό και την καθυστέρηση του αριστερού πολιτικού προβληματισμού.

Γουστάρω να ΒΛΕΠΩ ΚΑΣΚΟΛ

2010-06-11T12:51:00.000+03:00

AN HTAN O ΜΠΑΜΠΑΣ ΜΟΥ SUPERMAN

2010-06-06T21:35:00.001+03:00

Ο «πρίγκιπας» αντιμέτωπος με τον δράκο...
Της Μαριλης Mαργωμενου

«Τι ώρα είναι, Ακη;». «Ο,τι ώρα πείτε, πρόεδρε». Διόλου τυχαίο που αυτό το παλαιό αστείο ακολουθεί τον Ακη Τσοχατζόπουλο μια ολόκληρη ζωή. Η σχέση του με τον χρόνο ποτέ δεν ήταν καλή. Στις συνεντεύξεις πάντα αργούσε. Στην ορκωμοσία του ’93 μπήκε στο Μαξίμου την ώρα που ο Αρχιεπίσκοπος Σεραφείμ όρκιζε την κυβέρνηση. Ακόμη κι όταν ήρθε η ώρα να αποχωρήσει το 2007, χρειάστηκε οι ψηφοφόροι του να του υπενθυμίσουν πως είναι πολύ αργά για δάκρυα, αφήνοντάς τον έξω από τη Βουλή και πίσω από την Εύα Καϊλή.

Αλλά ως γνωστόν, σ’ αυτή τη ζωή ο χρόνος κάνει κύκλους. Στην αρχή του πρώτου κύκλου, πολύ πριν περάσει τις πύλες της «βίλας της Εκάλης», ο Ακης Τσοχατζόπουλος, που τότε τον φώναζαν «Τσόχα», ήταν ο ωραίος του σχολείου στο Β΄ Γυμνάσιο στη Θεσσαλονίκη κι έκανε κόρτε στα κορίτσια στο ζαχαροπλαστείον «Η Εκάλη». Από τότε ονειρευόταν να φθάσει ψηλά: να γίνει πιλότος πολεμικών. Γι’ αυτό και όταν αργότερα τον ρωτούσαν «ποιο ήταν το αγαπημένο σας παιδικό βιβλίο;», απαντούσε «το “Από τη Γη στη Σελήνη” του Τσαρλς Ντίκενς». Τι κι αν το βιβλίο το έχει γράψει ο Ιούλιος Βερν; Η απογείωση ήταν το θέμα. Μόνο που οι γιατροί στη Σχολή Ικάρων τού ψαλίδισαν τα φτερά: στα 18 τού βρήκαν φύσημα του μυοκαρδίου. Κι έτσι, ο Ακης Τσοχατζόπουλος έπρεπε να βρει άλλο τρόπο να πετάξει.

Στη Στουτγκάρδη

Τον βρήκε δέκα χρόνια αργότερα, όταν ο Ανδρέας Παπανδρέου πήγε να βγάλει λόγο στη Στουτγκάρδη και μίλησε στην ψυχή του νεαρού μηχανικού Ακη. Στα 29 του, ο γιος του ελεγκτή των λεωφορείων απ’ τη Θεσσαλονίκη επιβιβάστηκε στο τρένο που λεγόταν «ΠΑΚ». Οι συνεπιβάτες του θυμούνται την εικόνα: στο πολιτικό φροντιστήριο στο Βίρτσμπουργκ, στο Α΄ συνέδριο στο Ντάρμσταντ, στην ιστορική συνάντηση στο Βίντερτουρ, ο Ανδρέας να αγορεύει κι ο Ακης με τη φαβορίτα ώς το ζιβάγκο να χειροκροτεί όσο αντέχουν τα χέρια του. Εξ ου και το παλαιό αστείο πως οι παλάμες του Ακη σκλήρυναν, αλλά από το χειροκρότημα. Γιατί στα χρόνια που ακολούθησαν, όσο η κόρη του η Αρετή έπαιζε ολημερίς κρυφτό στους ορόφους της Χαριλάου Τρικούπη με τις κόρες του Κ. Σημίτη, ο Ακης ήταν πάντα δίπλα στον πρόεδρο και χειροκροτούσε.

Η αφοσίωσή του επανειλημμένως λοιδορήθηκε. Δεν ήταν μόνο ο Γ. Μητσικώστας με την αγέρωχη κούκλα Ακης, η οποία είχε για punchline το «τι τραβάς κι εσύ με μένα, πρόεδρε...». Οι παλαιοπασόκοι ακόμη κρυφογελούν όποτε βλέπουν το «Φόρεστ Γκαμπ». Στην πρώτη προβολή της ταινίας το 1994, η σκηνή που ο Φόρεστ πηδά από το καΐκι για να αγκαλιάσει τον λοχαγό του από το Βιετνάμ, ενώ πίσω του το γαριδάδικο στουκάρει στον βράχο, τους φάνηκε ξεκαρδιστικά οικεία. Οπως και το αστείο που έλεγε πως στο «Πεντελικόν», στην κρίσιμη συνεδρίαση που θα έβγαζε γραμματέα, ο Παπανδρέου γύρισε και ρώτησε εμπιστευτικά: «Ακη, θες να γίνεις γραμματέας;». Κι ο Ακης απάντησε «μα, πρόεδρε, δεν ξέρω γραφομηχανή!».

Ομως τον κ. Τσοχατζόπουλο όλα αυτά δεν τον πτοούσαν. Εκείνος έπαιζε στην πολιτική τους εκδοχή τις «μουσικές καρέκλες»: στο διάβα των ετών, κάθισε σε όλες σχεδόν τις θέσεις γύρω απ’ το τραπέζι του υπουργικού συμβουλίου. Ωσπου τον Ιανουάριο του 1996, η μουσική σταμάτησε: ο Κ. Σημίτης βρέθηκε καθιστός στην πρωθυπουργική καρέκλα κι ο Ακης όρθιος, εννέα ψήφους μακριά. Κάπου εκεί, το «από τη Γη στη Σελήνη» τελείωσε. Κι άρχισε το «από τη Σελήνη στη Γη». Οι πύραυλοι του υπουργείου Αμυνας ήταν απλώς ο αποχαιρετισμός στα όπλα.

Κι ύστερα, ήρθε η χαρούμενη αποστρατεία. Στις 11 Ιουλίου του 2004, ο γιος της κυρίας Αρετής, που έφτιαχνε σάντουιτς στον σταθμό των λεωφορείων, πήγε να παντρευτεί στο Παρίσι μέσα σε μια μπλε Τζάγκουαρ. Τη δεξίωση στο Four Seasons οι καλεσμένοι τη θυμούνται ακόμα.

Οπως και την «Παριζιάνα» νύφη, τη νεαρή Βίκυ απ’ τη Φωκίδα, που λίγο καιρό πριν δούλευε στη ΔΕΗ στην πλατεία Βάθης και λίγο καιρό μετά οι σερβιτόροι στο Κολωνάκι την έμαθαν ως «κυρία πενηντάρικο», γιατί τόσο πουρμπουάρ τους άφηνε. Βλέπετε, στο ενδιάμεσο η νεαρή Βίκυ εξέδωσε ένα παραμύθι 40 σελίδων και κατάφερε να αποταμιεύσει από τα εκδοτικά της δικαιώματα γύρω στα 450.000 ευρώ. Και αν ο σύζυγός της δεν εξελέγη το 2007, μικρό το κακό: για πρώτη φορά στα χρονικά η φράση «ο λαός τον έστειλε σπίτι του» απέκτησε χαρμόσυνο περιεχόμενο. Ο κ. Τσοχατζόπουλος σαν τον πρίγκιπα του παραμυθιού απεσύρθη στο μικρό του παλάτι δίπλα στην Ακρόπολη. Κάπου εδώ θα ταίριαζε το «και ζήσαμε εμείς καλά κι αυτός καλύτερα», αν δεν εμφανιζόταν ο δράκος του παραμυθιού με τη μορφή του ΣΔΟΕ. Αλλά έτσι γίνεται όταν λέει κανείς παραμύθια. Στο κάτω κάτω, ποιος ξέρει τι μοίρα θα περίμενε τον Φόρεστ Γκαμπ αν η ταινία συνέχιζε μετά που έγινε δισεκατομμυριούχος;

ΑΝΤΙΓΡΑΦΗ ΑΠΟ ΤΟ http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_2_05/06/2010_403424

Τ Ι Ε Ν Α Ν Μ Ε Ν

2010-06-03T16:39:00.003+03:00

4η ’Ιουνίου 1989
Στις 21/6/1989 ανακοινώθηκε ότι οι αρχές τού Πεκίνου
αποφάσισαν την θανατική εκτέλεση των κριθέντων ως
πρωταιτίων των φοιτητικών κινητοποιήσεων τής 4/6/1989
(πλατεία Τιεν Αν Μεν) .

Θά εκτελεσθούν
μέ μιά σφαίρα στόν σβέρκο .

Δύο ή τρείς ,
ίσως τέσσερις άνθρωποι •
νέοι , τριάντα (το πολύ)
χρονών –

θά ε κ τ ε λ ε σ θ ού ν . . .

Στόν αυχένα τους
θ’ ακουμπήσει
τό ψυχρό μέταλλο τής κάνης .
Θ’ ακουσθεί
ο υπόκωφος κρότος
καί μιά σφαίρα
μικρή , μεταλλική ,
γυαλιστερή καί μυτερή ,
θά σφηνωθεί
στήν βάση τού κρανίου .

Θά ε κ τ ε λ ε σ θ ού ν . . .
’Έτσι απλά .

Γιατί ;
Μήν τό ρωτάς .
Είναι νέοι κι’ οι τρείς -
ή τέσσερις – όσοι είναι
καί ζήταγαν , λέει ,
τ ί ;

Τά επαγγελόμενα .

Μ’ ακούς ; ;
Ζήταγαν καί τραγούδαγαν
αυτά που κήρυχνε καί έταζε
η εξουσία •
μ ά , κρίθηκε πως βιάστηκαν
κ α ί . . .
Θά ε κ τ ε λ ε σ θ ού ν !

«Προέτρεξαν (ελέχθη)
τού πενταετούς» .
Κι’ αυτό , “ ίσως ,
σημαίνει ύποπτες ,
αντιεπαναστατικές κινήσεις ...
’Ίσως . . .
Μπορεί ενδεχομένως καί
νά υποκρύπτει
αναβίωση
κρυφών , παλιών
τάσεων καί καταστάσεων
αντικουμουνιστικών ,
αντισοσιαλιστικών – ”
πάει νά πεί καί
αντικαθεστωτικών !
Γι’ αυτό . . .
Θά ε κ τ ε λ ε σ θ ού ν !

Τ’ ακούς ;
’Όχι – πού νά τ’ ακούσεις ;
Αυτά συμβαίνουν μακριά •
πέρα
στήν κίτρινη - κόκκινη Κίνα . . .
Καί τά δικά σου τ’ αυτιά
είν’ απασχολημένα
μ’ άλλα μηνύματα ,
μέ μουσικές γλυκές ,
διαφημίσεις , αναλύσεις ,
λόγια –
λόγια μεγάλα
κι’ άλλα .

Μ’ αυτοί (τ’ ακούς ; ;)
τριάντα ναί μόλις χρονώ (τ’ ακούς ; ;)
Ν α ί , Θά ε κ τ ε λ ε σ θ ού ν !
Γι’ αυτά που όλοι διαφημίζουμε ,
αυτά που άλλοι -
αλλού ίσως τα σπαταλάμε -
καί ’κείνοι ζήταγαν
απλά νά γίνουν πράξη ,
«κατά τίς εξαγγελίες» (τ’ ακούς ; ;)
θά ε κ τ ε λ ε σ θ ού ν !

Κλείσε τό ραδιόφωνο
Νά μήν ακούσω τ’ άλλα .
Μήν χάσουμε καί ’σύ καί ’γώ
αυτήν τήν στιγμιαία
αφύπνιση τής ανθρωπιάς ,
που παλεύει νά φθάσει ως εμάς
μέσ’ από τά ερτζιανά
κύμα - το - κύμα .
Στάσου •
άστα τ’ άλλα .
Τούτη τήν στιγμή ,
ίσως , τώρα ναί ,
τούς εκτελούν .

’Ίσως αυτή η μιά σφαίρα
σφηνώθηκε ήδη στόν αυχένα τους
καί χώρισε το αύριο
απ’ τό χτές
- γι’ αυτούς - γιά πάντα •
ίσως κι’ όλας τ’ ανήσυχα κι’ ελεύθερα ,
τα ανυπόταχτα , ωραία πνεύματά τους
σπρωγμένα απ’ τήν έκρηξη
αρχαίας σινικής πυρίτιδας ,
ν’ ανεβαίνουνε αργά
για ν’ ανταμώσουν ’κείνους ,
τούς άλλους – τούς πολλούς
που προηγήθηκαν .
Κι’ αυτοί μέν
ως νεκροί ,
λέμε : «δικαιώνονται» !

Μά η θυσία τους ,αλήθεια ,π ό τ ε ; ;

Καμμιά θυσία –
μήν τό ’πείς ,
π ο τ έ - καμμιά ,
ποτέ δέν πάει χαμένη .
‘Όμως , τήν χρέωση
τήν κουβαλάμε
’σ ύ καί ’γ ώ .

Κι’ άν ίσως
κάποιο δάκρυ έσταξε ,
στάζει ,
ή στάξει απ’ τά μάτια σου –
τά μάτια μου ,
δέν σβήνει διόλου αυτό τό χρέος •
αντιθέτως : το βαραίνει ,
το ποτίζει •
ζύμη ψωμιού ανεβατού , που
στήν πυρά προσμένει
νά ολοκληρωθεί .

Καί τό ψωμί
δέν είναι παρά σύνθεση
σταριού που αρχικά θερίστηκε ,
που αλωνίστηκε ,
λιχνίστηκε κι’ αλέστηκε
καί τελικά ζυμώνεται
μέ βία καί προζύμι
φωτιά , αλάτι καί νερό •
νερό αλμυρό , καυτό ,
είν’ καί τό δάκρυ ...

21/6/1989 Κρίτων Γ. Eastern

το ανωτέρω βρέθηκε να κυκλοφορεί εδώ

συγγνώμη για το μήκος αλλά χαλάλι του νομίζω

Η εξομολόγηση ενός οικονομικού δολοφόνου

2010-05-28T16:02:00.002+03:00

Παρακολουθήστε το 1ο μέρος του ντοκυμαντερ του Κουλουγλου

Δηλαδή τι άλλο πρέπει να γίνει για να ξυπνήσουμε?

2010-05-25T12:47:00.001+03:00

Ο αδύναμος κρίκος της Κυβέρνησης είναι ο Γ. Παπανδρεου

Ο Σαμαράς πρέπει να επιδιώξει μια κατά μέτωπον αντιπαράθεση με τον κ. Παπανδρέου
«Η πρόταση που ακούσαμε πριν από μια εβδομάδα, ήταν και είναι καταστροφική για τη χώρα. Αν σήμερα παγώσουμε τους μισθούς, θα παγώσουμε την αγορά. Αν αυξήσουμε τους φόρους στη μεσαία τάξη, θα μειώσουμε την αγοραστική της δύναμη, θα βαθύνουμε την ύφεση, θα μειώσουμε τα έσοδα του κράτους. Και θα επέλθει ο φαύλος κύκλος της κατάρρευσης.» Γ. Παπανδρέου, Δ.Ε.Θ. 12-9-2010
Καμιά φορά η ιστορία, όταν έχει κέφια, φέρνει τα λόγια σου απέναντι στα έργα σου! Ο κ. Παπανδρέου, με τη βοήθεια του συστήματος που τον έφερε στην εξουσία, παρουσιάστηκε ως το «καλό παιδί» που έλεγε την αλήθεια. Με αρχές, αξίες και πρόγραμμα για να βγάλει τη χώρα από την οικονομική κρίση. Μια κρίση, που όπως έλεγε, οφείλετο στη «διεφθαρμένη» και «ανίκανη» κυβέρνηση Καραμανλή. Καθώς βλέπω Ισπανία, Πορτογαλία, Ιταλία, Γαλλία και Αγγλία να λαμβάνουν εγκαίρως μέτρα, αναρωτιέμαι, αν έφτασε μέχρι εκεί ο Καραμανλής και οδήγησε τις οικονομίες τους σε κρίση! Η προπαγάνδα του ΠΑΣΟΚ πέτυχε να πείσει τον κόσμο, ότι ο Καραμανλής χρεοκόπησε τη χώρα. Και, όμως, είναι ο κ. Παπανδρέου που μας οδηγεί σ’ αυτόν «τον φαύλο κύκλο της κατάρρευσης».
Τα προεκλογικά ψέμματα
Η αλήθεια για το χρέος: Σε κάθε ευκαιρία τα κυβερνητικά φερέφωνα μας λένε ότι ο Καραμανλής αύξησε το χρέος κατά 100 δις ευρώ! Να η αλήθεια:
Η κυβέρνηση Καραμανλή πλήρωσε 62 δισ ευρώ για τόκους δανείων προηγουμένων κυβερνήσεων!
10 δισ ευρώ ήσαν οι καταπτώσεις εγγυήσεων τις οποίες οι κυβερνήσεις Σημίτη, δεν ενέγραψαν στους προϋπολογισμούς!
Σε 15 δις ανέρχονταν οι προμήθειες των ενόπλων δυνάμεων.
Η Ε.Ε. υποχρέωσε την Κυβέρνηση να φέρει νόμο το 2004 για να νομιμοποιηθούν οι ισολογισμοί Νοσοκομείων και να καταβληθούν χρέη ύψους 6 δις!
Από τα 100 δις που καταλογίζουν στον Καραμανλή, τα 93 δις είναι υποχρεώσεις που κληρονόμησε από το παρελθόν! Μας αποκρύπτουν, επίσης, ότι η κυβέρνηση Σημίτη, προκειμένου να πετύχει την ένταξη στην ΟΝΕ, προεισέπραξε μελλοντικά έσοδα του δημοσίου, ύψους 7 δις ευρώ!
Η αλήθεια για το έλλειμμα: Ο κ. Παπανδρέου μας έλεγε ότι δεν ήξερε την αλήθεια. Μετεκλογικά, για να δικαιολογηθεί, κατηγόρησε τη Ν.Δ. ότι έδινε ψεύτικα στοιχεία. Στις 3 Μαΐου 2010, ο κ. Προβόπουλος, δήλωσε στους «Φακέλους» του Σκαϊ: «Με βάση τα στοιχεία του οκταμήνου, που τα ήξερε ο ελληνικός λαός και όχι μόνον οι ηγεσίες των κομμάτων, μπορούσε κανείς να υποθέσει –και σε αυτό είμαι πολύ ανοιχτός– ότι όταν το έλλειμμα στους 8 μήνες είναι 8%, με μια απλή μέθοδο των τριών στους 12 μήνες θα είναι 12%». Το τελικό ύψος του ελλείμματος θα βρισκόταν σε άμεση συνάρτηση με το αν θα λαμβάνονταν ή δεν θα λαμβάνονταν μέτρα και τι είδους». Ήξερε, λοιπόν, από τον Αύγουστο, απλώς επέλεξε να λέει ότι δεν ήξερε! Και κάτι ακόμα: το τελευταίο τρίμηνο του 2009, το ΠΑΣΟΚ κυβερνούσε τη χώρα και επομένως ευθύνεται για ένα μέρος του ελλείμματος!
Η αλήθεια για τα όρια ηλικίας: Στη ΔΕΘ ρωτήθηκε, για τα όρια συνταξιοδότησης και απάντησε : «Επειδή έχω ρωτήσει πολλές φορές ειδικούς πάνω στο θέμα αυτό, και εδώ στην Ελλάδα, θεωρείται ότι δεν είναι αυτό το πρόβλημα για την εξυγίανση και τη βιωσιμότητα του ασφαλιστικού συστήματος. Γι’ αυτό, εμείς έχουμε πάρει θέση για τη μη αλλαγή των ορίων ηλικίας».
Η αλήθεια για τον ΦΠΑ: Ρωτήθηκε, επίσης, αν θα μειώσει τον ΦΠΑ για να τονώσει την ανάπτυξη και απάντησε: «Εμείς δεν θα μειώσουμε τον ΦΠΑ. Θα ήταν ευχής έργο αν μπορούσαμε. Δεν θα αυξήσουμε όμως τον ΦΠΑ.»
Όταν κάποιος δεν δίστασε να πει τόσο χοντροκομμένα ψέματα, είναι δυνατόν να τον εμπιστεύεσαι ότι σήμερα, λέει την αλήθεια για αυτά που έρχονται;
Μετεκλογικοί εφιάλτες
Μετεκλογικά ο κ. Παπανδρέου εφαρμόζει ένα πρόγραμμα για το οποίο δεν έλαβε εντολή. Για την ακρίβεια κάνει αυτό που εξόρκιζε! Θα αναφέρουμε πάλι δυο-τρείς περιπτώσεις.
Το ΔΝΤ: Οδήγησε τη χώρα στο ΔΝΤ, χωρίς να εξετάσει καμιά άλλα λύση. Αποκαλυπτικές ήταν οι δηλώσεις του υφυπουργού Οικονομικών Φ. Σαχινίδη στη ΝΕΤ. “Όταν το ΠΑΣΟΚ ανέλαβε τη διακυβέρνηση της χώρας, διαπίστωσε ότι η μόνη εναλλακτική επιλογή που είχε ήταν να προσφύγει στο Δ. Ν. Τ.“! (Γ. Δελαστίκ, ΕΘΝΟΣ online, 10-5-2010). Τότε προς τι όλα τα ταξίδια, οι «σκληρές μάχες» και οι διαπραγματεύσεις; Προπέτασμα καπνού για τους ..ιθαγενείς.
Οι κερδοσκόποι: Στις 19 Μαΐου, 10 βουλευτές του ΠΑΣΟΚ κατέθεσαν ερώτηση στη Βουλή για τα παιχνίδια κερδοσκοπίας από τον Οκτώβριο του 2009. «η Τράπεζα της Ελλάδος στις 5 Οκτωβρίου 2009, άλλαξε τις διαδικασίες διακανονισμού των συναλλαγών στα ελληνικά ομόλογα, αυξάνοντας σε 10 από το 3 ημέρες που ήταν, τις ημέρες για να γίνει η εκκαθάριση των συναλλαγών. Η επιμήκυνση της χρονικής περιόδου του διακανονισμού δημιουργεί μεγάλα περιθώρια υποτιμητικής κερδοσκοπίας και χειραγώγησης.» Τι άλλη χρείαν μαρτύρων έχουμε; Εδώ δεν έχουμε μόνο ανικανότητα, αλλά και μια έντονη οσμή σκανδάλου που χρήζει περαιτέρω ερεύνης.
Η COSCO: Όσοι έβλεπαν τον κ. Παπανδρέου και τα άλλα κυβερνητικά στελέχη να στρώνουν το …κόκκινο χάλι στον πρόεδρο της COSCO, θα συνειδητοποίησαν μελαγχολικά ότι η δημαγωγία δεν έχει όρια. Έγραφε η «Καθημερινή» στις 21-5-2010: «Ορισμένα κυβερνητικά στελέχη αντιμετώπιζαν, προεκλογικώς και αμέσως μετά, την κινεζική επένδυση στον Πειραιά ως προσπάθεια υφαρπαγής του εθνικού πλούτου. Ευτυχώς η πραγματικότητα και οι τεράστιες ανάγκες της χώρας, τους προσγείωσαν. Καλό είναι, όμως, να θυμηθούμε πόσο παράλογες ήταν οι θέσεις τους στις οποίες οδηγήθηκαν από την προσπάθεια να φανούν αρεστοί σε ορισμένους συνδικαλιστές και καλοπληρωμένες συντεχνίες.»
Ζήτησαν από κανέναν συγγνώμη; Ομολόγησαν ότι έκαναν λάθος; Πάντα μικροί και μικρόψυχοι!
Τα νέα σενάρια
Ενώ ο κ. Παπανδρέου μεθόδευε την παράδοση της χώρας στο ΔΝΤ, η Ν.Δ. παραλυμένη από την βαριά ήττα και απασχολημένη με τα εσωτερικά της, έχασε χρόνο και άφησε το ΠΑΣΟΚ ελεύθερο το πεδίο. Έτσι φόρτωσαν στον Καραμανλή ακόμα και το προπατορικό αμάρτημα για να απαξιώσουν το κυβερνητικό παρελθόν της Ν.Δ. ! Στη συνέχεια, για να δικαιώσουν την κριτική τους, έστησαν τις εξεταστικές. Όμως, τα γεγονότα έτρεξαν και τους πρόλαβαν.
Το σύστημα, επειδή βλέπει ότι η κατάρρευση του κ. Παπανδρέου μπορεί και να είναι ραγδαία, απεργάζεται σενάρια για να διασώσει τον εκλεκτό του. Σε πρώτη φάση σκηνοθετούν το …μέλλον της κας. Μπακογιάννη και καλλιεργούν κλίμα για την …αποπομπή Καραμανλή. Αν και στην αρχή η αποχώρηση της κας. Μπακογιάννη, φαινόταν ανεξήγητη, το τοπίο αρχίζει να ξεκαθαρίζει. Η κα. Μπακογιάννη ταυτίστηκε με τον κ. Παπανδρέου σε μια κεντρική επιλογή, για να προλειάνει το έδαφος και να αποτελέσει το ανάχωμα των απογοητευμένων ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ προς τη Ν.Δ. Τοποθετώντας το …μελλοντικό κόμμα της κας. Μπακογιάννη μεταξύ Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ αποτρέπουν τις απευθείας διαρροές προς τη Ν.Δ. Η κα. Μπακογιάννη προετοιμάζεται ως δεκανίκι του συστήματος για να εμποδιστεί ο Σαμαράς. Αυτό είναι το σχέδιο. Γι αυτό προβάλλεται η Μπακογιάννη. Έτσι δικαιολογείται το άσβεστο μίσος κατά Καραμανλή. Αυτή τη χρησιμότητα εξυπηρετεί η σκανδαλολογία. Αυτό το στόχο έχουν και οι επιθέσεις εναντίον στενών συνεργατών του Σαμαρά. Ο εφιάλτης τους είναι ο Σαμαράς. Κάνουν, ότι μπορούν να τον αποδυναμώσουν.
Ο Σαμαράς να επιζητήσει την κατά μέτωπον αντιπαράθεση
Τελικά, συντομότερα απ’ ότι ίσως περίμεναν και οι πλέον απαισιόδοξοι, ο κ. Παπανδρέου απεδείχθη ένας αδίστακτος δημαγωγός, διψασμένος για εξουσία. Κορόιδεψε τον κόσμο για να υφαρπάξει την ψήφο του, λέγοντας ότι «λεφτά υπάρχουν», ότι «θα δώσει αυξήσεις πάνω από τον πληθωρισμό» (επί τη ευκαιρία να σημειώσουμε ότι ο πληθωρισμός τρέχει με 4%), ότι «δεν θα αυξήσει τους φόρους και τα όρια συνταξιοδότησης». Στην αρχαία Αθήνα ένας τέτοιος δημαγωγός, θα είχε ήδη εξοστρακιστεί!
Τώρα, προσπαθούν να εγκλωβίσουν τον Σαμαρά σ’ ένα αδιέξοδο παιχνίδι εσωστρέφειας για να μη σηκώσει κεφάλι. Με τη συνέντευξή του στην «Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία», έδειξε ότι έχει αντιληφθεί το παιχνίδι. Δεν αρκεί, μόνο αυτό. Χρειάζεται και αντεπίθεση. Ο αδύναμος κρίκος της Κυβέρνησης είναι ο Γ. Παπανδρέου. Σ’ αυτόν πρέπει να επικεντρωθούν τα πυρά της αντιπολιτευτικής τακτικής της Ν.Δ. Όχι με ευφυολογήματα για τη γλωσσική επάρκεια του πρωθυπουργού. Αυτό το διασκεδαστικό έργο το έχουν αναλάβει οι σατυρικές εκπομπές και οι επιθεωρησιογράφοι. Ο κ. Παπανδρέου είναι ευάλωτος σε πάρα πολλά σημεία.
1. Η προφανής αντιδιαστολή προεκλογικών δεσμεύσεων και μετεκλογικών έργων. Να υπενθυμίζεται καθημερινά η αφερεγγυότητα του κ. Παπανδρέου.
2. Η ανικανότητα της κυβέρνησης του. Το κυβερνητικό έργο προχωράει (τρόπος του λέγειν) με βήματα σημειωτόν.
3. Τα πρώτα σκάνδαλα και οι πρώτες ρωγμές. Πριν ακόμα συμπληρώσει ένα χρόνο έχουμε δυο αποχωρήσεις υφυπουργών για θέματα ηθικής τάξεως, ενώ οσμές σκανδάλων αρχίζουν να αναδύονται σε πολλά θέματα.
4. Το παιχνίδι των κερδοσκόπων. Ειδικά μετά την κατάθεση της ερώτησης από τους 10 βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, το θέμα αποκτά μείζονα πολιτική διάσταση και πέραν του υπουργού οικονομικών, αγγίζει απ’ ευθείας και τον ίδιο τον πρωθυπουργό. Επιβάλλεται να διερευνηθεί από τη Βουλή για ενδεχόμενες πολιτικές ευθύνες. Όταν το ΠΑΣΟΚ στήνει Επιτροπές με εικασίες, είναι δυνατόν να αγνοηθεί ένα τόσο σοβαρό θέμα;
5. Οι εξεταστικές επιτροπές. Η Ν.Δ. να επιμείνει μέχρι τέλους στη διαλεύκανση όλων των υποθέσεων. Δεν έχει να χάσει τίποτα. Αντίθετα, είναι πολύ πιθανό η έκβαση να είναι τέτοια, που θα αποβεί σε βάρος του ΠΑΣΟΚ.
Ο κ. Παπανδρέου δεν μπορεί να προσφέρει στον ελληνικό λαό όραμα και ελπίδα. Επιλέγοντας το ΔΝΤ ο κ. Παπανδρέου ουσιαστικά αφοπλίστηκε! Κάθε μέρα πριονίζει στο κλαδί πάνω στο οποίο κάθεται. Με τον κ. Παπανδρέου στην εξουσία μπορούμε να προσδοκούμε χειρότερες μέρες.
1. Κατά μέτωπον αντιπαράθεση. Ο Αντώνης Σαμαράς πρέπει να υιοθετήσει μια τακτική κατά μέτωπον αντιπαράθεσης με τον κ. Παπανδρέου. Να τον «κυνηγάει» κάθε μέρα παντού. Να γίνει ο εφιάλτης του. Να τον κάνει να απολογείται.
2. Debate, επειδή η κατάσταση της οικονομίας είναι κρίσιμη και χρειάζεται εναλλακτική λύση, να απαιτήσει ένα debate με τον κ. Παπανδρέου για να ενημερωθεί ο ελληνικός λαός. Δεν έχει σημασία, αν το αρνηθεί ο κ. Παπανδρέου. Σημασία έχει να το ζητήσει ο κ. Σαμαράς!
Σ’ αυτή την αντιπαράθεση με τον κ. Παπανδρέου, έχει υποχρέωση απέναντι στον εαυτό του, απέναντι στην παράταξη, απέναντι στη χώρα και την ιστορία να συμμετάσχει και ο κ. Καραμανλής. Δεν δικαιούται να απουσιάζει. Η θέση του είναι στην πρώτη σειρά των εδράνων της Βουλής. Είναι δική του ευθύνη να υπερασπίζεται το κυβερνητικό παρελθόν της Ν.Δ.
Ευθύνη του Σαμαρά, είναι να διαμορφώσει το μέλλον της.